วันนี้น้องจิได้มีภารกิจที่สำคัญของชีวิต..ก็คือ จะต้องเข้าหอพัก ที่มหาวิทยาลัย...ป๊าดดดดดดดดดดด....ใจจะขาดแล้วเอ๊ย...ไม่ไปก็ไม่ได้...เอ้า!!! วันนี้ก็ขนข้าวขนของไปส่วนหนึ่ง...แม่บอกจะไม่ไปด้วย แต่หนูอ้อนจนคุณแม่ใจอ่อน อิอิ

            หนูไปกับเพื่อนๆ แต่คนละคณะกัน ดังนั้น เมื่อไปถึงม.ศิลปากร ก็แยกย้ายกันไปคณะตัวเอง ซึ่งน้องจิใส่ชุดนักศึกษาไป...เขินชะมัด พระเจ้าจ๊อด..มันยอดมาก

           

            หนูไปถ่ายรูปเพื่อทำบัตรนักศึกษา...เมื่อถ่ายรูปเสร็จ  ก็ขนของไปหอพัก...เมื่อเก็บของเข้าหอเสร็จ...น้องจิก็เปลี่ยนเป็นชุดธรรมดา...ทันใดนั้น น้องจิก็ได้เจอมิตรภาพ คือเพื่อนคนใหม่ เขาชื่อ เจ้าเอ็ม....เจ้าเอ็มจบมาจากโรงเรียนคงทอง  เขาได้แชมป์ระดับประเทศในการตีระนาด ...ป๊าดดดดด มีเพื่อนเป็นแชมป์ระดับประเทศ....

           

          

           เจ้าเอ็ม ติดคณะเดียวกับน้องจิ และ สาขาเดียวกับน้องจิ เรียนเหมือนน้องจิทุกประการ..เอ็มเป็นคนเรียบร้อย ...เหมือนหนู....หน้าตาดี...เหมือนหนู 55555++

           ระหว่างพักผ่อน...น้องจิ คุณแม่ และเจ้าเอ็ม ก็พากันเดินไปที่สนามจันทร์ ซึ่งอยู่ติดกับรั้วมหาวิทยาลัยเลย เป็นสถานที่พักผ่อน ที่น้องจิชอบมาก เพราะบรรยากาศเต็มไปด้วยธรรมชาติ .....ที่สวยงามที่สู๊ดดดดดดดด

          

          

       มีรุ่นพี่ที่ศิลปากร เป็นนักจิตรกรรม มาวาดภาพตลอดแนวทาง...ไปดูฝีมือการวาดมาแล้วน่าสนใจมาก คนอะไรวาดรูปเก่งมากๆ..พี่ๆ วาดรูปเหมือนเป็นไหมค่ะ  มาวาดน้องจิหน่อยสิ เอาให้สวยเลยนะ 5555+++

          

            ถึงเวลาเย็น....คุณแม่จะกลับบ้าน....แม่ไปส่งที่หอพัก....น้องจิน้ำตาจะร่วง...แล้วก็ร่วงจนได้....ถามรุ่นพี่ว่า วันนี้ยังไม่นอนค้างที่หอได้ไหม...รุ่นพี่บอกว่า  ได้ แต่วันที่ 26 ไม่ได้แล้วนะ...น้องจิก็เลยเอาของไปไว้ที่หอ แล้วก็กลับมากับคุณแม่...อิอิ

           กลัวลุงหมอโทรศัพท์มาเยอะเย้ย ว่าอยู่หอ......ยังไงก็ขอนอนกอดคุณแม่อีกสัก 2 คืน ก่อนไปนอนหอ วันที่ 26 นะค่ะ แงๆๆๆๆๆๆ

           ลุงเอก ให้คาถากันผีมาเรียบร้อยแล้ว....ส่งข้อความมาให้เมื่อตอนเย็น.....เป็นคาถา สำหรับคนหน้าตาดี 55555++...ป้าสุโทรมาให้กำลังใจเมื่อเช้า...ป้านิดโทรมาให้กำลังใจเมื่อวาน บอกอยู่ไปเลยลูกไม่ต้องกลับตามแม่มาบ้าน...อิอิ

         กำลังใจล้นหลาม....ลุงบางทรายจ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คิดถึงนะค่ะ....อาสิทธิรักษ์...หลานทำใจยังไม่ได้...อิอิ

          ไข้ก็ขึ้น...หัวก็ปวด....ห่วงครูพิสูจน์ก็ห่วง...ใครจะไปอยู่หอได้ลงคอ จริงไหมค่ะ...พอกลับมาถึงบ้าน..ก็ไปเยี่ยมครูพิสูจน์...วันนี้ครูอาการดีขึ้นมาก สีหน้าท่าทางสดใสขึ้น....ค่อยโล่งใจหน่อย....

          เสียงรับน้องใต้ถุนอาคาร ดังสนั่นหวั่นไหว....เอิกๆๆๆ.....พระเจ้าช่วยลูกด้วย .....คิคิ

           รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะทุกท่าน เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^