คณะนักศึกษาแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี นำโดยคณบดีและอาจารย์ได้เดินทางกลับบ่ายวันนี้ หลังจากมาร่วมเฮฮาความรู้สไตล์มหาชีวาลัยอีสาน วันที่นักศึกษามาถึง วิทยากรกระบวนการ อาจารย์คนชอบวิ่ง จากเทศบาลนครพิษณุโลก กับอาจารย์หมอเจ๊แห่งโรงพยาบาลกระบี่ ได้ให้นักศึกษาเล่าความในใจไล่เรียงแต่ละคนว่า มาที่นี่.. มีความต้องการหรือคาดหวังในเรื่องใด

บางคนบอกว่าสนใจการใช้ชีวิตแบบพอเพียง อยากมานอนในป่า มาพักผ่อน มาเรียนรู้เรื่องภูมิปัญญา มาศึกษาวิถีชุมชน สนใจต้นไม้ สมุนไพร ต้องการมาพักผ่อน ฯลฯ เมื่อได้โจทย์เสนอ เราก็จัดสนองตามขั้นตอนและวิธีการของเรา ซึ่งผมคิดว่าเวลาว่างหมอเจ๊คงจะขยายความในจุดนี้ได้

รายการทำอาหารเป็นการรวมศาสตร์ ความคุ้นเคย ประสบการณ์ ร่องรอยแต่หนหลัง นิสัยใจคอ มาร่วมคิดร่วมทำภายในกลุ่มว่าเราจะเลือกทำอาหารอะไรดี ถ้าตีความกันละเอียดจะเห็นประเด็นแทรกลึกตื้นหนาบาง ตามโจทย์ที่นักศึกษากำหนดใจไว้ในการเดินทางมาที่นี่

ในบรรยากาศของเพื่อนช่วยเพื่อน สนุกสนานผ่อนคลาย พักผ่อน อิ่มอร่อยและชื่นมื่น หลังจากที่ทำไปชิมไป ท่ามกลางเสียงกระเซ้าเคล้าเสียงหัวเราะ อาหาร6-7รายการลำเลียงจัดขึ้นโต๊ะ หลังจากนั้นรายการทำเองอร่อยเองก็เริ่มขึ้น
“รายการชวนกันชิมสะท้านป่า”
ในส่วนของอาจารย์ แม่ครัวหัวป่าก์จัดโต๊ะพิเศษเหมือนดั่งภัตตาคารเชียวแหละ เราคุยกันว่า..ถ้าขี้เกียจตรวจคนไข้ก็ไปเปิดร้านยองๆเหลาได้สบาย ..แต่วันเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา..ทุกคนเก็บกระเป๋าเตรียมตัวเดินทางกลับ ชวนกันถ่ายรูปหมู่รูปเดี่ยวเป็นที่ระลึก
มีหนูคนหนึ่งถลามาหา
บอกว่า ..พ่อครูช่วยเคาะหัวหนูหน่อย
ก็เลยสนองไป2โป๊ก..
ขอให้เดินทางปลอดภัยนะลูกเอ๋ย
อย่าลืม..ที่เตือนไว้
ยกสุดท้ายของนักศึกษาแพทย์ก็คือ
ต้องสอบใบประกอบวิชาชีพแพทย์ให้ผ่าน
-
ข้อมูลสืบเนื่องจากอัยการชาวเกาะ http://gotoknow.org/blog/islandpk/188281
พักหลังสารภาพว่าไม่ค่อยได้อยู่ในบล็อกนานนัก จึงตกข่าว มาทราบข่าวเมื่อวานตั้งใจจะขับรถไปเยี่ยมชม ..สุดท้ายก็ไม่ได้ไป เพราะมีนัดประชุมกับนิสิตในช่วงค่ำ ..
กิจกรรมเหล่านี้ ในโอกาสต่อไป คงขออนุญาตนำนิสิตมมส กลุ่ม "เลาะบ้าน - เลาะมอ" ไปร่วมแลกเปลี่ยนด้วย
....
มีพลังเยอะ ๆ นะครับ พ่อ ฯ
สบายดีนะครัีบท่านฯ ดูภาพนี้แล้วทำให้นึกถึงการจราจรจริงๆ เลยนะครับ อิๆๆ และยั่วน้ำลายได้ดีเลยครับผม
ขอบคุณมากคร้าบ
กิจกรรมไม่เคยหยุด พร้อมๆกับการเรียนรู้ที่เดินหน้าไปเรื่อยๆ ที่ตรงนี้ มีคนกระหายความรู้..มีเท่าไหร่ก็เหมือนไม่พอ ช่วยกันสร้าง ช่วยกันใช้ ต่อเติมกันไป...
ขอบคุณครับ
ความรู้ที่ผ่านการปฏิบัตินั้น มีพลังมหาศาลเลยครับ
:)
สวัสดีค่ะพ่อครูบา
สวัสดีค่ะ พ่อครู
สวัสดีค่ะพ่อครูบา น่าชื่นชมกับวิถีไทยที่ค่อย ๆ กลับเข้าสู่สมองคนไทยค่ะ
สวัสดีค่ะ
เห็นอาหารแล้วเกิดอาการเลยค่ะ น้ำลายไหล อิอิ
บรรยากาศติดดินน่ารักจังค่ะ
ขอบคุณนะคะ