Happy Birthday to me...

วันเกิดปีนี้ วันที่ 29 พค 51 (ไม่บอกว่าครบกี่ปี..อิอิ) ได้มาฉลองวันเกิดไกลถึงเชียงใหม่ร่วมกับเพื่อนร่วมงานและเพื่อนร่วมวิชาชีพทั้งแพทย์และพยาบาลอีกหลายคน  เนื่องจากว่าได้มาจัดประชุมโรงพยาบาลในโครงการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลด้วยความรัก โดยการสนับสนุนจากสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ(สปสช) ได้ทานอาหารเมือง ลำขนาดเลยเจ๊า... เช่นแกงแค ยำขนุน ต้มเห็ดถอบ ไก่บ้าน แป้งนมทอด ต้มผักกาดจอ ไส้อั่ว น้ำพริกหนุ่ม แกงฮังเล ฯลฯ สุดท้ายจบด้วยเค้กวันเกิด S&P ค่ะ อิอิ เป็นไงคะ ไปด้วยกันได้ไหม เนี่ย เข้าเรื่องงานดีกว่า  

 ครั้งนี้เราได้รับเกียรติจากกระบวนกร นพ.วรวุฒิ โฆวัชรกุล ผอ.รพ.สันทราย (คนเก่ง อีกแล้ว.. ครับท่าน) ท่านเรียกว่า  “รพ.เปี่ยมรัก .. “ ฟังแล้วก็รู้สึกว่าใช่เลย รพ.เปี่ยมรัก มีความหมายดีค่ะ วันนี้เราเรียนรู้เรื่องการดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ (Humanized healthcare) และความรัก เรียนรู้การฟัง ทฤษฎี U /Barrier of learning and change ทุกคนในห้องนี้มีความมุ่งมั่นตั้งใจสูง อย่างที่เราสัมผัสได้ เราเรียนรู้ร่วมกันภายใต้ความไว้วางใจ เชื่อมั่นว่าทุกคนเป็นคนดีและมีเมล็ดพันธุ์ดีในตัว การวางใจและเชื่อมั่นในความดีของทุกคนย่อมทำให้เกิดสิ่งสวยงามเสมอไม่มีใครรู้ดีในเรื่องนี้ดีกว่าผู้ที่ทำหน้าที่ดูแลผ้ป่วยเป็นงานประจำ แต่อาจจะมีปัญหาอุปสรรคบางอย่างทำให้เราปิดกั้นความรู้สึกเหล่านั้น การสร้างแรงจูงใจ แรงบันดาลใจที่มาจากใจอย่างแท้จริง คือตัวขับเคลื่อนที่สำคัญในการดูแลด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงในตนเอง เข้าใจตนเองและพร้อมที่จะดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจ ก่อนจบ ผู้เข้าร่วมประชุมได้สรุปบทเรียน ที่นับว่าเป็นของขวัญวันเกิดที่มีค่าที่สุดในปีนี้ ค่ะ

สิ่งที่ได้เรียนรู้จากคำพูดของผู้เข้าร่วมประชุม

•     คนเราเกิดมาพร้อมกับพลังในตัวเอง แต่เราสร้างระบบมาทำลายพลังนั้น จนลืมไปว่าเรามีพลังมากมาย ทำอย่างไรเราจะดึงพลังในตัวตนออกมาให้เต็มที่ เราจะสร้างรพ.ในฝันที่เปี่ยมไปด้วยความสุข ความปิติ ช่วยเหลือผู้ป่วยทั้งร่างกายจิตใจ ให้เห็นคุณค่าของมนุษย์และให้เกิดวัฒนธรรมองค์กรคือการให้สิ่งดีๆ กันและกัน

•     เราจะดูแลร่างกายจิตใจแบบองค์รวม รพ.ในฝันเป็นสิ่งที่เราอยากได้มีปัญหาอุปสรรคมากมาย สุดท้ายเริ่มที่ทัศนคติของเรา การทำงานอาจจะมี  barrier เกิดขึ้น แต่แรงบันดาลใจของคนเราเช่นการเปลี่ยนแปลงของผู้ป่วยที่หายจากโรคเป็นแรงบันดาลใจที่ดีที่สุดในการทำงาน

•     วันนี้ได้มาทำหน้าที่เชื่อมประสานไปสู่ผู้ป่วย เริ่มจากได้อยู่กับตนเอง งานประจำหยุดไว้ รู้สึกโดนใจจากคำถามว่า” เราเป็นใคร ทำอะไรอยู่ “ กลับไปจะนำไปพัฒนางานของตน ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ด้วยความเป็นผู้หญิงเป็นเพศ แม่ จะเข้าใจเห็นใจคนอื่นได้ง่าย ปัญหาอุปสรรคที่คิดว่าใหญ่ แต่ไม่ได้พบคนเดียว ต่างคนมีวิธีแก้ต่างๆ มีการระบายความในใจ สิ่งที่ต้องการให้เป็นอย่างที่คิดไม่ได้ทุกครั้ง ทำใจให้สบาย รู้สติ ส่งผลให้รู้วาจะเป็นผู้นำ HHC ในรพ. นำไปหาน้องให้น้องในรพ.ได้คิดทำ HHC ร่วมกัน