วันนี้นอกจากได้อ่าน ความคิดเห็นที่ทำให้ขำ (โปรดอย่าคิดว่าเป็นการดูถูก ถ้ามีคนขำเวลาเราพูดภาษาผิดๆ เราควรดูให้เป็นเรื่องสนุก เพราะเราเองก็ต้องเคยผิด ไม่อะไรก็อะไรสักอย่าง) โดยเฉพาะที่คุณขจิต เล่าว่าเด็กอ่าน sometimes ว่า โซมีติเมต ทั้งๆที่รับรองว่า ต้องเข้าใจแน่นอน ถ้าได้ยินเราพูดว่า ซัม ไทม (อ่านไท แบบมีม. ตามนิดๆ) วันนี้เด็กไทยที่บ้านก็มีเรื่องให้ขำ เค้ารู้จักคำว่า อมตะ (พูดแล้วเข้าใจรู้ความหมาย) แต่ไม่เคยอ่านที่เป็นตัวหนังสือมาก่อน เค้าอ่านว่า อม-ตะ แล้วก็สงสัยกันว่า  อม-ตะ น่ะ คือ อม อะไร ตะ คืออะไร พอบอกว่ามันคือ อัม มะ ตะ ที่เค้ารู้จักไง ได้ขำกันอีก

ขอย้ำว่า การที่เราหัวเราะอะไรแบบนี้ ควรมองให้เป็นเรื่องขำขันสนุกสนาน ไม่ใช่การดูถูก ก็เหมือนเวลาเราเห็นคนเหยียบกล้วยหกล้ม มันตลก เราก็ขำ แต่ไม่ได้แปลว่าเราสนุกที่เขาเจ็บ ต้องหัวเราะให้เบาๆอย่าให้เขาเขินเพราะถ้าเราล้มแบบนั้น เราก็คงไม่คิดว่าขำเหมือนกัน