แม่คะ

 

ใบบัวบก ที่พ่อเคยเอามาแต่งสวนข้างบ้าน และเข้าใจว่ากินได้แต่ก็ไม่มีใครกล้ากินเพราะดูใบอวบอิ่มผิดปกติวิสัย

หนูเห็นตามร้านขายต้นไม้ ก็นำมาลงกระถางแล้วขายกระถางละหลายตังค์ เขาให้หนูมาด้วย พอเข้าหน้าฝนแบบนี้ มันขยายตัวอย่างรวดเร็วมากค่ะ สนามข้างบ้านเต็มไปด้วยต้นบัวบก หลายคนมาถามว่าใช่บัวบกที่กินได้รึป่าว หนูก็ตอบไม่ได้  แม้แต่จะเอามาปั่นพอกหน้าแก้จุดด่างดำก็ยังไม่กล้า กลัวเป็นเปาบุ้นจิ้นมากกว่าเดิม

 

วันนี้หนูเริ่มเข้าใจแล้วว่า ใบบัวบกนอกจากเป็นสมุนไพร ยังเป็นวัชพืชอีกด้วย วันนี้หนูเลยใช้วิธีการถอน ซึ่งคิดว่าน่าจะอยู่ได้นานกว่าที่เคยใช้เครื่องตัดหญ้าตัด

 

นอกจากข้างบ้าน สนามหญ้าหน้าบ้านที่เคยมีหญ้าสวยๆเดี๋ยวนี้ก็มีใบบัวบกเต็มเกือบหมดแล้วค่ะ วันนี้หนูถอนมันออกเกือบทั้งเช้า มอมแมมไปหมด พอเหนื่อยและหิวก็ไปนั่งกินก๋วยเตียวหน้าปากซอย คนมองกันเต็มเลย เพราะเสื้อและกางเกงทั้งเปียกทั้งเปื้อนดำ เขาคงสงสัยว่าหนูไปทำอะไรมา แต่ไม่มีใครกล้าถาม

 

ใบบัวบก ยังไม่หมดไปจากสนามนะคะ หนูเหนื่อยและหิวเสียก่อน หนูคิดว่า ไม่เกินสองวัน มันต้องกลับมาเหมือนเดิมแน่เลย

 อ้อ....วันนี้ หนูดึง ต้นหมอน้อยที่แม่ปลูกไว้ขาดด้วย อีกไม่นานมันคงเหี่ยว แห้ง และตายไป ญาติๆต้องพูดกันแน่ๆเลยว่า เพราะหนูไม่ได้ทำพิธีขอจากแม่ ต้นไม้ใบหญ้าที่แม่ปลูกไว้เลยตาย

จบข่าวเข้านอน

ลูก

31 พ.ค. 51 : 23.44 น.