โอ๊ย!!! อะไรจะอารมณ์ดีขนาดนี้...น้องจิพึ่งทำการบ้านภาษาอังกฤษเสร็จค่ะ ตอนนี้รอเรียนวิชาอารยธรรมไทย ในตอนบ่าย....พระเจ้าจ๊อด อารมณ์เสีย เอ๊ย อารมณ์ดี
วันนี้ยัยนุ่น เพื่อนซี้ ตอนนี้เรียนอยู่ที่ ม.เกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน ..โทรมาตอน 6 โมงเช้า น้องจิก็ยังเพลียๆอยู่ เพราะเมื่อคืนกว่าจะนอนก็ ตี 1...คิคิ
ยัยนุ่นโทรมาบอกว่า จิ แต่งคำขวัญวันครูให้หน่อยสิ น้องจิก็ยังงุ่นง่านอยู่ แต่ก็บอกว่าได้ๆ อีก 5 นาที โทรมานะ ...น้องจิก็แต่งให้ไปหลายคำขวัญเหมือนกัน เช่น
- แสงเทียนดั่งแสงปัญญา แสงความศรัทธาขอบูชาครู
- คนดี มีเกียรติยศ เบื้องหลังทั้งหมด คือคนเป็นครู
น้องจิจำได้แค่ 2 อันนี้ค่ะ นอกนั้นก็จำไม่ได้ 5555++ แต่งอะไรให้เพื่อนบ้าง กำลังมึนๆ....คิคิ..ประกวดถ้าได้รางวัลก็เอามาแบ่งเด็กอักษร บ้างเด้อเพื่อนรัก
คิดถึงทุกๆท่าน เซ็งนิดๆเมื่อมีเหตุการณ์ทำให้เซ็งๆ แต่ก็ไม่เป็นไร คุยกับหลายๆท่านแล้วอารมณ์ดี 55555+++ สู้โว้ย!!!~
ทำการบ้านอังกฤษเสร็จแล้วก็สบายใจ.....55555+++...ผิดชั่งมัน เสร็จไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยไปถามครูเอาทีหลัง
รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---> น้องจิ ^_^
อิอิ
สวัสดีจ๊ะ...
ขอ...มาอารมณ์ดีด้วยคนจ๊ะ
ดีครับ อารมณ์ดีเข้าไว้
จะได้สดชื่น
คนรอบข้างสบายใจด้วย
แวะมาเยี่ยมคะ...
ครูอ้อย แวะมาบอกว่า วันนี้ครูอ้อย อารมณ์ดีมากค่ะ อิอิ
สวัสดีค่ะน้องจิ ยิ้มสู้ไว้เสมอนะคะ สัตว์ประหลาดเจอยิ้มไอ้มดแดงยังหลบเลยค่ะ
แวะมาเยี่ยมน้องจิ คนขยันแห่งปี
คนเก่งของ G2k
สบายดีไหมจ๊ะ
ดูแลตัวเองด้วย
เอาผู้บ่าวอีสานมาฝาก อยากรู้จักตามไปอ่านที่บันทึกอ้ายเด้อ
สวัสดีจ๊ะ
* เมื่อ ๑๐ โมงเช้า ได้เจอแม่จิ...แม่ยุพินไง
* บอกว่าอยากคุยกับครูมาก...อิอิ..มีลุ้น
* แม่ปรึกษาครูเรื่องงานและการเรียนของจิ...รวมทั้งฝากครูเตือนด้วย
* ครูคิดว่าจะบอกอยู่เหมือนกัน..หลังจากอ่านบันทึกก่อนๆ...
* เตือนละนะ....
๑.ลดหรือหยุดกิจกรรมที่ไม่เกี่ยวกับการเรียนลงบ้าง
๒. ความคาดหวังของคนอื่นที่มีต่อเราสูงมาก...มันคือแรงกดดันชนิดหนึ่ง...ปล่อยวางมันไปบ้าง..หรือทิ้งไปเสีย
๓. วัยและหน้าที่ของจิตอนนี้คือเรียน...และร่วมกิจกรรมบ้างตามโอกาส
๔. สุดท้าย...ต้องหัดปฏิเสธบ้าง....ข้อนี้แม่ยุพินเป็นห่วงมาก...เพราะจิทำมากเกินไปนั่นเอง
๕. เลือกกินอาหารที่มีประโยชน์...และจำเป็นต้องกินให้ได้ทุกมื้อ...โดยเฉพาะมื้อเช้าห้ามขาด...อย่าอ้างว่าไม่หิวไม่อยาก....ต้องคิดว่ากินกันตาย...เข้าใจไหม....
