ชาวไร่ชาวสวน จำเป็นมากที่จะต้องขยับขยันขันแข็ง ผมทำได้เพียงแค่เดินท่อมๆเช้า-เย็น ไม่ไปไม่ได้ใจมันจดจ่อ ท่านที่เคยปลูกผักเลี้ยงสัตว์จะรู้ดี พันธนาการระหว่างคนกับงานอดิเรกเป็นความสมบูรณ์พูนสุขที่อยากจะบอก เรื่องนี้ต้องยกให้คุณนายด๊อกเตอร์ นำเสนอด้วยเรื่องด้วยภาพได้บรรเจิดมาก
ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวน ชวนแม่บ้านมาเล่าให้ฟังว่า ..โชคดีที่แม่ยายยกที่ดินให้9ไร่ อยากทดลองทำบ้านทุ่งนาไร่ตามความใฝ่ฝัน..คู่นี้เข้า-ออกสวนป่าประจำ สงสัยว่าจะติดเชื้อธรรมชาติกับมนุษย์ ติดต้องใจการสร้างเสริมสภาพแวดล้อมเพื่อชีวิต มาปรึกษาว่าควรจะทำอะไรบ้าง ผมแนะว่าคิดเอาเอง ออกแบบเอง ชอบสิ่งไหนทำสิ่งนั้น จัดใส่ จัดให้ตรงใจ ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ โดยเฉพาะแม่บ้านคนสวย คุยกันให้เข้าใจอันดับแรก..ส่วนกิจกรรมนั้นให้พิจารณา..
ขุดคูน้ำ เอาคันคูมาเป็นทางเดินรอบนา และเส้นทางเข้า-ออก
ร่องน้ำล้อมรอบ ปลูกผักน้ำ บัวหลากสี เลี้ยงปลาจารเม็ด ตะเพียน ปลานิล
ทำนาแบบประณีต ให้เพียงพอหม้อข้าวหม้อแกง
สร้างกระต๊อบ ให้ถูกทิศทางลม ได้แดด ได้ร่ม ได้แสงเดือน
ปลูกต้นไม้ เพื่อสุมทุมพุ่มไม้ที่ร่มรื่น
ปลูกไม้ผักยืนต้น เพื่อเก็บผล เก็บยอด เก็บดอก มาลวกจิ้มน้ำพริก
ปลูกผักสมุนไพร เพื่อบำรุงสุขภาพ และเพิ่มความหลากหลายในพื้นที่
ปลูกไม้ดอก ไม้หอม เพื่อช่วยเติมความสวยงามและบรรยากาศชื่นมื่น
.JPG)
(ชาวปูนซิเมนต์ไปเรียนในท้องทุ่ง)
ผ่านไป4เดือน ทั้งคู่มาเชิญให้ไปเจิมบ้านสวน เอาความภาคภูมิใจมาเล่าให้ฟัง ว่าได้ทำตามความฝันทุกประการ ไปที่ไหนก็ซื้อต้นไม้มาปลูก ชาวบ้านเพื่อนฝูงรู้ข่าวซื้อต้นไม้มาฝาก ทุกอย่างลงมือทำเอง ลูกชาย2คนช่วยปลูกช่วยรดน้ำ..ตกเย็นมาเอามือมาอวดแม่..มือพองครับแม่ กลับไปเรียนในเมือง ก็ยังโทรมาถามข่าวต้นไม้บ้านทุ่ง ต้นที่ผมปลูกเป็นยังไงบ้างแม่ พ่อบ้านไปประชุม2-3วันคิดถึงบ้านทุ่ง เวลาว่างเมื่อไหร่จะไปเดินท่อมๆ เหนื่อยมาก็นอนเปลใต้ต้นไม้
อะไรก็ตามถ้าทำได้ตามตั้งใจใหญ่อลังการยิ่งนัก
จุดพิเศษไม่ได้มีเพียงเท่าที่เล่าข้างบน บ้านทุ่งสวนอยู่ในหมู่บ้านที่ผมเคยเอาชาวบ้านมาอบรมหลักสูตรเศรษฐกิจพอเพียง กลับไปแล้วก็ง่องแง่งงอแงไม่ลงมือทำอะไร จนกระทั่งครอบครัวหอมหวนมาลงมือทำตามที่มหาชีวาลัยอบรม ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงประจักษ์ตา คนในหมู่บ้านยกโขยงไปดู ดร.ทำนาของร้องให้ดูเฉยๆ ทุกอย่างขอทำเอง คนดูก็ดิ้นปัดๆสิครับ อยากจะช่วยอยากจะทำ..
บางคนมาเลียบเคียงถาม…
อาจารย์ตอนเกี่ยวข้าวให้พวกผมมาช่วยไหม?
ต้นไม้ให้พวกผมมาช่วยปลูกไหม?
ดร.ลูกทุ่งบอกว่า ขอบคุณหลายเด้อ ไม่ต้องช่วยผมหรอก
ขอให้กลับไปทำที่ไร่นาของตนเอง
อบรมจากสวนป่ามาแล้ว
จะช้าทำไม ลงมือลุยเลย
หลังจากนั้น คนทั้งหมู่บ้านแบกจอบเสียมมีดพร้าลงนาตัวเอง
เรื้อฟื้นท้องนาที่เคยทอดทิ้ง ปลูกโน่นทำนี้กันโกลาหล
เสียงจากท้องทุ่งสั่งความมาว่า..ครูบาจะมาเยี่ยมหมู่บ้านวันไหน?
