ในวันที่ขึ้นไปยังยอดเขาคิชกูฏ ณ ราชคฤห์ ประเทศอินเดีย ด้วยความรู้สึกเมื่อยล้า เพราะระยะทางที่สูง และยาวไกลพอ สมควร แม้จะไม่ได้นั่งเสลี่ยงแขกเพราะน่าหวาดเสียว สู้เดินเอง ไม่ได้ แต่ก็ขอบอก กับเวลาที่สายแล้วนั้น ทำให้ทั้งร้อนและ เหนื่อย แต่แปลก ยิ่งขึ้นสูงสู่ยอดเขา อากาศกลับชื่นเย็น สาย ลมโบยโบกสดชื่น ธงมนตรา ที่ศรัทธาชน นำขึ้นมาสักการะ มูละ คันธะกุฎี ปลิวไสว ความเหนื่อยอ่อนเริ่มหายไป กลิ่นธูป ควันเทียน เสียงสวดมนต์ ที่แม้จะต่างเชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ แต่ก็ ภาษาบาลีเช่นกัน ใจของผู้เขียนชุ่มชื่น สราญใจ เหมือนได้อยู่ บนสวรรค์ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ย่อมมีพลัง มีอำนาจ ต่อสภาวะจิต เราได้เสมอ ผู้เขียนนั่งลง สวดมนต์ กับหมุ่คณะไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ ว่า เขาขึ้นบทไหนมา เราก็สวดได้ ทั้งนี้ เพราะเราต่างเป็นลูก พระพุทธเจ้าเช่นเดียวกัน ก่อนกลับลงมา ผู้เขียน ส่งสายตาเก็บ ความทรงจำเอาไว้ แล้วก็พบภาพที่ยามใดเมื่อเปิดชม ก็รู้สึกสุข สงบขึ้นมาทันที ภาพนักบวชนั่งสมาธิ บนพลาญใหญ่ ณ ยอด เขาคิชกูฏ มือกำลังกำหนอนับลูกประคำ อย่างจดจ่อ หนึ่งเดียว เพียงมองตาม ใจก็พลอยหยุดนิ่ง ชุ่มชื่นใจไปด้วย จะตั้งชื่อ ภาพนี้ว่าอะไรดีนะ จึงจะเหมาะสม ?
"ศรัทธา" ครับ
อนุโมทนาด้วครับ
สวัสดีครับคุณหมอรุ่ง
ตามอ่านมาเรื่อยๆครับ แต่บางครั้งเข้ามาอ่านเฉยๆก็อิ่มบุญแล้ว
ภาพนี้น่าชื่อว่า ร้อนกาย ไม่ร้อนจิต ครับ
อิ่มบุญด้วยจังเลยครับ ชาติหนึ่งขอให้ได้ไปนมัสการสังเวชนียสถาน สาธุ
สวัสดีค่ะ
อยากไปบ้างจัง
หินผาฤาจะขวางกั้น
สวัสดีค่ะท่านอัยการชาวเกาะ
"ร้อนกาย ไม่ร้อนจิต"
ชื่อนี้ยิ่งเข้าถึงภาพนี้มากๆเลยค่ะ
และเช่นนั้นจริงๆ อากาศที่ร้อนของอินเดียนั้น ผู้ที่ได้ไปสัมผัสจึงรู้ค่ะ
แต่กับภาพนี้ เรากลับรู้สึกเห็นความเย็นแห่งจิตแทน ใช่จริงๆด้วยค่ะ
ขอบพระคุณกับชื่อที่เหมาเจาะมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณประจักษ์
การได้ไปเมืองราชคฤห์ ของพระเจ้าพิมพิสาร เป็นการได้ศึกษาเรื่องราวมากมาย พระธรรมทูตจะบรรยาย อย่างแจ่มแจ้ง ลึกซึ้ง จะได้รวบรวมนำมาเล่าในโอกาสต่อไปค่ะ สาธุ ด้วยบุญแห่งการไปสักการะ สถานที่สำคัญแห่งนี้ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ plapak02
"ชาติหนึ่งขอให้ได้ไปนมัสการสังเวชนียสถาน สาธุ"
เป็นคำอธิษฐาน ขณะปิติใจ ให้ผลแรงตามปรารถนาค่ะ
สวัสดีค่ะคุณผึ้งงาน_SDU
ทั้งชื่อภาพ พร้อมขยายความ เป็นอีกหนึ่งของความหมายในภาพนี้ อย่าว่า แต่สองคน ใจหนึ่งเลยค่ะ พอไปถึงที่นั่น บันไดช่วงสุดท้านชันมาก คนแก่ที่อุตส่าห์เดินไปถึง กลับรู้สึกว่าตนจะขึ้นไม่ได้ แต่เหล่าศรัทธาชน ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ต่างก็ให้กำลังใจ ช่วยพยุงจนขึ้นไปได้ค่ะ
สาธุ สาธุ สาธุจริงๆค่ะ
สวัสดีค่ะคุณกวิน
ปัจจุบัน การไปแสวงบุญที่อินเดีย ไม่ได้ลำบาก ยากเย็นเกินไปเลยค่ะ คิดว่า คนไทยสามารถไปกันได้สบายๆ และยังมีวัดไทย ให้พักทุกสถานที่สำคัญเลยค่ะ อบอุ่น เหมือนพักบ้านตัวเอง
ขอให้ได้ไปตามที่ตั้งใจค่ะ
สวัสดีค่ะพี่เกษตรยะลา
ใช่เลยภาพนี้ คนกับหิน แกร่งพอๆกัน จิตใจที่มุ่งมั่น ขึ้นมาเพื่อภาวนา ต้องคนใจเข้มแข็งเยี่ยงหินผาจริงๆค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณแจ่มใส
ที่ยอดเขามีหินผาที่น่าสนใจหลายชิ้น ทั้งที่เป็นพลาญให้นั่งสมาธิ ทั้งเป็นถ้ำของพรอรหันตืหลายพระองค์ รวมทั้งหินผา ก้อนที่ถูกพระเทวทัต ใช้กลิ้งลงมา หมายให้ทับพระพุทธองค์ด้วยค่ะ
มีแต่หิผาตลอดเส้นทางเดิน
แต่หินผา ก็ไม่อาจกั้น ทั้งกาย และใจของผู้มีบุญ ที่จะดำเนินสู่ยอดเขา และนิพพานใช่ไหมคะ
สวัสดีค่ะคุณพี่sasinanda
ขอบพระคุรค่ะที่แวะมาอ่านบันทึก เขียนด้วยความรู้สึก ที่ย้อนกลับไปในวันนั้นค่ะ
บานชื่นสีเหลืองนี้ คล้ายสีผ้าไตรจีวรเลยค่ะ