กลอนเก้า (บาทละเก้าพยางค์)


กฎหมายใด สมัยที่ มีช่องว่าง
ย่อมเสริมสร้าง ทางฉ้อฉล จนล่ำสัน
เอื้อประโยชน์ เพื่อโคตรเหง้า เหล่าอธรรม์
ระบบนั้น มันเลยเน่า เคล้ากลี

ไม้บรรทัด วัดระยะ กะกำหนด
หากโค้งคด หมดคุณค่า หมองราศี
ตาชั่งเฉียง เอียงเพราะทรัพย์ สุด อัปรีย์
โอ้ความดี นี่หนอแพ้ แก่ศฤงคาร

ยศศักดิ์ล้น คนจึงเพี้ยน ธรรมเหี้ยนหด
อนาคต ตัวบทไซร้ ไร้แก่นสาร
ยุติธรรม คำเคยขลัง ครั้งบุราณ
จะหย่อนยาน บ้านเมืองใกล้ ไร้ขื่อแป

คิดหวังพึ่ง ซึ่งสิ่งใด ที่ไหนช่วย
คนดีม้วย ด้วยเพราะใคร ? ไม่แยแส
อำนาจเถื่อน เกลื่อนถนน หม่นดวงแด
ราษฎร์ย่ำแย่ แน่ทุกครา ก้มหน้าทน