๖. ช่วงนี้อาจารย์เขาทดสอบเพราะต้องการวัดความรู้เราว่าที่ผ่านมามีแค่ไหน....และเป็นการประเมินตนเองด้วย...ถ้าความรู้เรายังไม่ถึง...ก็ไม่ต้องเครียด....เพียงแต่ให้เวลาสำหรับตนเองในการเพิ่มเติมความรู้ให้มากขึ้น..ช่วงนี้ใครจะว่าไม่มีน้ำใจก็ปล่อยไปก่อน...เพราะเราจำเป็นต้องเพิ่มต้นทุนให้มากพอแล้วจึงแบ่งปันน้ำใจ
๗. อย่าลืมคำกล่าว....เอาตัวเองให้รอดก่อน...อย่างอื่นค่อยว่ากัน...เมื่อทุกอย่างมั่นคงดีแล้ว( ความรู้ แรงกาย แรงใจ )เราก็ลุย! ได้อีก....สายจะเข้ยังมีวันหย่อน...รอขึงให้ได้จังหวะ...ก็จะบรรเลงเพลงได้ไพเราะจับใจ...ประโลมใจทั้งคนเล่นคนฟัง
๘. เรียกพลังใจ....สู้ ๆ ...ไม่ต้องโว้...ได้ไหม...มันแม่งๆ ...ไม่เหมาะนะจ๊ะ
อิๆ ดีสม
วันนี้ที่โรงเรียนไหว้ครู เพื่อนน้องจิที่ม.เกษตรมาไหว้ครูด้วย มีเรื่องสำคัญที่คุณแม่น้องจิมาฟ้องครูถึงโรงเรียน ซึ่งดูแล้วท่านวิตกกังวลมากๆๆคือ การไม่รู้จักดูแลรักษาสุขภาพของตัวเอง เรื่องนี้ต้องมาก่อนในอันดับแรก จะจัดการกับโรคกระเพาะที่เป็นอยู่อย่างไร ต้องทานอาหารให้เป็นปกติ เป็นเวลา ไม่ไหวต้องหาหมอนะ ถ้าที่ ม.ไม่มีอะไร ต้องกล้บบ้าน แม่เขาเหงาเขาคิดถึงน้องจิ แค่นี้ก่อน ตาดูแป้นนานไม่ได้ แสบตา
สวัสดีเจ้าค่ะ ทุกๆท่านที่เข้ามาเยี่ยมเยียนน้องจิเสมอ
ขอบคุณทุกๆกำลังใจนะค่ะ ครูพรรณา ตอนนี้ก็อาการดีขึ้นค่ะ แต่มีหลายเรื่องราวให้คิดอยู่เหมือนกัน เลยต้องจัดสรรเวลาให้ดีๆหน่อย เพราะหนูต้องซ้อมดนตรีทุกวัน จนถึง 3 ทุ่มอ่ะค่ะ ไม่ซ้อมไม่ได้ เพราะได้เอกดนตรีแล้วก็ต้องเล่นดนตรี แถมเรียนเอกดนตรีเหมือนเอกอังกฤษเลย พอๆกันเลย ความยาก 555++ ขอบคุณมากๆค่ะ ที่ห่วงใยลูกศิษย์คนนี้ ขอบคุณพ่อประจักษ์มากๆค่ะ ลูกจะดูแลตัวเองให้ดีๆ คิคิ เพื่อนๆสวยขึ้นอ่ะเปล่า เดี๋ยวเจอน้องจิบ้าง จะหนาว 555++ โทรมไปเลย 5555++ ขอบคุณพี่กวินที่อวยพรค่ะ B+ ก็หรูแล้วค่ะ แต่น้องจิหวังแค่ผ่านก็พอค่ะ คิดถึงทุกๆท่านนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านค่ะ --->น้องจิ ^_^
ดีจ้ะน้อง
ได้แอบอ่านเรื่องราวที่น้องเขียนมาพักนึงแล้ว กลับมาอ่านอีกที อ้าวเข้ามหาลัยแล้ว เอาใจช่วยให้สำเร็จดังหวังนะจ๊ะ
Hi cute face,
How are you today ?
