การสร้างกลุ่มสัมพันธ์ สัมพันธภาพ ใครควรเริ่มต้นก่อน
ระหว่างพักการเข้าร่วมประชุม คือเวลาให้พูดคุย ทักทายถามไถ่ความคิดเห็น เรื่องราวสัพเพเหระ เรามักจะเลือกเข้าวงกับเพื่อนร่วมงานที่นานๆ เจอกันแบบ Face to Face เบรคแรกคุยเรื่อยเปื่อยไปหยุดที่เรื่องการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคลากรในหน่วยงานเดียวกัน
พี่คนหนึ่งคุยเรื่องไปศึกษาดูงานและทัศนศึกษาทูอินวัน ขณะที่คุยกันนั้น เราพบว่า มีน้องคนหนึ่งนั่งอยู่คนเดียว ไม่คุ้น ไม่เคยเห็นหน้า ถามพี่ ๆ ในวงน้ำชา กาแฟและไมโล (ดิฉันดื่มไมโลค่ะ ฮ่าๆ) ว่าน้องคนนั้นเป็นใคร อยู่ห้องสมุดคณะอะไร ทำไมฉันไม่รู้จัก (แหมดิฉันน่ะนะ ใครๆ ก็รู้จัก ออกจะชอบยืนเสนอหน้าหน้าเวทีปานนั้น เฮอะๆ) ถึงได้ทราบว่าน้องเค้าอยู่ที่ไหน ไปทัศนศึกษาด้วย แต่ไม่เห็นน้องเค้าเดินเข้ากลุ่มกับใคร ดูเหมือนชอบเดินคนเดียว วันนี้ในห้องประชุม สังเกตเห็นน้องเค้าก็นั่งโดดเดี่ยวคนเดียว รับประทานอาหารว่างก็...คนเดียว น้องยกมือไหว้สวัสดีทักทายผู้อยู่มานานที่เดินผ่านหน้าไป แต่ไม่เห็นใครจะหยุดคุยกับน้อง ให้ฉันได้นับวินาทีการหายใจสักห้าถึงสิบวินาที...
ย้อนกลับมาที่พี่คนนี้ที่เล่าต่อ...แนวความคิดที่พี่คิดและเสนอแนะหัวหน้าโครงการผู้ดูแลการจัดกิจกรรมศึกษาดูงานและทัศนศึกษา (สด ๆ ร้อนๆ สองสัปดาห์นี่เอง) พบว่า "หน่วยงาน" ของเราขาดกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคลากรเป็นอย่างมาก น่าจะใช้เวลาแม้จะเพียงเล็กน้อยระหว่างการเดินทาง ทำอะไรบางอย่าง...แต่พูดออกไปแล้วมานั่งเสียใจที่พูดออกไป เพราะความคิดเห็นไม่เข้าตากรรมการ พี่เล่าแบบขำขำ
ถามความรู้สึกบ้างว่า "ทำไมเสียใจ"
คำตอบที่ได้ ทำนองนี้เลย...
เพราะประเพณี วัฒนธรรม ความเชื่อ ความรู้สึก การแบ่งตำแหน่งชั้นอาชีพของเราเป็นเรื่องยากที่จะปรับเปลี่ยน กลุ่มสัมพันธ์ในที่ทำงานของเรามีหลายกลุ่ม ไม่แปลกแยกในแต่ละกลุ่ม แต่แตกต่างกันในทุกกลุ่ม
การพูดคุยของเราจบลงโดยยังไม่ได้ถามต่อว่าแล้วควรจะทำอย่างไรต่อไป
ก็ได้แต่คิดในใจ สัมพันธภาพที่ดี ใครควรเริ่มต้นก่อน
ในฐานะคนที่อยู่มาก่อน อยู่มานาน เบรคบ่าย...จะลองคุยกับน้องเค้าดีกว่า
14.30 น. ได้เวลาพักอีกครั้งระหว่างงานประชุม
มองหาน้องเค้าไม่เจอ สงสัย นินจา...แว๊บๆ แว้บ
ห้องประชุมก็โหรงเหรงผิดจากเมื่อเช้า
ธรรมเนียมปฏิบัติของบ้านเราเหมือนบ้านอื่นเค้าไหม?
