มีหลายๆเรื่องในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาทำให้คิดถึงประเด็นนี้ค่ะ เริ่มมาจากที่ได้คุย F2F กับน้องAjarn Dr. Pop แล้วทราบข่าวว่าคุณแม่ของน้องจะเขียนเล่าถึงการเลี้ยงลูกจนมาได้ถึงวันนี้ ดีใจไปด้วย แต่น้องบอกว่ากลัวใครจะว่าโปรโมทตัวเอง นึกถึงความคิดตัวเองว่าแต่ก่อนก็เคยคิดว่า ทำดีก็ทำไปเงียบๆ มีความสุขกับสิ่งที่เราทำ ไม่รู้จะต้องบอกกล่าวอะไรให้ใครรู้ไปทำไม แต่จะคุยกับลูกเสียมากกว่า อยากให้เขาทำดีกับคนอื่นๆ คิดถึงคนอื่นให้มากกว่าตัวเอง และคิดว่าการทำให้เห็นและบอกลูกว่าเราทำอะไรยังไง จะเป็นแรงบันดาลใจให้เขาทำบ้าง
ตั้งแต่ได้มาอ่านเขียนอะไรต่ออะไรแทบทุกวันใน GotoKnow ก็เริ่มรู้สึกแล้วว่า การที่เราสื่อสารการทำดี คิดดีออกไปนั้น ไม่ใช่การโฆษณาตัวเองเลย (ถ้าเราทำด้วยใจบริสุทธิ์จริง) แต่เป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่นๆได้ ซึ่งนี่แหละคือ "พลังมหัศจรรย์"ซึ่งส่งต่อได้ และผลที่เกิดตามๆมานั้น เราอาจจะนึกไม่ถึงเลยด้วยซ้ำว่าจะไปได้ไกลขนาดนั้น ตัวเองได้รับรู้มาแล้วจากการอ่านบล็อกของบล็อกเกอร์หลายๆท่าน ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เราในการตั้งใจทำดีต่อๆไป
อยากจะเขียนเรื่องเล็กๆน้อยๆในประเด็นนี้เพิ่มเติมให้เห็นภาพชัดๆอีก แต่เวลามีน้อยจังค่ะ เอาไว้วันหลังมีเวลาค่อยมาเขียนเพิ่มเติม ฝากไว้ตรงนี้เท่านี้ก่อน ผู้อ่านท่านไหนมีประสบการณ์เรื่องนี้เอามาแลกเปลี่ยนกันได้นะคะ จะขอบคุณมากๆ อยากให้คนทำดี ช่วยกันบอกเล่าให้มากๆกว่าที่เป็นอยู่ในสังคมทุกวันนี้ค่ะ จะได้ช่วยกันสร้าง "แรงบันดาลใจ"ให้พวกเราทุกคน อย่าสิ้นหวังไปกับเรื่องราวร้ายๆรอบตัว
คืนนี้ผมได้พูดคุยกับ ดร.กะปุ๋ม เราคุยกันหลายเรื่องครับ รวมถึงพาดพิงเรื่องดีงามเหล่านั้นถึงพี่โอ๋ด้วย
ผมเห็นด้วยครับ Gotoknow เป็นพื้นที่ที่เปิดโอกาสให้ได้เรียนรู้กัน ความดีที่นำมาเสนอนั้นเพื่อการต่อยอด เพื่อการให้กำลังใจกัน ความดียิ่งทำยิ่งงอกเงย สร้างคุณค่า สร้างประโยชน์สุขให้สังคมโดยรวม
หากเราทำในเงื่อนไขใดๆได้ เราควรต้องทำ
แม้จะเป็นเพียงเสียงเล็กๆ
สวัสดีค่ะอาจารย์โอ๋
ขอบคุณสำหรับ "แรงบันดาลใจ" ที่ยอดเยี่ยมให้กับน้องชายชื่อป๊อปเสมอมาครับ
รักและคิดถึงพี่โอ๋ พี่เล็ก น้อง Once น้อง Nen และน้อง Phoong ครับ