พวกผมทำแล้วนะ
นี่เป็นโจทย์แห่งกาลเวลา
เป็นกรณีการพัฒนาที่เห็นว่ามันมีเงื่อนปมแปลกๆ
จำเป็นต้องมีจุดตีแตกไปเสริมส่งอย่างไร?
เป็นพันธกรณีที่นักพัฒนากับผู้ร่วมพัฒนาจะเดินคู่คี่กันต่อไป
Key Word:
วันนี้มีเรื่องดีๆให้เลือกระทำ จะเดิน หรือจะนั่งดู เฉยๆ!
กราบสวัสดีครัีบ
สบายดีนะครับ ว่างๆ ถ่ายรูปทุ่งกุลา(มีแต่)ไ้ห้ มาให้ดูหน่อยนะครัีบ อยากเห็นสภาพปัจจุบันอย่างไร ขอบพระคุณมากนะครับ
กว่า ดินน้ำลมไฟ คลุกกับเมล็ดพืช เข้ากันแล้วเสกให้เป็นต้นไม้วิเศษ นั้นไม่ใช่เรื่องของแค่การอบรมสองสามวันใช่ไหมครับ
กว่าอากาศจะแปลงร่างเป็นเมฆ
กว่าเมฆจะแปลงรางเป็นฝน
กว่าเมล็ดพันธุ์กับดินน้ำลมไฟฯ จะแปลงเป็นสิ่งมหัศจรรย์
กว่าฝุ่นละอองจะเป็นดิน
กว่าดินจะเป็นหิน
กว่าหินจะเป็นอะไรที่อยู่ใต้ติน
กว่าข้อมูลจะกลายเป็นปัญญา ก็ใช้เลาด้วยกันทั้งสิ้นครับ
หรือในทางอากาศ จาก ใจกลางโลก สู่ ใจกลางฟ้า
หรือในทางกลับกันครัีบ
รักษาสุขภาพนะครับ
นักเลงลูกทุ่ง ..จิ๊กจากแผ่นดิน
การกระทำเสียงดังกว่าการพูดเสมอ..เชื่อเช่นนั้น(เพราะว่าชีวิตน้อยๆ ของอุ้ยจั๋นตานี้พูดไม่ค่อยทันใคร...ฮา)
ตอนนี้หัดปลูกต้นร่าเริง ต้นเบิกบาน ต้นอยากทำงาน ให้กับนักศึกษาพยาบาลอยู่ค่ะ...อิอิ...พอบ่ายๆมาก็ต้องปล่อยให้ต้นง่วงนอนมันยึดครองพื้นที่ เพราะว่ารบกับมันไม่ค่อยชนะขาด ...พวกต้นเบิกบานร่าเริงนี่ก็แปลกค่ะ...พอต้นง่วงนอนมันรุกรานเข้า มันมักจะเฉา และกลายเป็นต้นโกรธ ถ้าแกล้งปล่อยให้ต้นง่วงนอนชนะนิดๆ ทำเอาหูไปนาเอาตาไปไร่บ้าง เดี๋ยวต้นร่าเริงก็จะค่อยๆฟื้นตัวเอง แถมยังตามมาด้วยต้นขอโทษ....เลยสรุปบทเรียนว่า ใครง่วงปล่อยให้หลับไปเถอะ ..หลับให้พอใจ ..ตื่นมาแล้วค่อยมาเรียนรู้กันใหม่...ไม่อย่างนั้นต้นโกรธทำงานมากๆเข้า กลายเป็นกระเจิงกระจายกันไปทั้งวง...ละจะไม่มีใครอยู่ได้สักคน...
นี่อุ้ยจั๋นตาพูดจากงานสอนนักศึกษาพยาบาลนะคะ..ไม่ได้พาดพิงใครเลยจริงๆ ..นั่งยัน
ข่าวพายุลูกใหม่จากเม้ง
อรุณสวัสดิ์ค่ะ พ่อครูบา ...
เช้าๆ มาอิ่มละไม อุ่นกระไอ กับบันทึกพ่อครู
....
พันธนาการระหว่างคนกับงานอดิเรกเป็นความสมบูรณ์พูนสุขที่อยากจะบอก ...
ว่าทำมั๊ย ทำไม ป๋าปูจึงได้ดูมิมีเหน็ดเหนื่อย กับการสร้างสวน
เป็นพันธนาการ แห่ง รัก นี่เอง ...
- -
เห็นภาพเจ้าหนุ่มน้อยนักเลงลูกทุ่งแล้ว
มีพลัง จังเลยค่ะ พ่อครู
ขอบคุณนะคะ สำหรับทุกสิ่งอย่าง
พ่อครูบาคะ
สวัสดีค่ะพ่อครูบา
* มาฟังเสียงร้องจากทุ่งกุลาร้องไห้ค่ะ......
* ที่ไหนๆ เขาก็ปลูกต้นไม้กัน...แต่บางลี่หนูเขาชอบ....ค่ะ...แงแง
* ชื่นชมครอบครัวหอมหวลค่ะ
* พ่อครูบารักษาสุขภาพด้วยนะคะ.....ธุค่ะ