ผมว่าบทบาทที่ยิ่งใหญ่บทบาทหนึ่งของความเป็นมนุษย์ก็คือบทบาทความเป็น "พ่อ"

            เมื่อกี้ผมโทรศัพท์ไปคุยกับพ่อที่บ้านมาแล้วรู้สึกดีครับ จึงอยากจะนำความรู้สึกดี ๆ มาแบ่งปันให้กับเพื่อน ๆ ที่โกทูโนว์ได้ฟังครับ...

            พ่อผมอายุมากแล้วครับ คุยโทรศัพท์ไม่ค่อยจะได้ยิน เวลาคุยเลยต้องตะโกนกันนิดหน่อย เวลาที่ดีที่สุดที่ผมจะโทรหาพ่อก็เลยต้องเป็นเวลาที่ผมอยู่บ้าน เพราะถึงผมจะตะโกนหรือคุยเสียงดังแค่ไหนก็ไม่ต้องเกรงใจใครครับ...

            พ่อผมเป็นชาวบ้านธรรมดาที่เรียนจบแค่ชั้น ป.4 แต่เลี้ยงลูกหลาย ๆ คนจนเรียนจบและทำงาน เป็นพลเมืองที่ดีของสังคมครับ พ่อผมไม่ค่อยสอนอะไรลูก ๆ มากนักครับ แต่พ่อมักจะทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีให้ลูก ๆ เห็น ลูก ๆ ทุกคนจึงซึมซับแบบอย่างที่ดีของพ่อมา...

            พ่อผมเป็นคนพูดน้อยและค่อนข้างดุ แต่ผมไม่เคยถูกพ่อตีเลยนะครับเพราะผมดื้อเงียบ พ่อสั่งอะไรผมจะครับอย่างเดียวแต่จะทำหรือไม่ทำอีกเรื่องหนึ่งครับ ผิดกับพี่สาวผมครับที่ชอบเถียง พี่สาวผมเลยโดนไม้เรียวพ่อเป็นประจำ...

           แต่ก็เหมือนกับที่โบราณเขาว่าไว้นะครับ คนที่ถูกพ่อตีมาก ๆ มักจะรักพ่อมาก เพราะพี่สาวผมคนนี้จะเป็นคนที่ดูแลและเอาใจใส่พ่อมากเป็นพิเศษกว่าลูกคนอื่น ๆ...

           สำหรับผมแล้วผมว่าบทบาทที่ยิ่งใหญ่บทบาทหนึ่งของความเป็นมนุษย์ก็คือบทบาทความเป็น "พ่อ" ซึ่งผมว่าไม่ใช่ใคร ๆ ทุกคนก็จะเป็นได้ แม้แต่ตัวผมเองผมยังไม่มั่นใจเลยครับว่าผมจะสามารถเป็นพ่อที่ดีได้หรือเปล่า...

         ...ถึงแม้ว่าวันนี้จะไม่ใช่วันพ่อ แต่ผมก็อยากจะบอกพ่อว่า "ผมภูมิใจในตัวพ่อครับ"...