ยามเช้าวันนี้อากาศโล่งทางสะดวกบรรดารถที่ขับอยู่ตามท้องถนนส่วนมากเคลื่อนตัวไปตาม ๆ กันโดยใช้ความเร็วประมาณ 80 – 100 คงเป็นผลจากน้ำมันคายพิษทำให้กระเป๋าแบน ๆ มั้งนะ
...ลืม...ลืมพี่หรือยังเล่าน้อง จดหมายที่เคยใส่ซองส่งให้น้องเดือนแล้วผ่านมา..แว่วเสียงเพลงนะทางวิทยุขณะขับรถอยู่พอได้ฮำไปด้วย...เรื่องความรักมักมีรสของมัน
กินแล้วสุดแสนอร่อยติดใจอย่างบอกไม่ถูก เลยเกิดเหตุเพราะรสรักจนได้คือว่า...กลิ่นอายที่มาปะทะกับจมูกฉุนกึ๊กเลยเมื่อใกล้ค่ำวันวาน
ผมรีบลงไปค้นหาต้นเหตุก็เจอกำลังคลุกเคล้าดังหมอกควันจนต้องถอยห่างอีกนิด อีกนิดนั้นแหละ พร้อมเรียกยามสามสี่คนเข้ามาระงับเหตุโดยเตรียมอุปกรณ์พร้อม
ส่วนผมก็เตรียมถอยรถแล้วละเพราะอยู่ใกล้ที่เกิดเหตุนะประมาณเกือบชั่วโมงทุกอย่างสงบลงเพราะเข้าถึงต้นไฟได้...แล้วเจ้าของห้องก็มาถึง
..ขอบคุณครับอาจารย์..ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองแล้ว..ด้วยมันเป็นรสอร่อยมากผมเสียดายและก็ลืมจนได้..
คือเพื่อนข้างบ้านคนนี้เปิดแก๊สอุ่นแกงรสดีแล้วลืมจนไหม้เกรียมอีกเสี้ยววินาทีจะเกิดไฟไหม้บ้านเพราะควันเข้าไปทั่วทุกซอกมุมผ่านมาจนถึงเช้านี้ยังมีกลิ่นไหม้อยู่เลยละ..เออลืมกันได้นะ..ฮิ ฮิ ฮิ
สวัสดีครับ
อันตรายครับ เป็นเรื่องที่ต้องเอามาเตือนๆ กันบ่อยๆ ครับ
สวัสดีครับ คุณครูโย่ง
เป็นยามเช้าที่สดใสอยู่บนยอดเขาเกาะยอกลางทะเลสาบสงขลา ปักษ์ใต้ครับ
วันนี้แดดเริ่มเจิดจ้าแล้วละ ฮิ ฮิ ฮิ
เช่นเดียวกันนะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์ยูมิ...
หึหึ...ไม่ดีเลยครับ...ขี้ลืมแบบนี้...ชาวบ้านเดือดร้อน...อิอิ...หูตาเหลือก
โชคดีครับผม
สวัสดีครับ คุณจารุวัจน์
วันนั้น ตื่นเต้น ๆ สามบ้านที่อยู้ติดกันนี่ ยืนขาสั่นแล้วครับบางบ้านแบกเครื่องดับเพลิงมาเตรียมแล้ว ด้านล่างเริ่มมีไทยมุงแล้วละ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ นายช่างใหญ่
ครั้งแรกอุ่นแกงไว้ลืมแล้งยกทั้งครอบครัวไปถึงจังหวัดตรังแล้วโทรมาให้เพื่อนรีบมาดับต้นไฟในห้องนะ เพราะแถวนั้นกลับต่างจังหวัดกันหมดเลยละ...เจ้าของห้องเล่าให้ผมฟังเมื่อวาน...เออ...ลืมจริง ๆ แต่ยังเอาทันนะ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
เมื่อเช้าผมทานข้าวร้านประจำสั่งแบบประจำ คือผัดไก่ ไข่ฟอง(กระเพาไก่ ไข่พะโล้ 1ฟอง)น้ำชาดำเย็น 1 แก้วราคาที่ผ่านมา 40 บาท แต่วันนี้ ทุกอย่างเหมือนเดิมเท่าเดิม แต่ราคาเป็น 45 บาท แม่ค้าขอขึ้น 5 บาทนะ รถเมล์ กทม.ยังขึ้นเลย....งงง เกี่ยวกับข้าวแกงที่สุพรรณไงอะ
สวัสดีครับ นายประจักษ์
ของอร่อยนะ รสแซบ ต้องร้านเดิม ๆ แต่ราคาใหม่ ฮิ ฮิ ฮิ
อ่านแล้วได้ยิ้ม ๆ เลยละ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับผม
สวัสดีครับ คุณ อ้อยควั้น
ยังสบายดีอยู่ครับ
คงเช่นกันนะครับผม
ขอบคุณครับ
แหม ท่านอาจารย์ก็ตั้งชื่อซะ น่าดึงดูดใจปานฉะนี้หนอ
ผิดคาด และก็ขำๆ ปน สงสารเพื่อนบ้านนะคะ ... :)
" รักเราเลิศรส ต้องซดให้เกลี้ยง ... หุ หุ
อาจารย์ขา ทานข้าวเย็นให้อร่อยนะคะ
ชมบรรยากาศเกาะยอ เผื่อด้วยนะคะ
หากมีภาพ อาจารย์ umi ยามอรุโณทัย ณ เกาะยอ
ก็จะเป็นพระคุณยิ่ง ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ
สวัสดีครับ คุณปู
ผิดเป็นครู ผมเองก็ปลอบใจเจ้าของบ้านไปเยอะ เพื่อให่เขาสบายใจนะ เป็นธรรมดาคนเราลืมกันได้ แต่อย่าลืมบ่อย ๆ นะ
ช่วงนี้ผมกินข้าวอร่อยไม่รู้เป็นยังไง น้ำหนักเริ่มจะเกินบ้างแล้ว กะว่าพวกเด็ก ๆพอโตรู้ฟังแล้วจะวิ่งออกกำลังกายอีกที ตอนนี้มีแต่เดินเป็นส่วนมากนะ ฮิ ฮิ ฮิ
ชอบหรือภาพรุ่งอรุณนะ ผมนึกเห็นและชวนชื่นชมภาพในบล็อกของท่าน JJ ก่อนนะครับผม
ขอบคุณครับ
+ สวัสดียามเช้าค่ะอาจารย์
+ เมื่อคืนอาจารย์อยู่ยามดึกนะค่ะ... + อันตรายนะค่ะ...
+ ปลอบใจเพื่อนแล้วอาจารย์ก็อย่าลืมปลอบใจตนเองนะค่ะ เพราะว่า
" บ้านเรือนเคียงกันแอบมองทุกวันเลยเชียว หม้อไหม้ลูกเดียว ก็เสียวบ้านฉันนั่นหนา...."
+ ฮา ๆ เอิ้ก ๆ
+ เอาภาพมาฝากค่ะ
"บางทีใกล้จนใจลืมมอง"
สวัสดีครับ คุณ แอมแปร์
วาว ๆ ๆภาพสวยใส ใจเป็นสุขดีแท้ มีสะพานเดินชมวิวด้วยนะ
เออ...ใช่แล้ว เป็นสติได้ดีนะ บางทีก็ลืมตนนะเพลินทำงานบ้าง มักหลบออกมาทำตอนเด็ก ๆ หลับนะ ฮิ ฮิ ฮิ
ชอบจังคำกล่าวนี้นะ..บางทีใกล้จนใจลืมมอง...
ขอบคุณครับ