ช่วงนี้ต้องเตรียมงานการจัดประชุมใหญ่และรับรองกรรมการบริหารโครงการชุดใหม่ ซึ่งชุดเก่าหมดวาระไป ภาระงานทั้งหมดอยู่ที่ผมคนเดียว เพราะว่าเจ้าหน้าที่ภาคสนามมีผมคนเดียวในตอนนี้   2 คืนแล้วที่ผมนอนตี 2-3 เพราะต้องเตรียมเอกสารสรุปงบประมาณ 2 ปีที่ผ่านมา เตรียมรายชื่อผผู้มีสิทธิรับรองกรรมการ และอีกหลายๆ อย่างที่ต้องทำตอนนี้นึกไม่ออก ทำสิ่งที่นึกได้ก่อน ช่วงนี้ต้องให้งานตัวเองอย่างหนักหน่วง  ทำงานดึกๆมีเพลง และมีเงาของตัวเองที่คอยให้กำลังใจในการทำงาน  มีกัลยาณมิตรจากบ้านครูซันโทรมาถามข่าวคราวบ้าง ก็พอมีแรงมีกำลังใจในการทำงาน การจัดประชุมใหญ่และรับรองกรรมการครั้งนี้จะจัดขึ้นที่ อ.ท่าสองยางซึ่งเป็นพื้นที่ที่ผมรับผิดชอบ ผมวางแผนไว้ว่าจะเตรียมงานเตรียมเอกสารในสำนักงาน 3 วัน วันพุธ ผมจะลงพื้นที่เพื่อเตรียมงานในพื้นที่ ซึ่งงานครั้งนี้เป็นภาระงานที่หนักอึ้งสำหรับผม แต่จะทำจนสุดความสามารถที่จะทำได้ ต้องยอมรับว่าผมยังไมมีประสบการณ์จัดประชุมใหญ่และรับรองกรรมมาก่อน

      วันเสาร์ที่ผ่านมา ผมได้ไปดูงานที่ อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน องค์กรเดียวกับผมที่ได้จัดประชุมใหญ่และรับรองก่อน ตอนไปผมนั่งรถตู้ไปกับผู้จัดการอาวุโส กะไว้ว่าจะไป-กลับ ขากลับผมจะนั่งรถโดยสารสายแม่สะเรียง - แม่สอด และเมื่อร่วมกิจกรรมเสร็จมาที่คิวรถบ่าย 2 โมง แต่ปรากฏว่ารถหมด ผมต้องนอนค้างที่ อ.แม่สะเรียง 1 คืน วันรุ่งขึ้นผมจึงนั่งรถดดยสารจากแม่สะเรียง เวลา 08.30 น. ถึง มาแม่สอด เกือบบ่าย 3 โมง ตอนขึ้นรถเหตุการณ์ปกติ แต่พอก่อนขึ้นดอย เลย อ.สบเมย คนขับรถพูดกับผมว่า ผ้าใบเบรกรถหมด  ซวยเลย ตอนขึ้นรถไม่บอก จะขึ้นดอยแล้วถึงมาบอกนี่ เอาละเป็นไงเป็นกัน ผมเดินหน้าแล้วไม่เคยถอย ผมภาวนาตลอดทางให้ปลอดภัย และตลอดทางลงดอย คนขับรถต้องใช้เบรกมือช่วยในการเบรกรถ เกือบ 8 ชั่วโมง จาก อ.แม่สะเรียง ถึงแม่สอด มันเป็นอะไรที่ทรมานมาก ๆ ไม่เคยกดดันแบบนี้มาก่อนเลย

เล่าแค่นี้ก่อนละกัน เล่ามากกว่านี้เดี๋ยวเตรียมงานไม่เสร็จ เชิญชมรูปภาพที่ถ่ายมาฝากครับ

ศิลปินปากาเกอะญอ ขับขานสำเนียงไพร ในงานประชุมใหญ่

มื้อหง่า พะตี้ อื่อทาให้ลูกหลานฟัง

 

สังเกตุรูปขวามือที่ผมวงไว้ต้นไม้ต้นนี้เหมือนอะไรน้า...