ทำดีเพื่อพ่อ

เมื่อไม่นานมานี้  มีชายสูงวัยคนหนึ่ง นั่งคุยกับลูกชายที่เพิ่งกลับมาเยี่ยม  หลังจากที่แต่งงานแยกครอบครัวออกไปได้ไม่นาน

พ่อ:           แจ๊ค (ชื่อลูกชาย)  นั่นอะไรลูก ? พ่อเห็นลาง ๆ

แจ๊ค:         อ๋อ วัวหน่ะพ่อ

เวลาผ่านไป  2-3 นาที

พ่อ:           แจ๊ค  นั่นอะไรนะลูก ?

แจ๊ค:         วัวตัวเดิมนั่นแหละพ่อ  ยังไม่ไปไหนเลย

ผ่านไปอีก  2-3 นาที

พ่อ:           นั่นอะไรอีกละลูก ?

แจ๊ค:         (เริ่มมีอารมณ์ หงุดหงิด) วัวพ่อวัว !! วัวตัวเดิมที่เพิ่งถามนั่นแหละพ่อ 

เวลาผ่านไป  2-3 นาที

พ่อ:           แจ๊ค นั่นอะไรลูก ?

แจ๊ค:         (เริ่มทนไม่ไหว) เอ๊ะ !! พ่อนี่ยังไง ถามซ้ำ ๆ ซาก ๆ อยู่ได้ ผมจะบอกครั้งสุดท้ายแล้วนะ  ว่าวัว

ผ่านไปอีก  2-3 นาที

พ่อ:           แจ๊ค นั่นอะไรน่ะลูก ?

แจ๊ค:         โอ๊ย !! พ่อเละเลือนแล้ว  คุยกันไม่รู้เรื่อง  ผมไม่คุยกับพ่อแล้ว

แล้วแจ๊คก็ผละจากพ่อไปอย่างอารมณ์เสีย  เวลาผ่านไปจนถึงเย็น  ได้เวลาอาหารเย็น  เมื่อไม่เห็นพ่อลงมา  แจ๊คจึงเดินขึ้นไปตามที่ห้อง ณ ที่นั้น แจ็คพบพ่อนั่งเหม่อลอย  ข้าง ๆ มีบันทึกเล่มเก่า ๆ เล่มหนึ่งที่พ่อเพิ่งเขียนบันทึกในวันนี้แล้ววางไว้

แจ๊คถือวิสาสะเปิดอ่าน  ความว่า...

เมื่อสามสิบกว่าปีมาแล้ว  เรามีลูกชายคนหนึ่งที่เรารักมากที่สุด  เราตั้งชื่อว่า...แจ๊ค...ในวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง  เราพาแจ๊คออกไปเดินเล่น  ตอนนั้นแจ๊คกำลังหัดพูด และพูดได้เก่งขึ้นทุกวัน  เราพาแจ๊คไปนั่งที่สวนหลังบ้าน  พอดีมีวัวผ่านมา...แจ๊คถามเราว่า  พ่อ  นั่นอะไร...วัวไงลูก  เราตอบลูก  เวลาผ่านไปอีกไม่ถึงนาที  แจ๊คก็ถามคำถามเดิมเราอีก  เราก็ตอบเช่นเดิมอีก  เป็นอย่างนี้อยู่ราว  25  ครั้ง...เราไม่เคยเบื่อหน่ายที่จะตอบคำถามเดิม ๆ เหล่านั้น  เรากลับรู้สึกดีใจอย่างที่สุดที่ลูกสนใจเราอย่างไม่เบื่อหน่าย...  แต่วันนี้ ณ ที่แห่งนี้ คนสองคนที่เคยถามคำถามเดียวกัน หากแต่ว่าเราเป็นฝ่ายถาม แจ๊คเป็นฝ่ายตอบ...เพียง 5 ครั้งเท่านั้น  ลูกก็ตวาดเสียงดังใส่เรา หาว่าเราเลอะเลือน รังเกียจแม้จะคุยกับเราต่อไป...

เมื่ออ่านจบแจ๊ครู้สึกผิดขึ้นมาจับใจ  พ่อเลี้ยงเขามาอย่างดี  แต่วันนี้สิ่งที่เขาทำให้ท่าน คือ การตวาดเสียงดัง  ไม่คุยด้วยแล้วเดินหนีไป  เขาตระหนักว่าเขาได้ทำสิ่งผิดพลาดที่เขาเองแทบไม่รู้ตัว

แล้วคุณล่ะ  วันนี้ทำอะไรดี ๆ ให้ท่านแล้วหรือยัง????