แม้เวลาจะผ่านมาเกือบปี ... ยังจำได้ไม่ลืม

เวลาประมาณ 2-3 ทุ่ม ผู้ชายอเมริกัน รูปร่างท้วมนิด ๆ อายุเกือบ 20 มีสมุดบันทึก 2 เล่ม เล่มเล็กและเล่มใหญ่ ดินสออีกด้าม นั่งอยู่ตรงม้านั่งบริเวณ Trevi Fountain กรุงโรม ประเทศอิตาลี ถึงแม้จะมีนักท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก แต่เขานั่งอยู่ตรงนั้นคนเดียว เขามองไปที่น้ำพุแล้วขีด ๆ เขียน ๆ บางอย่างลงบนกระดาษ

เพื่อน ๆ ของเรากำลังถ่ายรูปเดี่ยว รูปหมู่ เก็บบรรยากาศบริเวณน้ำพุ ถ่ายจนพอแล้วสำหรับเรา เราจึงหาที่นั่งเพื่อซึมซับบรรยากาศ หันไปมองรอบ ๆ ที่นั่งข้างชายหนุ่มคนนั้นว่างพอที่จะให้เรานั่งได้ เราเข้าไปนั่งข้างเขา เหลือบไปมองดูนิด ๆ ว่าเขากำลังทำอะไร ไม่กี่นาทีบทสนทนาระหว่างเขาและเราก็เริ่มขึ้น

เขาเป็นนักศึกษาปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในอเมริกา ศึกษาวิชาประวัติศาสตร์โลก มาทัศนศึกษากับเพื่อนร่วมชั้นและอาจารย์ รวมกันประมาณสิบกว่าคน เขาเป็นผู้ชายคนเดียว เมื่อหมดเวลาทัศนศึกษา เขาจึงแยกตัวมา

เขาเล่าให้ฟังถึงความรู้สึกที่มีต่อประเทศอิตาลี สิ่งก่อสร้าง ซากปรักหักพังหลายต่อหลายแห่งในอิตาลี อาจจะดูเป็นแค่สถานที่ท่องเที่ยวสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับเขานั้นไม่ใช่ แต่ละสิ่งที่เขาเห็นสามารถบอกได้ถึงที่มา ประวัติ และความน่าสนใจ เขาได้เก็บเกี่ยวและได้เห็นหลายสิ่งที่เขาอาจจะมองข้ามไปตอนที่อ่านหนังสือเรียน

สมุดและปากกาในมือเขามีไว้เพื่อจดบันทึกหลาย ๆ อย่าง เล่มใหญ่มีไว้ใช้เวลาทัศนศึกษากับอาจารย์และเพื่อน ๆ ส่วนเล่มเล็กมีไว้จดสิ่งที่เขาเห็นและสนใจส่วนตัว เขาได้วาดรูปไว้หลายรูปในสมุดเล่มเล็กเล่มนั้น เขาให้เราดูสิ่งที่เขาบันทึกและรูปที่เขาวาดไว้

บทสนทนาระหว่างเขาและเรา ใช้เวลาประมาณเกือบครึ่งชั่วโมง เพื่อน ๆ เริ่มหันมามองเรา เพราะคงอยากกลับกันแล้ว รุ่งขึ้นเขาจะเดินทางต่อไป Florence ส่วนเราอยู่โรมต่ออีกวัน เราสองคนจึงลาและแยกย้ายกันไปแต่เพียงแค่นั้น

ถึงแม้เราจะได้เขียนหนึ่งบทความสำหรับอิตาลีไปแล้ว แต่ความประทับใจในบทสนทนากับชายคนนี้ยังไม่ได้ถูกบันทึกลงไป คิดถึงเขาขึ้นมาอีกครั้งจึงนำความรู้สึกดี ๆ มาเขียนไว้ที่นี่ หวังว่าเขายังคงจำผู้หญิงคนหนึ่งที่คุยกับเขาหน้าน้ำพุ Trevi ได้เช่นกัน

                             Trevi fountain

คุณเคยมีไหม ประสบการณ์การพูดคุยกับคนแปลกหน้าเพียงไม่กี่นาที ที่คุณจำได้ไม่เคยลืม