วันเสาร์(7 มิถุนายน 2551)ที่ผ่านมา ผมภรรยาและลูกสาวทั้งสองไปร่วมประชุมผู้ปกครองที่โรงเรียนนิบงชนูปถัมภ์ ซึ่งผมได้เขียนเล่าไปแล้วในบล็อก "ไปประชุมผู้ปกครอง" แต่ในบันทึกดังกล่าวผมเขียนเล่าเฉพาะในส่วนของผมที่เข้าไปพบครูประจำชั้นของลูกสาวคนกลาง

วันนี้ อามีนาลูกสาวคนเล็กกลับมาบอกด้วยน้ำเสียงดีใจมากๆว่า "อาเยาะ คุณครูนัฏภรณ์ สักเนียมแก้วครูประจำชั้นของลูกให้เด๊ะนานั่งแถวหน้าสุดวันนี้ เด๊ะนาดีใจมากเลยค่ะ เพราะมองเห็นที่ครูเขียนบนกระดานดำชัดเจนเลย ดีใจที่สุด" เธอเล่าพร้อมรอยยิ้ม

อามีนาตัวค่อนข้างเล็กครับ เธอบ่นว่าครูให้นั่งแถวหลังสุด เวลาจะจดสิ่งที่ครูเขียนบนกระดานดำ เธอเล่าว่า เด๊ะนาต้องยืนขึ้นถึงจะมองเห็น ก็ขอขอบคุณคุณครูนัฏภรณ์ สักเนียมแก้ว คุณครูของลูกด้วยครับ และขอขอบคุณแทนผู้ปกครองนักเรียนชั้น ป1/6 ที่คุณครูรับฟังและนำข้อเสนอแนะของผู้ปกครองมาปฏิบัติอย่างไม่ชักช้า ขอชื่นชม และขอขอบคุณมากๆครับ

ได้คุยกับภรรยาเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว ภรรยาบอกว่าเป็นข้อเสนอของผู้ปกครอท่านหนึ่งที่ลูกของเธอก็ตัวเล็กเหมือนเด๊ะนา จึงเสนอให้คุณครูประจำชั้นสลับสับเปลี่ยนที่นั่งให้กับนักเรียน  โดยคนนั่งหลังได้มีโอกาสนั่งข้างหน้าบ้าง และคนนั่งหน้าไปนั่งข้างหลังบ้าง