สิ่งสำคัญคือการสื่อสารให้ผู้เข้าประชุมรู้เป้าหมายของการประชุมที่ชัดเจน

เรื่องเดิม

เมื่อวันศุกร์ที่ ๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๑ ดิฉันมีนัดประชุมเพื่อ AAR การจัดตลาดนัดความรู้การจัดสหกิจศึกษาร่วมกับทีมงานสหกิจศึกษาที่นำโดย ผศ. ดร.พจมาลย์ สุรนิลพงศ์ ผู้อำนวยการโครงการฯ คุณเอกราช แก้วเขียว หัวหน้าฝ่ายสหกิจศึกษาฯ และอาจารย์ ดร.วรรัตน์ หวานจิตต์ อาจารย์ประจำสำนักวิชาศิลปศาสตร์ที่ร่วมทำหน้าที่ “คุณอำนวย”

เราเริ่มจากการดูข้อมูล AAR จากผู้เข้าประชุมที่น้องทีมงานสหกิจศึกษาจัดพิมพ์เอาไว้ หลังจากนั้นจึงให้แต่ละคนได้ AAR ตามความคิดของตนเอง

ในภาพรวมทุกคนพอใจการจัดงานในระดับหนึ่ง ได้รู้ว่าแต่ละมหาวิทยาลัยมีระบบการทำสหกิจศึกษาไม่เหมือนกัน อยากมีเวลาสำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้มากขึ้น น้องบางคนรู้สึกว่าเพราะระบบไม่เหมือนกัน เวลาเล่าว่าเราทำอย่างไรคนฟังจะไม่เข้าใจ แต่บางคนก็บอกว่าได้มุมมองจากมหาวิทยาลัยอื่นเยอะ

เราเห็นตรงกันว่าในการเตรียมการประชุมสิ่งสำคัญคือการสื่อสารให้ผู้เข้าประชุมรู้เป้าหมายของการประชุมที่ชัดเจน อาจารย์วรรัตน์เสนอแนะว่าควรมีข้อมูล background ว่าแต่ละมหาวิทยาลัยทำอะไรไปถึงไหนแล้วด้วย

คุณเอกราชกล่าวว่าการสร้างเครือข่ายนั้น ยังไม่เห็นรูปธรรมที่จะไปต่อ

ดิฉันให้ความเห็นว่าหาก มวล.ต้องการสร้างเครือข่ายสหกิจศึกษา เราจะต้องทำอะไรให้มากกว่าการจัดตลาดนัดความรู้เพียงครั้งเดียว เราจะต้องทำหน้าที่คิดกิจกรรมให้คนทำงานสหกิจศึกษาได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกันอย่างต่อเนื่อง ทำหน้าที่เหมือน “พ่อสื่อ แม่ชัก” ทำให้คนได้เจอะเจอกัน ซึ่งอาจเป็นในเวทีเสมือนหรือเวทีจริงก็ได้

เครือข่ายสหกิจศึกษามีจุดแข็งที่มีโอกาสได้รับงบประมาณสนับสนุน เพราะเป็นนโยบายระดับชาติ แต่มีเงินอย่างเดียวก็ยังไม่รับประกันว่าจะเกิดเครือข่ายขึ้นได้ คนทำงานต้องมี “ใจ” และเอาจริงเอาจัง เห็นประโยชน์ของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้

เมื่อถามว่าพวกเราปิ๊งไอเดียอะไรจากตลาดนัดความรู้ที่อยากจะเอามาใช้ต่อบ้าง ทุกคนเงียบ

ต่อจากนี้อาจารย์พจมาลย์มีแผนจะจัดกิจกรรม “เพื่อนช่วยเพื่อน” ดิฉันสนับสนุน และว่าควรเร่งดำเนินการก่อนที่ไฟกระตือรือร้นของผู้เข้าประชุมจะมอดเสียก่อน

วัลลา ตันตโยทัย