วันนี้คนสวย นั่งดูรูปเก่าๆ เพื่อเป็นการจัดระเบียบเครื่องคอม ก็สังเกตได้ว่า เสื้อผ้าที่สวมใส่ มักจะเป็นตัวเดิมๆทั้งๆที่เสื้อผ้ามีอยู่ก็ไม่น้อย
คุยกันกับน้องๆว่า ทำไมเราก็จึงมักเลือกเสื้อผ้าตัวเดิมๆในเวลาเดินทางหรือว่าไปเที่ยว
ก็ได้คำตอบเลยว่า เสื้อผ้าเหล่านี้ สวมใส่สบาย เวลาเดินทางหรือไปในสถานที่ที่ไม่ต้องการพิธีการมาก เสื้อผ้าเหล่านี้จะถูกนำออกมาใช้ เพราะฉะนั้นเวลาคนสวยถูกถ่ายรูป เสื้อเขียวกางเกงยีนส์สี่ส่วน จึงมักจะปรากฎเป็นประวิติศาสตร์การเดินทางแถมทุกทริป
จนมีคนถามว่า ชอบสีเขียวเหรอ
เปล่าเลย แต่มีเสื้อเขียวเยอะมาก แถมถูกนำมาใช้บ่อย เวลาถ่ายรูปเสื้อเขียวจึงมักโผล่มาทุกครั้ง เวลาแต่งตัวสวยๆก็ไม่เคยคิดจะถ่ายรูปเก็บเอาไว้สักที
จึงมานั่งตรองว่า
เคยเป็นแบบนี้กันหรือเปล่า เวลาเดินทาง ต้องเลือกเสื้อผ้าที่บางเบาไม่ยับง่าย ซึ่งแน่นอนว่าต้องมีไม่กี่ชุดที่ถูกใจ
เคยเป็นแบบนี้หรือเปล่า เวลาซื้อเสื้อผ้า ก็จะบอกว่าเก็บเอาไว้เดินทาง เอาไว้ใส่ไปประชุม เอาไว้ใส่ไปงาน
เคยเป็นแบบนี้หรือเปล่า เวลาจะไปเที่ยว ต้องไปซื้อเสื้อผ้าตัวใหม่ รองเท้าคู่ใหม่ แล้วบางครั้งเสื้อผ้าตัวใหม่ก็ไม่ถูกนำมาใช้ เพราะไม่มั่นใจเท่าเสื้อตัวเก่า
เคยเป็นแบบนี้หรือเปล่า เวลาไปเที่ยว กระเป๋ามักจะคลอดลูกและแน่นอนว่า เสื้อผ้าตัวใหม่มักจะคลอดตามมาด้วยเสมอ
เมื่อครั้งที่คนสวยไปร่วมเฮฮาศาสตร์ที่ภูเก็ต กระเป๋าไม่คลอดลูกแต่ซิบแตกเป้ฉีก และแน่นอนว่าได้เสื้อใหม่มา 1 ตัว ส่วนที่ดงหลวงได้เสื้อตัวใหม่ 4 ตัว
เฮ้ออออออ..................ทำไม จึงเป็นเช่นนี้............แล 
สวัสดีค่ะป้าแดง
ใช่เลยค่ะ เคยเป็นทุกข้อที่ป้าแดงกล่าว จนโดนสรุปพร้อมเสียงบ่น
ว่าหาเรื่องซื้อเสื้อผ้าทั้งที่ไม่ได้มีความจำเป็นเลย เพราะทุกครั้งก็ใส่
เสื้อผ้าชุดเดิมๆ คิคิ......แต่ว่าชินแล้วค่ะกับเสียงบ่น....
ป้าแดงรักษาสุขภาพด้วยนะคะ.....
