วันที่ 21 พ.ค. 51  คณะวิทยาการจัดการได้จัดการอบรมการทำผลงานวิชาการ  โดยรศ.สุรชัย   ขวัญเมือง  ซึ่งได้รับการถ่ายทอดประสบการณ์ต่างๆมากมาย   ในช่วงบ่ายมีรุ่นพี่อาจารย์หลายท่านที่มีตำแหน่งทางวิชาการมาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้เป็นที่สนุกสนาน   ช่วยจุดประกายให้กับน้องๆมีแรงบันดาลใจในการทำผลงานต่อไป

         อ.เปิ้ล  พูดถึงเรื่องการทำผลงานวิชาการเน้นเรื่องความอดทนถึงจะสำเร็จ

         อ.อ้อย  มีแรงจูงใจอันดับแรก   โดยมองว่าอายุมากแล้ว สมควรทำได้แล้ว  มีความกดดันพอสมควร    ขั้นตอนการเลือกวิชา  จะเลือกวิชาที่มีความรู้มากที่สุด ลองเลือกเรื่องแล้วทำเลย    ส่วนขั้นตอนของการตอบคำถาม อาจจะช็อคได้  แต่การที่เราลงมือแก้ตามที่เขาแนะนำทันที   เราจะเห็นว่างานของเรามันแย่มาก   แต่ปกติมักจะทำใจกันไม่ได้   เพราะคิดว่างานของเราทำดีที่สุดแล้ว   คราวที่แล้วหายไปถึงสี่ปี   เป็นเรื่องยากที่จะผ่านด่านตรงนี้ไปได้     ความจริงแล้วเราได้ทฤษฎี  แต่วิธีเรียบเรียงอาจไม่ได้    อาจารย์จะเลือกเขียนบทท้ายก่อน   ทำเพื่อให้กำลังใจสำหรับบทแรก  ปัญหาโดยทั่วไปคือ เรามักจะไม่ลงมือทำสักที   แต่ถ้าเครื่องติดแล้วก็จะเป็นไปโดยอัตโนมัติ    เพราะฉะนั้นให้มุ่งมั่นในเรื่องเดียวก่อน

        อ.ชัช ค่อนข้างมีสมาธิในการทำ   คือ ต้องทำให้เสร็จ  ตั้งลิมิตว่าหนึ่งปีต้องเสร็จ   คิดเป้าหมายไว้ว่าคือเงินประจำตำแหน่งเพื่อเป็นแรงจูงใจ  แต่กว่าจะได้ของดีต้องลำบาก   แต่คนจะทำผลงานได้ดี  ต้องวางโครงร่างก่อน  แต่เจอข้อมูลตรงกับบทไหน  คว้าไว้ก่อน  แล้วเก็บแยกแฟ้มไว้    อัดเทปไว้ เป็นบท   การกำหนดไว้ในจิตใจจะทำงานง่ายขึ้น   ควรทำวิชาที่เราสอน และสอนมานานแล้ว  แต่การเขียน  ทำอย่างไรให้คนเข้าใจ   การเขียนต้องไม่มีคำถามเกิดขึ้น   ให้นักศึกษาลองอ่านดู  ถ้าเข้าใจก็ให้สรุปแต่ละย่อหน้าเลย    แต่ถ้ายังตอบไม่ตรงกับที่เราสื่อ ให้ทำเครื่องหมายไว้   นำแต่ละบทมาเรียบเรียงกัน  แล้วดูข้อความให้สละสลวย  ดูการเชื่อมกันของแต่ละบท  ควรพิมพ์เอง   ปกติได้อ่านเป็นร้อยรอบ  แล้วค่อยๆแก้    เวลาฟังเรื่องที่ตรงกับเราในงานสัมมนาหรือในทีวี  รีบพิมพ์ไว้เลย  แล้วบอกวันที่สัมมนาด้วย   งานเรียบเรียงเอกสาร  พึ่งตำราให้น้อยที่สุด   การสัมภาษณ์  การสัมมนา ข้อมูลจะ update

           อ.ตุ๊ก  แนะนำว่าก่อนจะเริ่มทำงานให้เลือกทำสิ่งที่เราชอบก่อน   โดยอาจารย์จะเลือกอ่านนวนิยาย  แล้วพอเริ่มมีสมาธิก็จะเริ่มทำงาน  จะคล้ายๆกับรศ.สุรชัยที่บอกในช่วงเช้าว่า   ท่านจะชอบเปิดเพลงของอรวีเวลาทำงาน  เพราะจะทำให้ท่านมีสมาธิ

 

