ตั้งแต่เกิดมาก็มีปีนี้ละครับ ที่ฟ้าฝนเป็นใจอย่างที่สุด และก็ไม่เคยมีปรากฏการณ์เช่นนี้มาก่อน ที่ฝนตกแทบทั้งเดือนมากน้อยสลับกันไป ไม่ทราบว่าพระพิรุณถูกใครติดสินบนปล่อยฝนที่เปรียบเสมือนสปริงเกอร์ยักษ์ โปรยละอองความชุ่มฉ่ำต่อเนื่อง ถามเพื่อนเกษตรกรก็บอกว่าฝนตกทั่วพื้นพสุธา ชาวไร่ชาวนาเร่งงานเพาะปลูกกันขนานใหญ่ ส่วนพวกยายฉิมสนุกสนานกับการเก็บเห็ดที่ออกดอกตั้งแต่ต้นปี
(เห็ดยูคาฯพันธุ์ใหม่ ไม่ขม ทดลองชิมเมื่อคืนนี้ อร่อยมาก ขอบอก)
ผมเองก็ทำนา เอะ! ไม่ใช่สิ ..แม่หวีเขาทำ ได้ข้าวเพียงพอที่จะกินขวบปี ยังเหลือหุงเผื่อแผ่ผู้มาอบรม และเป็นของฝากจากใจ เราปลูกข้าวหอมมะลิแดง บัดนี้นาข้าวหว่านเสร็จเรียบร้อยแล้ว หมอเจ๊มาจะพาไปเที่ยวนา ไปเขาพนมรุ้ง ไปหมู่บ้านช้าง ทำกับข้าว-เก็บไขไก่ต๊อก-เก็บเห็ดฯลฯ
รายการเกี่ยวข้าวตรงกับหน้าหนาว คนแซ่เฮจะจัดมหกรรมไปฮากันในทุ่งนา ชวนพี่ป้าน้าอาทั่วราชอาณาจักร ที่กินข้าวทุกวัน แต่ไม่เคยเกี่ยวข้าว ไม่รู้จักที่มาของข้าว วันนั้นเราจะช่วยกันเก็บเกี่ยว แจกเคียวคนละอัน สอนวิธีให้ ลงมือ ฉับ ฉับ แล้วเอาข้าวไปสีแบบทันทีทันด่วน เพื่อมาหุงเลี้ยงญาติมื้อเย็น
(วันนี้เก็บพริกอ่อนมาใส่ไข่เจียว จะทดลองทำตามสูตรที่เม้งบอก น่าจะอร่อย อิ อิ )
เราจะกินข้าวในนา ท่ามกลางบรรยากาศ..ข้าวใหม่ปลามัน นั่นก็หมายความว่า มีป่นปลาที่น้าสร้อยตั้งใจมาทำ เราจะย่างปลาร้อนๆ ฉีกเนื้อเหลืองควันฉุยจิ้มแจ่ว กินกับส้มตำบักหุ่ง สะเดาลวก เก็บผักป่ามาจิ้มน้ำพริกปลา น้ำพริกอ่องที่ซูซานเมิน น้ำพริกหนุ่มน้าอึ่งอ๊อบ แกงน้าแอ๊ดภูเก๊ต แกงบ่าหนุนลำพูนน้ำพริกลงเรือป้าจุม ย่างไก่บ้านหนังกรอบนุ่มในของชอบพระอาจารย์ไร้กรอบ ที่ตั้งท่าจะยกครอบครัวมา คราวนี้กากะบาดที่ปฏิทินให้ดี ประมาณปลายเดือนพฤศจิกายน-ต้นเดือนธันวาคม เว้นวรรคการนัดหมายไว้
จะชวนพ่อเพลง แม่เพลง ลูกเพลงอีแซว ชวนเครือข่ายชาวบ้านที่นี่มาช่วยเกี่ยวข้าว แล้วร้องหมอลำ จัดบรรยากาศเทิดเทิงในนา เด็กๆได้เล่นกับลูกวัวตัวเชื่อง จะมีพี่เลี้ยงไปชวนเล่นซ่อนหา สอนขุดปู..เพราะเกรงว่าเด็กไม่เคย..จะโดนปูน้อยหนีบมือ
ผมยังเพ้อต่อว่า..เอ๊ะ รึจะชวนลูกหลานนอนนาสัก1คืน นาอยู่ติดถนนลาดยางด้านหลังติดลำห้วยธรรมชาติ มีป่าไม้ชายขอบริมน้ำเป็นทำเลตั้งแคมป์ เอาเต็นท์ไปกาง เอาเสื่อไปปู นอนดูดาวท่ามกลางลมหนาวเย็น สำหรับท่านที่ไม่สะดวกกนอนนา นอนโรงแรมก็สะดวกครับ ที่นาแห่งนี้อยู่ติดเส้นทางบุรีรัมย์-สตึก ห่างจากตัวจังหวัดบุรีรัมย์ 20กม. นอกจากจะเกี่ยวข้าวแล้ว จะพาเที่ยวทุ่งกุลาร้องไห้ ไปอุ้มช้างอาบน้ำที่หมู่บ้านช้าง ไปๆๆๆ...