Do you like 'pop' music ? - อันนี้ถ้าเคยดูโน้ส(อุดม) แล้วจะขำกลิ้ง
ไม่มีอะไรมาก อยากเข้ามาช่วย "คลายเครียด"
ที่จริงกิจกรรมบางอย่างในมหาวิทยาลัย บางทีก็นึกไม่ถึงว่า ปัญญาชนที่จะไปเป็นอนาคตของชาติ คิดออกมาได้ยังไง เช่น การว้าก ทั้งไม่สุภาพ ทั้งทำร้ายจิตใจ จะอ้างว่าเพื่อให้ "รักกัน" มันดูล้าสมัยยังไงชอบกล มีวิธีอื่น ๆ อีกร้อยแปดที่จะทำให้เป็น "น้ำหนึ่งใจเดียวกัน"
นี่ถ้าเป็นเจ้าของโรงลครรัชดาลัย จะส่งตั๋ว "สู่ฝันอันยิ่งใหญ่" (Man Of Lamancha)มาให้ฟรี ๆ 2 ใบ จะได้ไปผ่อนคลายบ้าง
สรุป เอาเวลาไปหาความสุนทรีย์กันดีกว่า หน้าตาจะได้ดี ไม่มีริ้วรอย
อ่านๆไปแล้ว ทำท่าหลายๆท่านจะทำให้น้องจิเครียดใหญ่
อย่าอยู่กับชีวิตที่มีแต่การแข่งขันมากนัก อย่าฝืนกับร่างกายที่ไม่พร้อม
การเรียนในมหาวิทยาลัยถ้าไม่ทำกิจกรรมก็ไม่ต้องไปเรียนมันเลย ไร้ประโยชน์ ยิ่งจะเอาเด่นเอารอดก็กลายเป็นคนเห็นแก่ตัว อยู่กับใครที่ไหนก็ไม่ได้
การเปิดใจรับรู้กับทุกสิ่งที่อยู่รอบๆตัวเรานั้นสำคัญนี่คือชีวิตจริง
น้องจิกำลังเปลี่ยนสภาพ ปรับสภาพ ลุงเอกเห็นคนบ้าเรียนเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง อันดับสองเอาตัวไม่รอดมามากต่อมากแล้วที่บ้านลุงเอกก็มี
ที่ทำงานลุงเอก เพิ่งรับคนเข้าทำงาน ประมาณ 25 ตำแหน่ง คนสมัครสอบ 500 คนเกียรตินิยมเพียบ สอบข้อเขียนผ่านมาแค่ 20 คน พอสัมภาษณ์พระเจ้าจอร์ช ตอบอะไรไม่ได้ ที่เก่งๆก็ตอบได้พูดมากไป หนักไปทางตำรา หาปัญญาตอบปัญหาจริงๆไม่ได้
แม้แต่ลูกสาวลุงเอกก็เกียรตินิยม สู้ปัญหาชีวิตอะไรก็ไม่ได้ แต่พอออกมาทำงาน กลับสู้ลูกสาวอีกคนที่ร่อแร่ๆไม่ได้กลับทำอะไรโดนใจคนมาก
ผมไม่เชื่อระบบการศึกษาไทยในปัจจุบันว่าดีเลิศประเสริฐศรี ที่ทะเลาะกันสังคมจะบ้าตาย ก็แวดวงการศึกษาไทยนี่แหละหนักหนานัก จะไปหาครูอาจารย์อุดมคติอย่างสมัยลุงเอกน่ะหากยาก เอาเป็นว่ามีน้อยเต็มที หลายๆคนเงินนำปัญญาตาม
ถามว่าวันข้างหน้าหลังจบแล้วจิจะไปทำอะไร ถ้าจะไปขายของ ทำของอยู่แถวบางลี่ก็ทำไปเถอะตามที่เขาว่า ถ้าจะอยู่กับชุมชน สังคมไทย สังคมโลกต้องเปิดปัญญามากกว่านี้ มิใช่หาอะไรมาใส่ๆหัวแล้ว ปิดสมอง
