วันที่ 3 มิถุนายน 2527 คุณพ่อจากโลกนี้ไป และน้องชายคนโตจากไปก่อนเมื่ 25 มิถุนา 2516
เดืออนมิถุนายนเป็นเดือนที่ ครอบครัวของ Lin Hui สูญเสียคนที่เรารักที่สุดในชีวิตไปคนแรกคือน้องชายคนโตที่กำลังหนุ่มแน่นในประเทศสหรัฐอเมริกา ช่วงวัยเบญจเพศ วันที่ 25 มิถุนายน 2516 ในขณะที่ Lin Hui กำลังจะจบการศึกษาในประเทศฮอลแลนด์ ความสูญเสียครั้งแรกในชีวิตตอนอยู่ต่างแดนมันเป็นความทุกข์ที่แสนสาหัดเอาทีเดียว
3 มิถุนายน 2527 คุญพ่อก็จากพวกเราไป นับว่าเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตด้วยความผูกพันระหว่างคุณพ่อกับ Lin Hui ทำให้ตัวเองมีความรู้สึกว่าต้องเดินทางกลับประเทศไทยมาหาคุณพ่อให้ได้ ตอนนั้นอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศส โดยไม่ได้บอกใคร แต่พอเครื่องบินลงกำลังเอากระเป๋าออกจากสายสะพานมองเห็นน้องชายรออยู่ก็แปลกใจว่ารู้ได้อย่างไรว่ามาเที่ยวบินนี้ มาทราบตอนหลังว่าคุณพ่อสั่งให้มารับ ทั้งๆที่ไม่ได้บอกใครทั้งนั้นเพราะกระทันหันได้ตั๋ววันที่เดินทางกลับ จึงไม่มีเวลาที่จะส่งข่าวให้ใครทราบ จึงได้กลับมาส่งดวงวิญญาณคุณพ่อกลับสู่ดินแดนประเทศเกิด ของคุณพ่อคือประเทศจีน คืนวันที่คุณพ่อจะเสียก่อนสว่างครึ่งหลับครึ่งตื่นเห็นคุณพ่อใส่สูตรสีครีมตัวโปรดหน้าตาอิ่มเอิมสุดหล่อมาชวนให้ไปเมืองจีนแว๊บเดียวถึงกำแพงเมืองจีนคุณพ่อสั่งให้ยืนบนกำแพงเมืองจีนเฉยๆไม่ต้องเดินตามไปจากนั้นคุณพ่อก็เดินลงบันไดจากกำแพงเมืองจีนเข้าไปด้านในซึ่งมีสระบัวหลวงออกดอกสีชมพูสวยงามมากแล้วคุณพ่อก็ค่อยๆเดินลงลงไปในสระบัวแล้วหายไปในที่สุด Lin Hui สะดุ้งและทราบว่าคุณพ่อจากไปสู่สวรรค์ชั้นดาวดึงแล้ว
2 ธันวาคม 2543 คุณแม่ก็จากพวกเราไปอีกคน ความสูญเสียคราวนี้ เป็นความสูญเสียที่ที่ยิ่งใหญ่อีกครั้ง บัดนี้พระพรหมทั้งสองของ Lin Hui ไปสู่สรวงสรรค์ คอยดูแลปกป้องคุ้มครองลูกหลานให้อยู่เย็นเป็นสุข ด้วยการปฏิบัติตนเป็นคนซื่อสัตย์กตัญญูต่อธรรมชาติ ต่อแผ่นดินเกิด ต่อบรรพบุรุษ ตลอดจน เคารพเชื่อฟังนักปราชญ์ผู้ทรงคุณธรรม จะนำพาชีวิตให้ประสบความสุขความเจริญ
ในโอกาศที่น้องชายคนเล็กจะเดินทางกลับอเมริกาในทคืนวันที่ 4 มิถุนายน 2551 Lin Hui จึงชวนน้องชายไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้คุณพ่อคุณแม่และน้องชายคนโต ที่วัดเขาสุกิม ต.เขาบายศรี อ.ท่าใหม่ จ.จันทบุรี ที่หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย (พระวิสุทธิญาณเถร)เป็นผู้สร้างในปี พ.ศ. 2507 และเจริญขึ้นเป็นลำดับเป็นวัดที่มีผู้คนมาศึกษาปฏิบัติธรรมมาก ทั้งพระ แม่ชี และผู้ถือศีล พี่สาวตนโตของ Lin Hui มาถือศีลปฏิบัติธรรมที่วัดเขาสุกิม 20กว่าปีมาแล้ว และมีญาติอีกคนที่บวชชีปฏิบัติธรรมที่นี่ จึงเป็นเหตุให้มาทำบุญที่วัดเขาสุกิม

ปัจจุบัน มีรถรางไฟฟ้าให้บริการตลอดวัน หากจะเดินขึ้นก็ได้ มีบันไดนาคทางขึ้นเขาวัดสุกิมขนานกับเส้นทางรถรางไฟ้ฟ้าดังในภาพ

