วันนี้ไปออกตรวจที่บ้่านพักผู้สูงอายุที่หนึ่งซึ่งไม่ไกลจากบ้านมากนัก

คนไข้ใหม่เดินเข้ามาในห้องฟัน....อ้าว นี้มันคุณยายคนที่เคยอยู่ตึกเดียวกันนี่นา เราเคยเจอกันบ่อยในลิฟท์บ้าง ที่ล็อบบี้บ้าง เวลาเอาขยะไปทิ้งบ้าง มิน่าไม่เห็นท่านนานแล้ว ย้ายมาอยู่บ้านพักผู้สูงอายุนี่เอง

คุณยายคนนี้มีเอกลักษณ์จำได้ง่ายมากเพราะท่านสั่น (Tremor)

เวลาพูดท่านก็สั่น แล้วเสียงก็เบามาก ต้องคอยฟังให้จบประโยค เดาบ้าง ฟังออกบ้างสลับกันไป

สามีของผู้เขียนยังเคยคุยกันอยู่เลยว่าเวลาคุยกับคุณยายท่านนี้ในลิฟท์จากชั้น 1 ถึงชั้น 6 จะคุยได้ประโยคเดียว เพราะกว่าท่านจะพูดจบประโยคก็ถึงชั้น 6 พอดี : ) แต่เราก็ชินขึ้นเมื่อได้เจอท่านบ่อยๆ เริ่มฟังออกมากขึ้น

อ่านในแฟ้มประวัติเห็นว่าท่านเป็น dementia ด้วย คงอยู่คนเดียวไม่ได้แล้วเลยต้องย้ายมาอยู่ที่บ้านพักผู้สูงอายุ (ท่านไม่มีลูกหลานค่ะ มีแต่เพื่อนเป็น power of attorney ให้)

สุขภาพช่องปากของท่านดีมากๆ สะอาด ไม่มีรอยโรคใดๆ

วันนี้ตรวจเสร็จก็คุยกันต่อแป๊บนึงแล้วก็ร่ำลากันเป็นปกติ ท่านก็เดินสั่นๆออกจากห้องไป

เราก็ตรวจคนไข้คนต่อๆไปเรื่อยๆ

ปรากฎว่าคุณยายท่านเดินกลับเข้ามา มาจับมือเราไว้แล้วก็บอกแบบสั่นๆว่า "อยากไปโบสถ์ที่อยู่ใกล้บ้านเก่ามาก" เราก็ทวนประโยคทุกครั้งที่ท่านพูด ย้ำว่าเราเข้าใจถูกรึเปล่า เราถามว่า "อยากไปโบสถ์เหรอ จะบอกพยาบาลให้นะคะ"

ท่านบอกว่า "ใช่...แต่ไม่ต้องบอกพยาบาลหรอก ไม่เป็นไรจริงๆเพราะอยากไปโน่นไปนี่หลายที่เลย แต่ไปไม่ได้ เค้าไม่ให้ออกไปไหนถ้าไม่ใช่ที่ที่อยู่ในตารางกิจกรรมของเค้า.."

เห็นยายพูดสั่นๆเสียงเบาๆเค้าคงไม่รู้เรื่องด้วย

"they are nice but they treat me like a child"

"เค้าดีกับยายนะ อาหารดี ดูแลดี แต่เค้าทำเหมือนกับยายเป็นเด็ก เค้ามีตารางให้ยายทำกิจกรรมโน่นนี่แต่ยายอยากไปเดินเล่นแถวบ้านเก่ามากกว่า"

(...... ถึงตอนนี้เราคิดในใจด้วยว่า....ไม่เห็นจะ dementia ตรงไหนเลยนี่น่า คุยรู้เรื่องมากๆ

สงสัยเราจะยังคุยไม่นานพอที่อาการท่านจะออก)

...สงสารก็สงสาร ไม่รู้จะช่วยยังไง ก็ได้แต่ฟังต่อ

แล้วท่านก็บอกว่า "ขอบคุณมากๆนะ ขอบคุณจริงๆ" (เรายังไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ฟังเท่านั้นเอง)

แล้วเราก็เดินไปส่งท่านที่ห้อง....แล้วก็กลับมาตรวจคนไข้คนต่อไป...

ผ่านไป 10 นาที...คุณยายมาอีกแล้ว

เข้ามาจับมืออีก....แล้วก็มาชี้เสื้อกาวน์เราที่มีตรา UBC ปักอยู่...แล้วก็บอกว่า "UBC" แค่เนี้ยะ

แล้วก็บอกว่า "ขอบคุณมากๆ ขอบคุณมากๆ" เราก็งงๆว่าเอ..ท่านจะสื่ออะไร

แล้วท่านก็บอกในที่สุดว่า "ยายอยากให้ staff ที่นี่พยายามฟังยายพูดจนจบประโยคแบบหมอจังเลย"

ยายยิ้มและบีบมือเราแน่น แค่นั้นเอง! ยายเข้ามาพูดแค่นี้แล้วก็หันหลังจะเดินออกจากห้อง

เราก็บอกแค่ไม่เป็นไรค่ะ I hope they listen to you too.

.............

อยากไปรับยายออกมาเที่ยวเลยตอนนี้ แต่ก็คิดว่ายิ่งไปสร้าง bond เดี๋ยวเราไม่อยู่แล้วจะทำไง

คิดได้ว่ามีพี่คนไทยอยากเป็น volunteer เค้าจะอยู่นี่ 2 ปี ให้เค้ามาช่วยด้วยดีกว่า แล้วเราก็จะไปช่วยด้วยอีกแรง