ลีลาศ

แทงโก้  เป็นจังหวะลีลาศอีกจังหวะหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากในการลีลาศแบบบอลรูมหรือโมเดิร์น  คนส่วนใหญ่เข้าใจว่าแทงโก้มีกำเนิดจากประเทศอาร์เจนตินา  แต่โดยแท้จริงแล้วแทงโก้กำเนิดขึ้นเป็นครั้งแรกในเอเชียนานกว่า  500 ปีมาแล้ว  กล่าวกันว่าเมืองที่เต้นรำแทงโก้เป็นแห่งแรกคือเมือง แทงโก้-โห (TANGO—HO) ต่อมาพวกยิปซีได้นำไปเต้นในประเทศสเปนแล้วแพร่หลายไปยังประเทศอาร์เจนติน่าและประเทศอุรุกวัย โดยพัฒนาไปในรูปของการเต้นรำพื้นเมือง(FOLK DANCE)  การที่คนส่วนใหญ่เข้าใจว่าอาร์เจนตินาเป็นถิ่นกำเนิดของจังหวะแทงโก้ก็เพราะว่าการพัฒนารูปแบบการเต้นที่แท้จริงเริ่มในอเมริกาใต้  โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองบัวโนสไอเรส (BURBOS AIRES) โดยที่ในขณะนั้นแทงโก้ มีชื่อเรียกว่า  ไบเล่   คอน  คอร์เต้ (BAILE  CON  CORTE)  คือการเต้นรำที่มีการหยุด  ซึ่งในระยะนั้นยังไม่ได้รับความนิยมเท่าใดนัก  จนกระทั่งมีการนำการเต้นรำแบบนี้ไปเต้นตามสถานที่เต้นรำต่าง ๆ และเปลี่ยนลีลาการเต้นให้นุ่มนวลขึ้น  และเรียกชื่อการเต้นแบบใหม่นี้ว่า แทงโก้ จึงได้รับความนิยมมากขึ้น

                แทงโก้ได้เผยแพร่เข้ามาในยุโรปตอนปลายศตวรรษที่ 19  กล่าวคือ  หลังปี ค.ศ.1900   พวกเต้นรำสมัครเล่นจากอาร์เจนตินาได้นำมาเผยแพร่ในกรุงปารีส  และได้แพร่หลายไปยังลอนดอนในปี ค.ศ. 1907  แต่ก็เป็นการแสดงโชว์ ไม่ใช่เป็นการเต้นรำแบบบอลรูม  ในปีเดียวกันนี้มิสเตอร์ทอดแคมส์ (MR. TOD CAMS) ได้ชักชวนผู้ชอบแทงโก้มาร่วมกันคิดท่าเต้น  เพื่อให้ใช้ในการเต้นแบบบอลรูมได้  และแทงโก้ก็ได้รับความนิยมเต้นกันมากขึ้นตามสถานที่เต้นรำ

                ในปี ค.ศ.1909  หนังสือพิมพ์ชื่อ เอกเซลสิออร์ (EXCELSIOR) ได้จัดการแข่งขันเต้นรำแบบบอลรูมขึ้น  ซึ่งมีจังหวะแทงโก้รวมอยู่ด้วย  และผู้ชนะเลิศการเต้นแทงโก้ครั้งนี้คือมองสิเออร์กามิย์  เดอ  รีนัล  (MONSIEUR  CAMILLE DE RHYNAL) โดยมี มาโด  มินตี (MADO MINTY) เป็นคู่เต้น

                การเต้นแทงโก้ก่อนปี ค.ศ. 1914  แตกต่างจากปัจจุบันนี้มาก  คือแต่ละคู่ แต่ละคนจะเต้นไม่ซ้ำแบบและไม่เหมือนกันเลย  ขึ้นอยู่กับว่าได้รับการฝึกจากใคร  ครูสองคนจะสอนไม่เหมือนกัน  การเต้นไม่มีหลักเกณฑ์อะไร  ลวดลายของแทงโก้เกิดขึ้นใหม่ ๆ ได้ตลอดเวลา  การเรียกชื่อลวดลายก็เรียกเป็นภาษาสเปนบ้าง  ฝรั่งเศสบ้าง  ทำให้ยุ่งยาก  อย่างไรก็ตามเมื่อคนนิยมเต้นกันมาก  การเต้นรำจังหวะแทงโก้ก็ได้รับการพัฒนาปรับปรุงให้ดีขึ้นตามลำดับ  โดยตั้งแต่ปี ค.ศ.1912 -1922 เดอะด๊านซิ่งไทม์ (THE DANCING TIMES) ได้ให้การสนับสนุนส่งเสริมอย่างแข็งขันตลอดมา  ด้วยการจัดกิจกรรมต่าง ๆ ทั้งการบรรยายและสาธิตการเต้นแทงโก้รวมทั้งจัดการแข่งขันขึ้นด้วย  จนกระทั่งปี ค.ศ. 1924 สมาคมครูลีลาศของอังกฤษ  ได้กำหนดรูปแบบและลวดลายที่แน่นอนตายตัวเป็นมาตรฐานขึ้นใช้มาจนถึงปัจจุบัน

                ดนตรีจังหวะแทงโก้มีท่วงทำนองลีลาที่ระทึกใจ  เร้าอารมณ์  แต่แฝงไว้ด้วยความนุ่มนวล คล้ายอารมณ์รักของหนุ่มสาว  แม้ว่าในระยะต้น ๆ ที่มีการับรองให้แทงโก้เป็นจังหวะมาตรฐานในการลีลาศแบบบอลรูมนั้น  จะไม่ได้รับความนิยมมากเท่ากับจังหวะวอลซ์  ฟอกซ์ทร็อต  และ  ควิกสเต็ป เพราะคนส่วนใหญ่มีความเห็นว่า  ลักษณะทั่วไปของแทงโก้น่าจะเต้นและฝึกหัดเต้นยากก็ตาม  แต่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น  เพราะแทงโก้มีลักษณะเด่นเฉพาะตัวของดนตรีที่มีลีลาและ ท่วงทำนองกระตุ้นและเร้าอารมณ์  แต่แฝงไว้ด้วยความนุ่มนวล  ทั้งจังหวะดนตรีและลวดลายต่าง ๆก็ได้รับการพัฒนาให้เหมาะสมและง่ายพอที่ผู้ฝึกหัดใหม่จะฝึกได้ง่ายจึงไม่มีความยุ่งยากใด ๆ สำหรับผู้ต้องฝึกหัด