           หลังจากนั้นอ.โฟร์ทและอ.ชัชก็มาแลกเปลี่ยนเรื่องเทคนิคในการสอนซึ่งเป็นที่สงสัยว่า ทำไมอาจารย์ถึงทำให้นักศึกษามีความสุข และหัวเราะในชั้นเรียนได้   ขนาดบางครั้งอาจารย์ไปคุมสอบยังได้ยินเสียงหัวเราะของนักศึกษาเลย    แต่ก็รับรู้ได้เพราะผู้บันทึกก็มัวแต่หัวเราะโดยไม่ได้บันทึกอะไรไว้เลย  จับใจความได้ว่า...ผู้สอนจะต้องรู้ใจนักศึกษา   พูดภาษาเดียวกับเขา   อาจารย์เป็นคนชอบดูตลก อาจจะจำคำพูดบางคำมาบ้าง    แต่เรื่องการพูดให้ตลก  สนุกสนานนี้คงเป็นเทคนิคเฉพาะตัวด้วย   ซึ่งอาจารย์แต่ละท่านก็คงต้องนำไปปรับใช้ให้เหมาะกับตัวเอง  ทำอย่างไรให้ได้วิชาการด้วยและนักศึกษาก็มีความสุขในการเรียน  คงเป็นโจทย์สำหรับอาจารย์ทุกท่านต่อไป

 

             ในช่วงสุดท้ายผู้เขียนต้องเป็นผู้บรรยายเกี่ยวกับการใช้ blog  เป็นไปตามที่คาดหมายคือ  เวลาเกินมาพอสมควรกว่าจะได้เริ่มช่วงสุดท้าย   การเตรียมตัวเพื่อรับกับสถานการณ์หลายอย่างคือ อินเทอร์เน็ตอาจใช้ไม่ได้   จึงเตรียมเอกสารคู่มือสำหรับการใช้ blog  โดยอ้างอิงจากเอกสารอาจารย์รัฐเขต เพื่อนใน gotoknow ตามเคย    ช่วงนี้สมาชิกเริ่มหายไปพอสมควร   ที่สำคัญบรรยายในห้องประชุม ไม่ใช่ห้องคอมพิวเตอร์     เหมือนเป็นการแนะนำการใช้ blog เบื้องต้น

             สุดท้ายก็เป็นไปอย่างที่คาดการณ์คือ พอถึงช่วงที่เราจะบรรยาย  wireless สัญญาณไม่มีเลย  จึงต้องเปลี่ยนมาใช้ notebook ของผู้เขียนแทน   เพราะมีอินเทอร์เน็ตไร้สาย ของ แคทเทเลคอมมาช่วยไว้ได้   ช่วงแรกได้บรรยายเกี่ยวกับการจัดการความรู้เบื้องต้น      ให้เห็นประโยชน์ของการประยุกต์ใช้ km กับองค์กร และความจำเป็นที่จะต้องจัดเก็บความรู้ที่ฝังลึก(Tacit  Knowledge)มาไว้เป็นคลังความรู้ภายในคณะฯ    และการใช้ blog ก็เป็นทางเลือกหนึ่ง

              จากนั้นก็ได้ขออาสาสมัครจากอ.ออ มาลองสมัครบล็อก  และแนะนำเครื่องมือต่างๆเบื้องต้นในเว็บgotoknow      โดยมีอ.โฟร์ทและอ.ชัชคอยซักถามสร้างความสนุกสนานตลอดเวลา   ซึ่งในความเป็นจริงถ้ามีนักศึกษาน่ารัก  ช่างซัก  ช่างถามแบบอาจารย์สองท่านนี้  การสอนคงจะเป็นที่รื่นรมย์ยิ่งนัก  อ.ออได้ใช้ชื่อบล็อกดูเป็นทางการมากเกี่ยวกับรายวิชาที่สอน  แต่พอตอนเขียนบันทึกตอนแรกเขียนประมาณว่า..."แม่รักลูก"   ต้องรีบบอกให้เปลี่ยนเพราะวิทยากรอาย    แถมอ.ออยังไปเขียนในอนุทินอีกว่า มาอบรมกับอ.ลูกหว้า    งานนี้พูดไม่ออกทีเดียว   

                ถึงแม้ว่าวันนี้อาจารย์หลายท่านจะยังไม่ได้เริ่มสมัครบล็อกกันด้วยข้อจำกัดหลายอย่าง     แต่คิดว่าตรงนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ต่อไป   เพราะเริ่มมีอาจารย์หลายท่านเดินเข้ามาบอกว่า..."จะขอให้สอนหลังจากนี้ได้มั้ย"   วันนี้เป็นแค่วันแรกของการอบรมและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างอาจารย์ในคณะฯ  นี่เพียงแค่การเริ่มต้น.....