http://ecx.images-amazon.com/images/I/414NWZ2MW6L._SL500_BO2,204,203,200_PIsitb-dp-500-arrow,TopRight,45,-64_OU15_AA240_SH20_.jpg

ภาพจาก amazon

เรื่องย่อ นิทานต้นแอปเปิ้ลกับเด็กน้อย ( The Giving Tree ) ของ Shel Silverstein 

ผู้ที่สนใจสามารถเข้าคลิกชม clip นิทาน + website ของ Shel Silverstein  <-ที่นี่

ขอขอบพระคุณ คุณหมอ มัทนา สำหรับข้อมูล ที่มาของ หนังสือนิทาน +ชื่อผู้เขียน+ภาพประกอบ+clip +website ของ Shel Silverstein

นานมาแล้วมีต้น Apple (อ่านว่า อัปรีย์ เอ้ย อ่านว่า แอปเปิล )  นานมาแล้วมีต้น แอปเปิลใหญ่อยู่ต้นหนึ่ง และก็มีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ชอบเข้ามาอยู่ใกล้ๆ และเล่นรอบๆ ต้นแอปเปิลใหญ่ทุกๆ วัน เด็กน้อยปีนขึ้นไปบนยอดของต้นไม้ และก็กินผลแอปเปิลแล้วก็นอนหลับไปภายใต้ร่มเงาของต้นแอปเปิล เขารักต้นแอปเปิลและต้นแอปเปิลก็รักเขา เวลาผ่านไป เด็กน้อยโตขึ้น และเขาไม่มาวิ่งเล่นรอบๆ ต้นแอปเปิลเหมือนดังเช่นแต่ก่อน 


วันหนึ่ง เด็กน้อย กลับมาหาต้นไม้ เด็กน้อยดูเศร้า " มาหาฉัน และมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นแอปเปิล


" ฉันไม่ใช่เด็กเล็กๆแล้วนะ ฉันไม่อยากเล่นรอบๆต้นไม้อีกแล้ว ฉันต้องการของเล่น ฉันอยากได้เงินไปซื้อของเล่น" เด็กน้อยตอบ

" ฉันไม่มีเงินจะให้ .... เก็บลูกแแอปเปิลของฉันไปขายสิ เพื่อเอาเงินไปซื้อของเล่น " ต้นแอปเปิลตอบ


เด็กน้อยตื่นเต้นมาก เขาเก็บลูกแอปเปิลไปหมด และจากไปอย่างมีความสุข หลังจากเขาเก็บแอปเปิลไปหมดแล้ว เขาไม่กลับมาหาต้นแอปเปิลอีกเลย ต้นแอปเปิลดูเศร้า......


วันหนึ่ง เด็กน้อยกลับมา เขาดูโตขึ้น ต้นแอปเปิลรู้สึกตื่นเต้นมาก " มาหาฉัน และมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นแอปเปิลถาม

" ฉันไม่มีเวลามาเล่นหรอก ฉันมีครอบครัวแล้ว ฉันต้องทำงานเพื่อครอบครัวของฉันเอง
เราต้องการบ้าน ช่วยฉันได้ไหม"


" ฉันไม่มีบ้านจะให้ แต่... ตัดกิ่งก้านของฉันไปสิ .... เอาไปสร้างบ้าน" 

ดังนั้นเด็กน้อยซึ่งบัดนี้กลายเป็นชายหนุ่มแล้ว จึงตัดกิ่งก้านทั้งหมดของต้นแแอปเปิลไป และจากไปอย่างมีความสุข เป็นอีกครั้งหนึ่งแล้วที่ต้นแอปเปิลถูกทิ้งให้อยู่อย่างเดียวดาย และเศร้าสร้อย....

วันหนึ่งในฤดูร้อน ชายหนุ่มกลับมา ต้นแอปเปิลดีใจมาก " มาหาฉัน และมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นแอปเปิลถาม

" เปล่า ฉันรู้สึกผิดหวังกับชีวิต และเริ่มแก่ขึ้น ฉันอยากแล่นเรือไปพักผ่อนไกลๆ ให้เรือฉันได้ไหม"

" ใช้ลำต้นของฉันได้ เอาไปสร้างเรือ เพื่อเธอจะได้เล่นเรือไปและมีความสุข"
ต้นแอปเปิลตอบ


ดังนั้น ชายหนุ่ม จึงตัดลำต้นของต้นแอปเปิลไปสร้างเรือ เขาล่องเรือไป และไม่เคยกลับมาอีกเลยหลายปีผ่านไป ในที่สุดชายหนุ่มก็กลับมา คราวนี้เขาดูแก่ลงไปมาก


" ฉันเสียใจ ฉันไม่เหลืออะไรจะให้อีกแล้ว ม่มีผลแอปเปิลให้ .... ฉันไม่มีลำต้นให้ปีนอีกแล้ว "


" ฉันไม่มีฟันจะกินแล้ว  ฉันปีนไม่ไหว และฉันก็แก่แล้ว" ชายชราตอบ

" ฉันไม่มีอะไรเหลือให้อีกแล้ว สิ่งเดียวที่เหลือ มีเพียงรากที่กำลังจะตาย"

" ตอนนี้ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว แค่อยากได้ที่พักพิง ฉันเหนื่อยมาหลายปีแล้ว"

" รากของต้นแอปเปิลแก่ๆ จะเป็นที่พักพิงของหนูได้

...... มาสิ นั่งลงข้างๆฉัน ... หลับให้สบาย....."

ชายชราซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นเด็กน้อย จึงนั่งลงข้างๆต้นแอปเปิล

ต้นแอปเปิลดีใจ ยิ้ม...และน้ำตาไหล........


สัญลักษณ์ในนิทาน

ต้นแอปเปิลในเรื่องก็คือพ่อแม่ผู้บังเกิดเกล้าของเรา เมื่อครั้งที่เราเป็นเด็กตัวเล็กๆ เรารักที่จะเล่นกับพ่อกับแม่... ครั้นเมื่อเราโตขึ้น เราทอดทิ้งพ่อ และแม่ และกลับมาหาท่านอีกครั้งก็ต่อเมื่อ เราต้องการบางสิ่งบางอย่าง หรือเมื่อเรามีปัญหา ไม่ว่าอย่างไร...พ่อ และแม่ของเราก็จะอยู่และให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่านสามารถจะหาให้ได้  พ่อและแม่ของเราท่านหวังก็แต่เพียง ให้เรามีความสุข