เรื่องนี้คิดไปเรื่อยเปื่อย..แต่คิดว่าได้เห็นมุมมองของคนในที่ทำงาน ที่ต่างสถานภาพ แต่ความคิดเข้าทีดี ทำไมไม่ได้รับการเห็นว่า...สำคัญ ได้เห็นผู้อยู่ก่อนและผู้มาทีหลัง ได้เห็นภาพเก่ามาก-วันแรกๆ ของตัวเราเองที่เข้ามาอาศัยสังกัดในบ้านหลังนี้
วันแรกในที่ทำงานที่เราเองก็มีน้ำตาเหมือนกันสินะ...
สวัสดีครับ
ท่านผอ. นายประจักษ์
สวัสดีค่ะคุณพี่ Bright Lily
อ. ธ.วั ช ชั ย
ถามเล่นๆ นะคะ
อ.ธวัชชัยคิดว่า เวลา สำคัญกว่า การปฏิบัติงาน จริงหรือเปล่าคะ....?!?
สวัสดีครับ
มหกรรมอดข้าวเริ่มแล้วครับ อิๆๆ
แต่ไม่ถือศีล เพราะว่าตอนค่ำต้องตบยุง
.
สัมพันธภาพ ใครพร้อมก็เริ่มเลยดีกว่าครับ
แต่จะได้ผลช้าเร็ว หรือว่าไม่มีแรงตอบสนองกลับเลยก็ได้ อันนี้เดายาก
.
เรื่องเวลา ส่วนมากผมทำงานไม่กำหนดเวลา ถ้ามีสมาธิดี ก็ทำงานได้เร็ว
ถ้าไม่มีสมาธิ นั่งทั้งวันก็ไม่ได้งานครับ ;)
.
เมื่อวานแวะหอสมุดธรรมศาสตร์ ไปนั่งอ่านพจนานุกรมเล่น สนุกดีเหมือนกัน แล้วจะเล่าให้ฟังครับ
สวัสดีค่ะ พี่ดาวลูกไก่
ไม่ว่าจะทำงานหรือว่าไปทำอะไร ถ้าใหม่ๆนี่รู้สึกจะตื่นเต้นมากๆเลยนะค่ะ
วันแรกยิ่งไม่กล้าคุยกับใครเลย กังวลไปหมด พอไม่มีเพื่อนคุย
รู้สึกท้อแล้วค่ะไม่อยากไปแล้ว ไม่อยากทำไรแล้ว ทุกอย่างดูน่าเบื่อ
แต่พอได้อยู่ไปนานๆ ไล่ยังไงก็ไม่ไปแล้วค่ะ 5555+
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ขอบคุณมากค่ะ..
สัมพันธภาพที่ดีควรเริ่มที่ใครก่อน? ที่เธอ.. ที่ฉัน.. หรือที่ใคร.. และต้องเป็นอย่างนั้นจริงๆ นะหรือ?
