สืบเนื่องมาจากบันทึกที่แล้ว ซึ่งอ.กมลวัลย์ได้กรุณามาต่อยอดด้วยบทความดีๆที่เป็นข้อมูลเกี่ยวกับการศึกษาถึงผลดีของการเขียนบล็อก เพื่อแสดงความคิด ความรู้สึกของตนเองออกมา ทำให้คิดถึงบทความที่ตัวเองเคยเขียนเอาไว้ ชื่อ"KM กับการเขียน" เป็นบทความที่มีข้อมูลเกี่ยวกับการศึกษาถึงประโยชน์ของการเขียนที่ได้รับการพิสูจน์แล้วเหมือนกันค่ะ เห็นว่าเสริมกันพอดีกับบทความ Blogging, it's good for you.นี้ ไว้ถ้าหาเวลาได้จะเขียนไปขออนุญาตแปลจากเจ้าของเรื่องนี้มาต่อท้ายไว้ด้วยนะคะ
*************************************************************************
เอามาฝากค่ะ ^ ^ อ่านแล้วก็รู้สึกจริงเหมือนกันที่การเขียนบันทึกนั้นช่วยในหลายๆ ด้าน โดยเฉพาะทางด้านจิตใจค่ะ
*************************************************************************
เป็นการยืนยันสำหรับทุกท่านที่ยังลังเลอยู่ว่า จะเขียนบล็อกดีไหมนะคะ ไม่ต้องคิดอะไรให้ยากนานเลยค่ะ ลงมือเถิด ถ้าได้เริ่มเขียน เดี๋ยวสิ่งที่อยู่ในหัว ในตัวเรามันก็จะไหลๆออกมาเองนั่นแหละค่ะ บอกได้จากประสบการณ์ของตัวเองที่เขียนบล็อกมาได้เกือบ 2 ปีแล้วว่า ถ้าเราเขียนจากใจจริงๆของเราและทำอย่างสม่ำเสมอ เราจะได้เพื่อนที่เราคิดไม่ถึงมากมาย เราจะได้ให้และได้รับสิ่งที่มีคุณค่าทางใจซึ่งหาที่ไหนไม่ได้ และเราจะพัฒนาระบบความคิดของเราในแบบที่ต่างจากการอ่าน การพูด และที่สำคัญเราได้สร้าง"มรดก"แทนตัวเราเอาไว้ให้กับโลกนี้ด้วย อะไรๆที่อาจจะมีประโยชน์กับคนอื่นๆบ้างก็จะไม่สูญหายไปกับตัวเรา ลงมือเขียนกันเถอะค่ะ
มายืนยันด้วยคนค่ะ ^ ^
มายืนยันเลียนแบบอาจารย์ท่านข้างบน
ยืนยันด้วยมิตรภาพและความฮาอย่างเดียวครับ
:) ขอบคุณครับ
บางครั้งได้อะไรดีๆที่หลายคนนำมาแบ่งปัน หลายครั้งได้หัวเราะกับเรื่องและภาพเด็ดๆที่นำเสนอมา เวลาทำงานเหนื่อยๆแวะเข้าบล็อกมาก็ผ่อนคลายสมองดีนะคะ
สวัสดีครับ
แวะมาชวนไปฟังเพลงครับ @184493
สวัสดีค่ะคุณโอ๋
เรื่องการเขียนบล็อก พี่ก็อยากเขียนเหมือนกันค่ะ ไม่ใช่ไม่อยาก แต่ ไม่ค่อยมีเวลา แต่ถ้าเขียนสั้นๆ... เขียนได้แบบอนุทิน เพราะใช้เวลานิดเดียว...ข้อมูล มันมีอยู่ในหัวตลอดเวลาอยู่แล้วค่ะ
แต่ที่เคยพูดว่า บางเรื่องอยากเขียน แต่ ก็คิดว่า เรื่องนั้นๆ คนอื่นๆ ก็อาจจะรู้กันหมดแล้ว มันจะเหมือนข้อมูลซ้ำซาก ไม่น่าสนใจเท่านั้นเองค่ะ
ตอนนี้ ก็มีอยากเขียนบ้างเหมือนกันแล้วค่ะ...
+ สวัสดีค่ะ...คิดถึงจังเลยค่ะ..+ กลับจาก ร.ร เหนื่อยมาก
+ พักผ่อนโดยการมาทักทายพี่น้องผองเพื่อนค่ะ
+ เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ
+ ทำให้เราได้ใช้ความคิดที่ดี ที่สนุก ที่มีประโยชน์ตลอดเวลา
+ ออกกำลังกายสมองค่ะ
+ ออ..เมื่อไหร่จะนำเสนอเรื่องเกี่ยวกับเด็กอีกค่ะ..อยากอ่านค่ะ
ขอบคุณเสียงสนับสนุนจาก อ.ตุ๋ย
และคุณ Wasawat Deemarn มากๆค่ะ และขอบคุณทั้ง 2 ท่านสำหรับบันทึกต่างๆที่เขียนมาจากเรื่องรอบๆตัว เป็นตัวอย่างที่ดีมากๆของการเก็บเรื่องราวมาเขียนแลกเปลี่ยนเรียนรู้
ดีใจที่ทั้งคุณครู NONGYAO - CHAMCHOYและคุณครูแอมแปร์ ได้มาใช้ที่นี่เป็นที่พักผ่อนและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันค่ะ สิ่งที่คุณครูทำ แม้จะเหนื่อยแต่เมื่อนำมาเล่าสู่กันฟัง พวกเราคนอ่านก็ได้รับพลัง แล้วยังสามารถช่วยกันให้กำลังใจกันไปมา ต่างคนก็ต่างไม่ท้อในการทำสิ่งดีๆกันต่อไป แม้ผลจะเห็นได้ช้า แต่เราก็มีความสุขที่จะทำต่อไปไม่หยุดยั้ง นี่แหละค่ะคือสิ่งสำคัญ
ขอบคุณคุณกวิน มากๆเลยค่ะ แว้บไปดูแล้วน่าสนใจมากๆ เดี๋ยวตามไปฟังแล้วคงได้เอามาขยายต่อแน่เลยค่ะ เรื่องดีๆแบบนี้ต้องช่วยกันขยายจริงๆนะคะ
พี่ศศิฯคะ สิ่งที่พี่เขียนเล่าในอนุทินนี่แหละค่ะมีประโยชน์มากๆ โอ๋ยังดีใจเลยว่า เพราะอนุทินนี่เองทำให้ได้ติดตามอ่านสิ่งที่พี่เขียนอย่างสม่ำเสมอเท่านี้ ได้อะไรดีๆทุกวันเลยค่ะ
คุณแอมแปร์ คะ
เรื่องลูกความจริงมีทุกวันเลยค่ะ แต่รู้สึกว่าเขายังอยากให้แม่เก็บเอาไว้เป็นเรื่องส่วนตัวก่อน แล้วค่อยมาย่อยเล่าเอาทีหลัง ได้เรียนรู้อะไรๆจากพวกเขาทุกวันเลยค่ะ นึกสงสารคุณครูที่โรงเรียนทุกๆท่านที่ต้องมีลูกให้สั่งสอนอบรมมากมายเกินกำลังกันแทบทุกที่ และพยายามส่งเสริมความคิดว่า พ่อแม่คือหลักของเด็กๆค่ะ วินัยต้องเริ่มที่บ้านไม่ใช่หน้าที่ของครูเท่านั้น