ช่วงหัวค่ำจะจัดสนทนาธรรม อ่านเจอในบล็อกที่ชาวG2Kคันคว้าคติธรรมของท่าน ว.วชิรเมธี มาลงไว้
“ อย่าทำงานจนป่วยตาย อย่าสบายจนเคยตัว ”
รู้แล้วเฉยไว้ มันก็ไอ้แค่นั่นแหละ
รู้แล้วทำ อันนี้เข้าท่าแฮะ
ใครจะมาทริปนี้
เตรียมนุ่งผ้าถุง หมวก เสื้อกันหนาว ถุงมือ เสื้อแขนยาว เสื้อบักกะแหล่งไม่ต้อง
ครีมทากันลมหนาวลูบไล้ผิวผ่อง
เตรียมใจเป็นอีสาวลูกทุ่ง
ประกวดถ่ายภาพ
ประกวดเพลงลูกทุ่ง
ใครไม่มา..ก็ไม่เป็นไร
ผมจะเกี่ยวข้าวกับแม่หวี น้องออย ป้าจุ๋ม-ครอบครัว ลุงเอก น้าอึ่ง แป๊ด ท่านไร้กรอบ-ครอบครัว เจ้าลูกชายโทนกอล์ฟ-ครอบครัว ดร.กมลวัลย์ กามนิตหนุ่ม สิงห์ป่าสัก-ครอบครัว อัยการชาวเกาะ-ครอบครัว น้าสร้อย ครูอึ่ง อาราม Poo สะมะนึกะ-ครอบครัว เม้งเยอรมัน คนชอบวิ่ง-ครอบครัว (เอาลวดสลิงมัดไว้ก็คงไม่อยู่) ชาวนากิติมศักดิ์ทั้งน๊าน อิ อิ
ใครอีกละ..
รีบยกมือแล้วก้าวมาข้างหน้า1ก้าว รับบัตรคิว
ขอทราบจำนวน ถ้ามากันมากเกินจำนวน ก็ไม่ยากหรอก
จะพาไปรับจ้างเกี่ยวข้าวทุ่งกุลาร้องไห้ มีอยู่นับแสนไร่ อิ อิ อิ..