ทำไมคนบางคนก็ดูราวจะไร้ตัวตนหรือไม่มีความหมาย..ท่ามกลางผู้คนมากมาย อันนี้มันต้องมีสาเหตุสิ
คำผิด >> แว๊บ-แว้บ ต้องเขียน "แวบ" ไม่ใช่เหรอ? อาจารย์ธวัชชัยมาตรวจด่วนๆๆ วันนี้ยังไม่ได้ตังค์หยอดกระปุกเลย อิอิ
อ. น้องชาย ขจิต ฝอยทอง
อ. น้องชาย ธ.วั ช ชั ย
น้อง กล้วยแขก คะ
ความรู้สึกการทำงานวันแรกของที่ทำงานใหม่ เป็นอะไรที่เรามักจำได้แม่นยำ โดยเฉพาะความรู้สึกที่ประทับใจน้อยที่สุด และที่มากที่สุดค่ะ
น้องจ๊ะ
ก. เธออาจคิดว่าตัวเองไม่มีความรู้-ความสามารถ ขลาด-เขลา ไม่มีความสำคัญในองค์กรหรือหน่วยงาน เลยเกิดอาการกังวล วิตกจริต กลัวว่าจะพูด จะแสดงอะไรที่ไม่เข้าท่า-เข้าตาใครๆ ออกไป ได้แต่เก็บเงียบงำไว้คนเดียวในใจ พอเนิ่นนานไปก็จะเป็นอาการปกติเมื่ออยู่ในกลุ่มผู้คน ทั้งๆ ที่ความจริงเธออาจจะมีไอเดีย มีความคิดสุดยอด พระเจ้าจอร์ช ก็เป็นได้ แต่เธอไม่มีเวที ไม่มีโอกาส ได้แสดงความคิดนั้นออกไปดังๆ
ข. เธอก็ไร้ซึ่งความสามารถจริงๆ ไง
นึกออกสองข้อ.... ไปทำงานก่อนเน้อ เผื่อจะคิดข้ออื่นออกอีก
สวัสดีครับ
แว้บๆ อิๆ
คำนี้ พจนานุกรมใช้ แวบ แต่ไม่สะใจวัยรุ่น เพราะถ้าเขียนอย่างนี้ออกเสียง "แวบ" เสียงโท (คล้าย แคบ แลบ)
แต่ถ้าต้องการเสียงสูงขึ้นมา แว้บ (เสียงเหมือน ว้า ว้าย) ก็อนุโลมได้แค่ไม้โทครับ
เสียงเลียนแบบธรรมชาติ สามารถเขียนได้ครับ ตามแต่เราจะนึกได้ว่าเสียงแบบไหน แต่ต้องอาศัยอักขรวิธีที่มีอยู่ "อะจึ๋ย" ก็ยังมี ;)
เพราะอักษรต่ำ ค ฆ ง ... ฮ ใส่ไม้ตรี, จัตวาไม่ได้
คิดว่า ออกเสียงจริงๆ ก็ยังเป็นเสียงตรีนะครับ แต่เสียงสั้น แอะ, ไม่ใช่เสียงยาว แอ
อาจจะเป็นข้อจำกัด ที่เราไม่สามารถแสดงเสียงสั้น แว็บ แล้วใส่ไม้โท
ถ้าออกเสียงสูงกว่า ตรี จะตลกหน่อย เหมือนคนพูดเสียงแหลมๆ แจ๊ดๆๆ นะครับ อิๆๆ
วัยรุ่นเซ็งเลย กับคำว่า "แวบ" เพราะปกติในเมล์น้องจ๊ะใช้ "แว๊บๆ" ทีนี้ก็มานั่งตรวจคำผิด ตัดไม้ตรีออกไปกว่าเก้าสิบหน้าแล้ว แต่เอ..ก็ใส่ไม้ตรี ไม้จัตวาไม่ได้อยู่ดีเนอะ
สวัสดีครับ
สัมพันธภาพที่ดี ใครควรเริ่มต้นก่อน
ทั้งสองครับ
เจ้าบ้านต้องดูแลน้องใหม่ แนะนำให้รู้จักเพื่อนร่วมงาน อุปกรณ์ เครื่องใช้ และสิ่งต่าง ๆ ชวนคุยอะไรทำนองนี้
ส่วนน้องมาใหม่ก็ต้องสร้างสัมพันธภาพเช่นกัน ต้องทักทายพี่ ๆ เจ้าบ้าน สนใจอะไรก็ถาม ถาม ถาม ...คุยไปเรื่อยเปื่อย
แต่บ้านเราชนชั้นมากหน่อย บ้างครั้งก็อึดอัด...
อิอิ
สวัสดีค่ะ
มาทักทายกันในวันใหม่ค่ะ อิอิ
ตอนนี้ว่างๆเลยแวะเข้าเล่นเน็ตอ่ะค่ะ
รู้สึกเหมือนว่าคิดถึง ...
น้องจ๊ะ
ธ.วั ช ชั ย
น้องจ๊ะ ทำไมไม่สั่งโปรแกรมตรวจค้นแล้วแก้ไขอัตโนมัติล่ะ ก็ถ้าขี้เกียจ...^^
แว้บมาแล้วแว้บไป
มีอะไรหรือเปล่า ?????
ก๊าก
ไปดีกว่าเดี๋ยวได้ดี