ทางวัดวัดอำนวยความสะดวกทุกอย่าง แม้แต่ตกแต่งภาพ ดังภาพทีเห็น
ภาพซ้ายมือสุดคือพี่สาวตนโตและแมชีวิจิตราญาติผู้ใหญ่ ส่วนภาพเล็กบนซ้ายมือคือน้องชายคนเล็กพี่สาวแม่ชี Lin Hui ขวาสุดคือลูกสาวคนที่สอง ส่วนภาพเล็กล่างคนที่สี่จากซ้ายคือลูกสาวคนโต การพักค้างคืนที่วัดสะดวกสบายหลังจากทำบุญเสร็จเดินทางกลับซื้อผลไม้เกือบทุกชนิดที่มีขาย ตั้งแต่ทุเรียนโดยเฉพาะพันธุ์พื้นเมือง สละ กระท้อน เงาะ มังคุด ลองกอง ทุเรียนกวน พริกไทยดำ โดยเฉพาะผลไม้รวมแล้วน้ำหนักกว่าร้อยกิโลกรัมตั้งใจเอามาฝากญาติและเพื่อนๆ และทำบุญที่วัดยางใหญ่ใกล้บ้าน Lin Hui เอาบุญมาฝากชาว G2K ทุกท่านค่ะ

กำลังจะทักเลยครับ ว่าภาพคุณพ่อของอาจารย์ แต่งซะหล่อเลย
การรำลึกถึงคนที่เรารัก และความดีงามนี่ล่ะครับ ที่ทำให้คนแตกต่างจากชีวิตร่วมโลกอื่นๆ
มนุษย์มีความทรงจำ มีการตัดสินคุณค่า แต่คงจะดีกว่าหากเราปฏิบัติต่อกันด้วยความเอื้ออาทร ไม่ปล่อยเวลาให้สูญเปล่าครับ
กราบคิดถึงพี่สาวครับ
เขาสุกิมผมเคยไปกราบร่างพระอาจารย์สมชายครับ และอาจารย์นรินทร์ที่ถ้ำนรินทร์ที่ดงหลวง เคยพาเพื่อนๆ g2k ไปเยี่ยมเมื่อคราว เฮฮาศาสตร์ 3 นั้นก็เป็นศิษย์โปรดของพระอาจารย์สมชายครับ
เมื่อเดือนที่แล้วก็เพิ่มทำบุญให้คุณแม่(ยาย)ครับ เดือนหน้าก็นัดกับญาติพี่น้องทำบุญให้คุณพ่อครับ
เป็นการรวมญาติ และทำบุญระลึกถึงบุพการีของเรา เป็นวันดีดีครับพี่ครับ
สวัสดีค่ะอ.Lin Hui
การทำบุญระลึกถึงผู้ที่ล่วงลับไปแล้วที่เป็นที่รักของเรานี้เป็นสิ่งเตือนใจดีนะคะ ทำให้รำลึกถึงคุณความดีของผู้ที่จากไป และทำให้ตัวเราคิดทำดียิ่งขึ้น...
ดีจังเลยนะคะ อนุโมทนาบุญค่ะ
สวัสดีค่ะอ.หลินฮุ่ย
ขอร่วมอนุโมทนาด้วยค่ะ เพิ่งทราบว่าทางวัดมีจัดตกแต่งภาพให้สวยงามอย่างนี้ค่ะ เขาสุกิมเคยแต่ได้ยินชื่อค่ะ ทันสมัยมากเลยนะคะ มีรถรางรับส่งด้วย..
ขอบคุณค่ะ
ใครไม่ได้มาอ่านบันทึกนี้ เสียดายแทนมากๆ
ขอฝากดอกไม้คารวะ
สวัสดีครับ
มาร่วมอนุโมทนาบุญ และลงชื่อไว้ครับ :)
สวัสดีครับ
การจุติ ไม่ได้หายไปไหนครับ
ยังอยู่ ยังอยู่ ยังอยู่....คนละมิติ
เพราะเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติครับ
สำคัญที่กุศลที่เกิดที่ใจเรา ในการรำลึกถึงพวกเขาเหล่านั้นครับ
เจริญสุขครับ
เอาภาพธรรมชาติ...ในใจของผมมาฝากครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์ มาขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ การคิดถึงผู้จากไปแบบที่ท่านทูตพลเดช เขียนไว้....
การจุติ ไม่ได้หายไปไหนครับ
ยังอยู่ ยังอยู่ ยังอยู่....คนละมิติ
เพราะเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติครับ
สำคัญที่กุศลที่เกิดที่ใจเรา ในการรำลึกถึงพวกเขาเหล่านั้นครับ
คิดอย่างนี้แล้วไม่เศร้านะคะ
ดอกสายหยุดที่บ้านอาจารย์และบ้านนุชพร้อมใจกันบานสะพรั่งมากมาย หอมฟุ้งจรุงใจจริงๆค่ะ อาจารย์ถ่ายภาพไว้สวยมากค่ะ สีเหลืองทองอร่ามทีเดียว