Key Word: "รีบทำนา ก่อนที่เครื่องจักรกลจะมาแย่งนาทำ"
สวัสดีเจ้าค่ะพ่อครูจ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆ
เกี่ยวเถอะนะพ่อเกี่ยว เชิ้บๆๆๆ เกี่ยวเถอะนะพ่อเกี่ยว อย่ามัวชะแง้แลเหลียว ถือเคียวมาเกี่ยวข้าว เอย อิอิ
รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะพ่อจ๋า วันนี้น้องจิเข้าหอพักแล้ว เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---> น้องจิ ^_^
เรียนท่านครูบา
ตามป้าจุ๋มมาจองสองที่กับคุณแอ๊ด
จะพาคุณแอ๊ดไปแสดงฝีมือทำกับข้าว อิอิ
มีรายการประกวดเพลงลูกทุ่งจะขาดได้ยังไง เอิ้กๆ
คราวนี้ไม่พลาดแน่นอนครับ
กราบสวัสดีครัีบท่านครูฯ
ขอบพระคุณมากครับ หากมีโอกาสครบบรรจบรอบ ผมจะแนะนำวิธีการเกี่ยวข้าวด้วยเึคียวท่าใหม่ครับ รวดเร็วทันใจเสร็จไว ครับ ไม่ต้องกลัวเคียวเกี่ยวก้อย เคียวไม่เกี่ยวแข้ง อิๆๆๆๆ แมงโม้ิบินว่อนเลยครับ ห้าๆๆๆๆ
จริงๆ น่าเก็บทีละรวงครับ...จะได้เข้าใจหยาดเหงื่อของบรรพบุรุษของเคียวครัีบ...ได้แต่หวนระลึกครัีบ...โอกาสแบบนี้นะเหรอครับ...ห่างไกลมาครับสำหรับยุคทมนิยุนครับ
แต่หากเราออกแบบกัน เคียวเกี่ยวรวง...ก็น่าจะสนุกครับ
ขอบคุณมากครับ ... หากได้วิดปลาลูกคลักในนาข้าวด้วยนะครัีบ อิๆๆๆๆๆ ครบเครื่องครับ
ได้ข่าวว่าฝนฟ้าตกดีก็ีดีใจเหลือเกินค่ะ เกษตรกรจะได้มีน้ำไว้ทำการเกษตรกัน ^ ^
ฟังพ่อครูเล่าแล้วอยากแจมด้วยจัง ยิ่งเห็นป้าจุ๋มจะควงท่านอาจารย์มาด้วยยิ่งอยากมาด้วยเลยค่ะ ต้องทำตัวว่างๆ ตอนช่วงนั้นแล้วสิ ^ ^
เม้งส่งข่าว พายุตั้งเค้าอีกลูกแล้ว
เมื่อ ส. 24 พฤษภาคม 2551 @ 07:15
667531 [ลบ]
เมื่อ ศ. 23 พฤษภาคม 2551 @ 17:33
666901 [ลบ]
กราบสวัสดีครับท่านครู
เอาภาพมาฝากครับ หากสนใจ...
อันนี้เรียกว่า แกระ เครื่องมือเกี่ยวข้าวทีละรวงของชาวใต้ครับ
อุปกรณ์มีสี่ชิ้นนะครับ
อิๆๆๆ ขอบพระคุณมากครับ ที่ทำใ้ห้ผมนึกประสบการณ์นี้ออกมาเผยครับ สำหรับเคียวที่บ้านนี้ เพิ่งรับอารยธรรมจากทางอีสานไปใช้ ก็ตอนที่ที่บ้านเริ่มปลูกข้าวหอมมะลิแล้วครับ
แกระ นิยมใช้กับการปลูกข้าวพันธุ์ที่น้ำลึกครับ จริงๆ ก็ใช้ได้กับทุกข้าวนะครับ อยู่ที่ว่าคนเก็บข้าวจะเก็บแบบไหนครับ
แกระ เราจะเรียกว่า เก็บข้าว เพราะเหมือนเก็บทีละรวง ทีละน้อยๆ
เคียว เราเรียกว่า เกี่ยวข้าว คงเกี่ยวทีละหลายๆ รวงครับ