เป็นค่ะป้าแดงคนสวย
หนูก็เป็นด้วยเหมือนกันค่ะป้าแดง....ไม่แค่เฉพาะเสื้อผ้านะคะ รองเท้าก็ด้วยล่ะค่ะ
เมื่อสัปดาห์ก่อนนี้เอง เพื่อนครูเค้าบอกว่ารองเท้าคู่นี้ของเค้าที่ซื้อพร้อมของครูแอนทนมากเลย....ครูแอนดัง..."หา...อะไรนะ"..(เลยล่ะค่ะ) ฉันซื้อรองเท้าคู่ไหนพร้อมเธอหว่า...ลืมไปแล้ว!!!! ...ด้วยความที่ใส่แต่คู่เก่าคู่เก่งอยู่นั่นแหละ ขนาดเก่าเก๊าเก่าจนเด็กๆ แซวก็ยังสวมใส่มาตลอด ก็มันใส่สบายจนลืมของใหม่ไปแล้ว
พอไปค้นตู้...เอ้า...มีคู่ใหม่จริงด้วยแฮะ...พอแอบเอามาใส่หน่อยเดียว แหม...ตกตะลึงกันทั้งโรงเรียนเชียว...แซวกันใหญ่ ถามกันใหญ่ทิ้งคู่เก่าแล้วเหรอ เลยบอก "ไม่ทิ้งกันง่ายๆ อยู่แล้ว...จนกว่ามันจะขาดกันไปข้างหนึ่งล่ะ" 5555
คิดถึงป้าแดงนะคะ
เคยเป็นเกือบทุกข้อค่ะ ก็ผู้หญิงนี่คะ
สวัสดีค่ะ น้องคำแสน
สวัสดีค่ะ น้องลิ้มศรี
สวัสดีค่ะ คุณครูน้องแอน
สวัสดีค่ะ อ.ศศินันท์
สวัสดีค่ะ คุณเกษตร(อยู่)จังหวัด วันนี้มาแบบหลักการดีจังค่ะ ฝรั่งไร้เม็ดอยู่แถวไหน ป้าแดงก็อยากกินจังค่ะ ของชอบค่ะ ขอบคุณค่ะ
ต้อมเป็นคนที่ค่อนข้างจะ "เรื่องมาก" กับของใช้ส่วนตัวบางชิ้น อาทิเช่น เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า คือของที่ถูกใจจริงๆ มีน้อยชิ้นค่ะ เพราะฉะนั้นเลยเป็นผู้หญิงเซอร์ๆ โทรมๆ ใส่ชุดเก่าๆ อิอิ อีกทั้งไม่ค่อยมีโอกาสได้เข้าเมืองเพื่อไปเจอสิ่งของล่อตา-ล่อใจ-ล่อกระเป๋าด้วยค่ะ
อย่างวันนี้ต้อมสวมเสื้อสีดำที่ลดราคาจากป้าย 20% และมีอายุการใช้งานนานถึงสองปีกว่าแล้ว นุ่งกางเกงผ้าฝ้าย(เหมือนสะดอ-ไม่รู้เขาเรียกอะไร--นุ่งแบบนี้เพราะเจ้านายไม่อยู่ อิอิ)ที่เพื่อนให้ ซึ่งมีอายุงานนานถึงสองปี สะพายเป้ใบโปรดที่ลดราคาจากป้าย 30% อายุการใช้งานมากกว่าสี่ปี อิอิ
ประหยัดแบบนี้ไม่น่าจะโสดเลยเนอะ อิอิ ^^
ตอนนี้อยู่ลาวอึดอัดมาก ต้องใส่เสื้อเชิ้ตเรียบร้อยทุกวัน
ต้องทิ้งชุดประจำเผ่าโซ่ดงหลวง คือเสื้อผ้าฝ้ายทอมือย้อมดำที่มีกว่าสิบตัวไปแล้ว
แต่เสื้อตัวเก่งทุกเที่ยวการเดินทางเข้าออกก็ยังเป็นผ้าฝ้ายตาตาอยู่
เฮ้อเมื่อไรจะได้กลับไปใส่ชุดไทโซ่อีกหนอ
จริงเลยค่ะ ป้าแดง ลองกลับไปดูภาพเก่าๆ บางที่ชุดเดิมๆทั้งนั้น แต่ใส่สบายค่ะ