หนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ต้องก้าวไปด้วยใจที่มุ่งมั่น

          วันนี้ (3  มิถุนายน 2551)  ผมมีกำหนดการเดินทางไปรายงานตัวเพื่อรับตำแหน่งใหม่  ในตำแหน่ง   รองผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา

 

          ก่อนที่จะตัดสินใจเปลี่ยนสายงาน  มีหลายคนทักท้วงครับ บอกว่า

-         อยู่โรงเรียนก็สบายใจดีอยู่แล้ว  จะขึ้นมาเขตทำไมให้ลำบากใจ

-         เป็นหัวหมา  ดีกว่าเป็นหางราชสีห์

-         เป็น รอง ผอ.เขต ฯ  ไม่มีศักดิ์ศรี    เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนศักดิ์ศรีดีกว่า

-         เป็น ผอ.โรงเรียน ก้าวหน้ากว่าเป็น รอง ผอ. เขต

-         อยู่โรงเรียนนั่นแหละเป็นสวรรค์  ขึ้นมาบนเขตเหมือนตกนรก

 

ไม่ว่าจะมีคำท้วงติงใดๆ  แต่เมื่อผมตัดสินใจลงไปแล้ว ผมจะถือว่าทางเลือกที่ผมตัดสินใจ เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด สำหรับผมครับ

 

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น  หรือจะพบกับอุปสรรคและปัญหาที่ยากเย็นแสนเข็ญเพียงใด  ผมก็ต้องก้าวไปด้วยใจที่เต็มร้อยครับ

 

เพราะอย่างน้อย  ก็ได้พัฒนาตัวเองครับ  ดังคำกล่าวที่ว่า

“อยู่ในที่ที่ไม่ปลอดภัย    ก็จะได้เกิดการพัฒนา”

 

                                       ขอบคุณครับ