ส่วนวิธีการเกี่ยวข้าวโดยใช้เคียวของผมคือ ให้หันใบมีด รอยโค้งออกจากตัว เช่นถนัดจับเคียวมือขวา ก็ให้ใช้มือซ้ายตะล่อมคอรวงข้าวจากขวาไปซ้าย และใช้มือขวาถือเคียวเกี่ยวจากด้านซ้ายไปขวาแล้วเมื่อคอรวงทั้งหมดไปกระใบมีดเคียวก็ใช้มือรวบแล้วดึงเคียว พร้อมกับข้าวทุกคอรวงอยู่ในมือซ้ายเป็นที่เรียบร้อยครับ อิๆ
วิธีการนี้ อาจจะมีคนใช้บ้างแน่ๆ ครับ เป็นการป้องกันการเกี่ยวนิ้วก้อยตัวเองและป้องกันการเกี่ยวหน้าแข้งของตัวเองด้วยครับ ห้าๆๆๆๆ แต่อาจจะไปเกี่ยวแขนคนอื่นแทน ห้าๆๆๆ
เคยเห็นฝรั่งปอกผลไม้ไหมครับ เอาคมมีดหันเข้าหาพุงตัวเอง
ส่วนคนไทยเราจะปอกให้มีดไปคว้านพุงคนอื่น ห้าๆๆๆๆ
เวลาคนไทยปอก ฝรั่งจะบอกว่า เธอทำได้ถนัดเหรอ แต่พอฝรั่งปอกเราจะบอกว่าเธอไม่กลัวจะคว้านท้องตัวเองเหรอ ห้าๆๆๆๆๆ
นี่ล่ะหนา...ซีกตกคิดอย่าง ซีกออกคิดอย่าง อิ ๆๆๆๆ แต่ก็อยู่ร่วมกันได้เนอะ....
ใช่ไหมครับ ท่านครูฯ
กราบขอบพระคุณมากครับ
สวัสดีค่ะพ่อครูบาฯ
เข้ามาอ่านบันทึกทุกครั้ง มีความสุข ไม่เครียด รู้สึกสัมผัสได้กับวิถีแบบไทยๆ
สมัยเป็นเด็กๆ เคยตามเค้าไปนา อยากไปมาก ช่วยยายถอนหญ้ากระดูกไก่เหนียวจริงๆ พอถึงฤดูเกี่ยวข้าวก็ลองเกี่ยวดูบ้างปรากฎว่าเคี่ยวบาดนิ้วก้อยเลือดไหล เพราะไม่รู้วิธี น้าสาวบอกว่าให้ใช้เคียวสาวรวงข้าวขึ้นมาก่อน ใช้มือจับรวงข้าวแล้วดึงเคียว
เห็นความพอเพียงของพ่อครูบาฯ หนูอยากไปด้วยค่ะ
ขอบพระคุณนะคะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ พ่อครูบาฯ
*
... สวรรค์บ้านนา ... ณ เวลาข้าวใหม่ปลามัน ...
... มากำนัล แด่ท่านพ่อครูบาฯ ค่ะ ...
ใกล้วสันต์ผันมาครบตามสัญญา
กามนิตหนุ่ม เริ่มงานการหว่านไถ
พลีทุกหยดหยาดเหงื่อแรงกายใจ
เพื่อสัมผัสอายไอดินกลิ่นฝนพรำ
บ่มเพาะพันธุ์เมล็ดพืชแห่งชีวิต
เป็นต้นกล้าจากจิตพิชิตฝัน
หยาดเม็ดฝนรดอาบทาบกายพลัน
ยิ่งสุขสันต์แช่มชื่นระรื่นทรวง
ผืนปฐพีที่เคยแล้งกลับชุ่มน้ำ
แสนชุ่มฉ่ำงอกงามเงยเผยทุกช่วง
ยอดข้าวเหลืองชูช่อพัดระบัดรวง
รอพ่อครูบาฯ มาเด็ดดวงอย่างรู้คุณ
หยาดเม็ดฝนตกกระทบหลังคาจาก
ดั่งดนตรีหาฟังยากจนอยากหมุน
ครูพี่อ้อย ร้องเต้นรำไปละไมละมุน
แสนอบอุ่นหนุนนำน้อมพร้อมหนึ่งใจ
หอมกลิ่นกรุ่นกระไอฝนบนยอดหญ้า
นั่งทานข้าวกับ ชาวนา (กิตติมศักดิ์) สุขหาไหน
น้ำพริกหนุ่มยำนมสาวราวบันได
สุขเกินใดจะมาเทียบฤาเปรียบปาน
ฟ้าสั่งฝนหยุดตกได้ดั่งใจหวัง
ได้เก็บเกี่ยวพืชพันธุ์ธัญญาหาร
เราทุกคน อิ่มเอิบใจได้ชื่นบาน
ดั่งสวรรค์บันดาลงานเงินสมบูรณ์
... มากินเห็ดอบ อุ่นกรุ่นด้วยรัก ค่ะ พ่อครู ..