ลุงเอกเคยทดสอบน้องจิมาหลายครั้งแล้ว เป็นเด็กที่มีปัญญาเกินตัว ปัญญามิใช่มาจากการอ่านหนังสือ มาจากการได้พบปะผู้คนรับรู้รับทราบความเป็นไปของสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น นี่แหละปัญญาโดยแท้ หนังสือเอาไว้ต่อยอดความคิด
อย่าไปตามคนที่คาดหวังเรามากนัก จะพาให้ชีวิตปรวนแปร ลุงเอกเคยเจอคนเรียนหมอ หรือวิศวะที่เก่งมากๆตอนเรียน พอจบแล้ว เขาบอกว่าสิ่งที่พ่อแม่ต้องการและขอลูกไว้ ได้ทำให้หมดแล้ว ต่อไปขอทำตามที่ชีวิตตัวเองชอบบ้าง เลิกใช้วิชาที่เรียนมาทั้งหมด
ร้ายไปกว่านั้นเห็นได้ในสังคมไทยปัจจุบันเรียนเก่งมากๆ สุดท้ายแก้ปัญหาชีวิตไม่ได้ก็ปลิดตัวเองทิ้ง
ลุงเอกให้ข้อคิดกับทุกๆท่านในโอกาสที่อยู่ในโลกนี้มาหกสิบเอ็ดปี แต่วิถีชีวิตยังโลดแล่นอยู่ในวงการศึกษาไทย น้องจิถูกกดดันมากไปจะเอาอะไรกันหนักหนา
จะไปรอดใหมเนี่ยคุณหนูจิเอ๋ย
จิ..ลูกรัก..ครูพิสูจน์..ตอนไปเรียนม.ศิลปากรใหม่ๆเครียดกว่าน้องจิหลายเท่า..เรียนภาษาถิ่น..เหนือก็สู้เขาไม่ได้เพื่อนคนเหนือเขาอู้กันมาแต่เกิด...เรืยนภาษาถิ่นอีสาน..ก็แพ้เขาเพื่อนอีสานเขาเว้าอยู่ในชีวิต..ประจำวัน..เรียนภาษาถิ่นใต้..เพื่อนปักษ์ใต้ก็แหลงใต้กันจ้อ...ครูพิสูจน์เลยต้องกดดันพยายามเรียนรู้...ในที่สุดครูพิสูจน์ได้ความรู้มากกว่า..เพื่อนทั้งหมด...จากไม่รู้จนรู้หลายถิ่น..เพื่อนๆเสียอีก..รู้เพิ่มน้อยกว่าเรา...จบปริญญาโท...ครูพิสูจน์..เกือบจะเชี่ยวชาญอักษรไทยน้อยหรืออักษรลาวทีเดียว......
ค่อยๆแก้ปัญหา...ไป...ปัญหาไหนเฉพาะหน้า..แก้ก่อน..แล้วทยอย..ปรับตัวไป
เพื่อนๆเราก็ใหม่กันทั้งนั้นเขาก็อยู่ในสภาพเดียวกับเรา...เวลาท้อแท้..ให้นึกถึงคนที่เขาอ่อนแอ...กว่าเรา..ยังมีอีกมาก...เรายืนอยู่ได้เท่านี้ก็ดีแล้ว...แล้วค่อยๆพัฒนาต่อไป...อย่างมีสติ..มีทุกข์มีปัญหา...พ่อคนนี้พร้อมจะเคียงข้างลูกเหมือนที่ลูกเคยเคียงข้างและช่วยพ่อมาตลอด
หมายเหตุภาษาอังกฤษครูพิสูจน์ก็เหลือเท่าๆน้องจินั่นแหละ...แต่ค่อยๆฟื้นค่อยๆเรียนรู้เริ่มใหม่ก็ยัง..ไม่สาย...แหล่งค้นคว้าที่ศิลปากรคงมีพอนะจ๊ะ..ดูที่ง่ายๆไปก่อนก็ได้ ครูพิสูจน์ยังเรียนพร้อมน้องเตเต้เลย...รักห่วงลูกเสมอ
สวัสดีเจ้าค่ะ dh_witch
ขอบคุณเจ้าค่ะที่เข้ามาเยี่ยมน้องจิ ตอนนี้น้องจิก็กำลังตั้งใจเรียนอยู่ค่ะ คิคิ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----->น้องจิ ^_^