ณ วันนี้เรือลำน้อย..ที่มีท่านอาจารย์ชายขอบ ติดเครื่องรออยู่นั้นได้ค่อยๆ ขับเคลื่อนออกไปสู่โลกกว้างแห่งการเรียนรู้...โดยเรามี "ใจ"..เป็นพลังงานในการขับเคลื่อนเรือลำนี้

     เมื่อได้รับเชิญมาร่วม..ใน "โครงการไตรภาคีร่วมพัฒนาสุขภาพชุมชน" ได้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้..ระหว่างผู้เชิญและผู้ถูกเชิญ...ในมุมมองที่หลากหลาย..ประเด็น และสิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นจากหลายๆ...ประเด็น นั่นคือ..."ท่านชายขอบ" หรือท่านอาจารย์อนุชา  หนูนุ่น..เสนอและร่วมกันวิเคราะห์...องค์กร และเกิดความคิดตรงกันว่า น่าจะเกิดโครงการ..บางอย่างเกิดขึ้น...ที่เป็นการต่อยอดในการขับเคลื่อนความรู้ให้มีเกิดขึ้นในชุมชน..องค์กร...จากสภาพบริบทที่เอื้ออำนวย..ต่อความพร้อมโดยเฉพาะ เรื่อง "ใจ"..ของผู้ที่อยากจะทำ...และโจทย์ปัญหาทางการวิจัยที่เราต่างยึดเป็นเข็มทิศที่สำคัญในการมุ่งเป้าหาคำตอบ..จากการดำเนินงาน...ต่างๆ

me2    me3   

     จากนั้นดิฉัน..."เล่า"..ให้ "พี่ป้อม" (คุณอัจฉรา ศรีทองคำ) พี่สาวฟัง ซึ่งเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ทั้งที่บ้านและที่ทำงานที่มี "ใจ" ร่วมคนแรก...และได้เริ่มลงมือดำเนินการเริ่มจากการ... ตั้งแต่หาที่ปรึกษาภายในซึ่งจะเป็นผู้ที่มีบทบาทเป็น "คุณเอื้อ" นั่นก็คือ ท่านรองผู้อำนวยการฝ่ายการแพทย์ นพ.ธีรพล  โตพันธานนท์ ซึ่งท่านก็ได้ให้แนวคิดและข้อเสนอแนะที่เป็นเชิงนโยบาย...จากนั้นก่อนคุยในหลักการกับท่านประธานศูนย์วิจัย ดิฉันได้ทำการจีบพี่แอน (คุณเพ็ชรรัตน์ ศรีสุรัตน์)..จีบ..นะคะขอใช้คำนี้ว่า.."มาทำ R2R ด้วยกันไหมคะ" ซึ่งพี่แอนนั้นพอที่จะทราบเรื่อง R2R มาบ้าง จากนั้นเราก็เริ่มทำโครงการคร่าว ๆ เพื่อนำหลักการไปคุยกับ นพ.วิทยา  วัฒนเรืองโกวิทย์ ประธานศูนย์วิจัยโรงพยาบาลยโสธร และมีท่านอาจารย์ชายขอบ คอยเป็นที่ปรึกษาภายนอก..และให้ข้อคิดเห็นการเขียนเสนอโครงการที่เป็นกระบวนการที่มีการ "ตกผลึก"..จากความคิดที่เป็นหลักการและเหตุผลจริงๆ ในการทำ ต่อจากนั้นเมื่อโครงการเป็นรูปร่างและมีความชัดเจนยิ่งขึ้น...ท่านประธานศูนย์วิจัย..ก็เห็นชอบและยินดีอย่างยิ่งที่จะพาโครงการนี้ขับเคลื่อนไป...ตลอดรวมถึงทีม..R2R..ที่ดิฉันได้สั่งสมสัมพันธภาพที่ดีงาม..มาจนคุ้นเคย..ทำให้ทราบถึงแนวร่วมที่ดีงามในการมี "ใจ"..ที่อยากทำและเรียนรู้ไปพร้อมๆกัน...

 

     ณ วันนี้เรือลำน้อย..ที่มีท่านอาจารย์ชายขอบ ติดเครื่องรออยู่นั้นได้ค่อยๆ ขับเคลื่อนออกไปสู่โลกกว้างแห่งการเรียนรู้...โดยเรามี "ใจ"..เป็นพลังงานในการขับเคลื่อนเรือลำนี้ เราเชื่อและศรัทธาในเป้าหมายเดียวกัน..ด้วยเจตนาที่ดีงาม...ที่ร่วมกันรังคสรรค์ ความงดงามทางปัญญา..สักวันเราเชื่อว่า..เรือลำนี้อาจแวะที่ไหนสักแห่งเพื่อเปลี่ยนเป็นเรือลำที่ใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น...เป็นแน่แท้