การเดินทางไม่ว่าจะยาวไกลสักกี่พันลี้ จะต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก้าวเดียวเสมอ : ปรมาจารย์ลัทธิเต๋า "เล่าจื้อ"
เปิดบันทึก "A Walk to Remember" ด้วย 2 ภาพนี้
ให้เป็นตัวแทนนำสู่บันทึกเรื่องเล่าจากการเดินทางฉบับต่อๆ ไป ....
เมื่อถึงจุดหมายปลายทางแล้ว
เราก็กลับมาสู่สถานที่อันอบอุ่นและเป็นสุขที่สุดในโลก
ก็คือ "บ้านของเรา"
ถูกใจจัง เปิดเจอคันทรีโร้ด แจ๋วครับ
มาฟังเพลง เพราะมากครับ
เป็นกำลังใจ..ให้นะคะ
เปิดตัวได้น่าสนใจมากครับผม..เอาไว้จะคอยติดตามไปด้วยนะครับ
เห็นด้วยครับ .
เราต่างเดินทางไกล แต่ท้ายที่สุด บ้าน คือจุดหมายปลายทางที่เราต่างปรารถนาคืนกลับอย่างอบอุ่น
วันเวลาไม่คืนกลับ..สายน้ำไม่ไหลคืน แต่สักวันสายลมจะพัดหวนพาชีวิตกลับบ้าน,
... สักครั้ง
สวัสดีค่ะ ความหมายของภาพสูงยิ่ง สะท้อนให้เห็นการก้าวไปสู่จักรวาล
สวัสดีค่ะคุณนัทธ์
เขียนได้ดีค่ะ เพลงก็เพราะด้วย
อ่านบันทึกนี้ แล้วร่ำๆ อยากเดินทางท่องเที่ยวไปกะเขาบ้าง
หาโอกาสอยู่ค่ะ แต่ยังไม่มีเลย
แล้วจะแวะมาอ่านอีกนะคะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