ขอบพระคุณค่ะ .. สำหรับมื้อเช้า อร่อยเหาะค่ะ
สวัสดีครับพี่นิด ขออนุญาตท่านครูฯ ครับ
สำหรับแกระนะครับแผ่นไม้ปกติน่าจะมีขายที่ตลาดทั่วไปครัีบ ผมไม่แน่ใจว่าชุมชนอินทรีย์ทั้งหลายที่ยังปลูกข้าว อาจจะยังมีใช้กันอยู่ครับ ส่วนแกระอะลูมิเนียมทำจากกะละมังนั้นที่พ่อทำผมไม่แน่ใจว่ายังมีตัวคันอยู่อีกไหมครับ ไว้จะถามแม่ดูครับ หากมีอุปกรณ์ให้คุณพ่อช่วยให้ได้ครับ ไว้จะลองถามดูนะครับ
สำหรับแกระถนัดมือไหนก็ใช้ได้เช่นกันครับ ที่ระวังคือไม่เอานิ้วไปสัมผัสกับคมมีดครับ อิๆๆ ไม่งั้นต้องเตรียมยาแดงกับพลาสเตอร์ยาครับ ผมโดนบ่อยครับเมื่อก่อนครับแต่พอทำไปสักพักจะชำนาญครับ เร็วกว่าหยิบหมากเก็บอีกครับ สำหรับคนที่เก็บข้าวที่ช่ำชองนะครับ
ควรจะอนุรักษ์ไว้ครับ ขอบคุณมากครับ ตามพิพิธภัณฑ์ก็คงมีครับแต่ผมว่าน่าเสียครับที่เราเอาสิ่งเหล่านี้ไปเก็บไว้ในที่เหล่านั้นทั้งๆที่มันเคยมีในบ้านเรือนครับ เวลาเปลี่ยนอะไรๆ ก็เปลี่ยนไปหมดนะครับ จากไม้เปลี่ยนเป็นพลาสติก จากเชือกย่านต่างๆ ในป่า กลายเป็นพลาสติก สังเคราะห์ อิๆๆๆๆ
ขอบคุณมากครับ
ไปค่ะ
ลงชื่อ
น้าสร้อย(อุ้ยจั๋นตา)
ครูบาขา
คุณครูใหญ่จากพิษณุโลกมาใช้วิชาฉุดศาสตร์ พาน้าสร้อย ครูอึ่ง ครูอาราม ไปเชียงรายมาค่ะ ....ไปคุยขอความรู้จากอาจารย์วิสิษฐ วงน้ำชา..บุกถิ่นอาจารย์เลย...ไปควักหัวใจวงน้ำชามาค่ะ...อิอิ...
คงมีเรื่องราวดีๆ จากคุณครูคนชอบวิ่งมาบอกเล่าเร็วๆนี้ค่ะ
อ้าวๆๆๆๆๆ ไหงเป็นงั้นล่ะอุ๊ยจั๋นตา
ทีคุยทีถามว่าซะเอง พอรายงานไหงโยนมายังงี้ล่ะ อิอิ
แหมๆๆๆๆ ไปกินไอติมกัน ปล่อยคนชอบวิ่งเจอม็อบ หาทางกลับบ้านแทบตาย อิอิ
ตอบคุณหมอคนชอบวิ่ง
ค่ะ
มาเข้าคิวด้วยคนค่ะ งานนี้ จะไม่ยอมให้เด็ก ๆ พลาดโอกาสดี ๆ แบบนี้แน่นอนค่ะ
ว่าแต่ แม่เลี้ยงเมืองเหนือ เปิ้นจะว่าจะได
อิอิ
เรียน ท่านครูบา