การกระทำเสียงดังกว่าการพูดเสมอ..เชื่อเช่นนั้น(เพราะว่าชีวิตน้อยๆ ของอุ้ยจั๋นตานี้พูดไม่ค่อยทันใคร...ฮา)

ตอนนี้หัดปลูกต้นร่าเริง ต้นเบิกบาน ต้นอยากทำงาน ให้กับนักศึกษาพยาบาลอยู่ค่ะ...อิอิ...พอบ่ายๆมาก็ต้องปล่อยให้ต้นง่วงนอนมันยึดครองพื้นที่ เพราะว่ารบกับมันไม่ค่อยชนะขาด ...พวกต้นเบิกบานร่าเริงนี่ก็แปลกค่ะ...พอต้นง่วงนอนมันรุกรานเข้า มันมักจะเฉา และกลายเป็นต้นโกรธ ถ้าแกล้งปล่อยให้ต้นง่วงนอนชนะนิดๆ ทำเอาหูไปนาเอาตาไปไร่บ้าง เดี๋ยวต้นร่าเริงก็จะค่อยๆฟื้นตัวเอง  แถมยังตามมาด้วยต้นขอโทษ....เลยสรุปบทเรียนว่า ใครง่วงปล่อยให้หลับไปเถอะ ..หลับให้พอใจ ..ตื่นมาแล้วค่อยมาเรียนรู้กันใหม่...ไม่อย่างนั้นต้นโกรธทำงานมากๆเข้า กลายเป็นกระเจิงกระจายกันไปทั้งวง...ละจะไม่มีใครอยู่ได้สักคน...

นี่อุ้ยจั๋นตาพูดจากงานสอนนักศึกษาพยาบาลนะคะ..ไม่ได้พาดพิงใครเลยจริงๆ ..นั่งยัน