กิจกรรมฝึกอบรมจิตในครั้งนี้ของผู้เขียน ณ สวนป่ามหาชีวาลัยอีสาน ที่คุณหมอสุธี ช่างจัดสรร เหล่าเพื่อนพ้องน้องพี่ ต่างหลั่งไหล มุ่งหน้า สู่ มหาชีวาลัยอีสาน ด้วยใจจดจ่อ ด้วยแรงรัก แรงศรัทธา อะไรหนอ ผู้เขียนและทุกคนสามารถตอบใจของตนเองได้แล้ว มามหาชีวาลัย คาดหวังและไม่คาดหวัง อะไร มักมีคำตอบอยู่ หลังจากที่ผู้เขียน เราร่วมอยู่ ร่วมกิน หลับนอน เปิดใจ พร้อมซึมซับ พร้อมรับพร้อมให้ มอบความเอื้ออาทรต่อกันในน้องพี่
มีพบก็ย่อมมีจาก คือชีวิต แต่ถ้าถามใจผู้เขียน ทุกคน น้องพี่ เพื่อนเรา ใจเรา ความรักความปราถนาดี นับต่อแต่นี้จะอยู่ในกายเรา พร้อมที่มอบให้กันและกัน นะคะคุณหมอคนชอบวิ่ง พ่อครูบาสุทธินันท์ คุณลุงพลเอกเอกชัย คุณป้าจุ๋มทีแสนดี คุณพี่หมอเจ้ช่างน่ารัก คุณหมอเบิร์ดแสนสดชื่น อาจารย์พี่แป๋วช่างสดใส อาจารย์สร้อยคนสวยที่เคารพ น้องอึ่ง ครูอาราม ครูช่างขยัน อาจารย์นรินทร์ ครูขจิตที่น่ารัก น้องเขียวสุดสวย พี่ป้อมช่างจำนรรจา( น้องหนิง น้องมะ น้องนก น้องเมี่ยง น้องอิ่ม ช่างเชี่ยวชาญ) น้องราณี น้องอ.ลูกหว้า ผู้ขยัน (ท่านพี่บางทราย ท่านอ.Handy สิงส์ป่าสัก ช่างน่าทึ่ง) น้องเข่ง น้องจิ และอีกหลายๆๆท่าน ขอขอบคุณ ทีมคุณอำนวยทั้งหลายว่าเหนือคำบรรยาย จริงที่สุด
ภาพกิจกรรม ที่เราร่วมฝึกจิต
บายศรีสู่ขวัญจากพ่อใหญ่
เพื่อนผู้ร่วมอุดมคติ
คุณหมอคนชอบวิ่ง ท่านสร้างสรร
คุณลุงพลเอกเอกชัย ชี้แนวทาง
หลังจากชมต้นไม้ พ่อครูบาแล้ว ตีวงกว้างหาไข่ ไก่ต๊อกกัน จ้า ไม่พบ อาจเพราะพวกเรากวนพวกเค้ามากไปหรือป่าว จึงไม่ยอมให้เห็นไข่นับร้อย สุดท้ายพ่อพาไปตำแหน่งรังเก่า ได้ทำสัญญลักษณ์ไว้ก่อนหน้า เอาร่มกางบนหญ้าบังไว้ให้เห็นตำแหน่ง เอ..... พวกเราไปกวนดูรังไข่เค้า จะพามาไข่อีกมั้ยหนอ สุดท้ายสะพายเป้ใบใหญ่ เตรียมใส่ไข่ได้นับร้อย กลับ จ้า แป๊ว.........
เจ้าโจ้ น้องจิ เฮฮา ได้สาระ ต่อปากต่อคำ ร่ายรำ เพลงพื้นบ้าน พี่...ป้า...น้า... อา... อึ่ง.... เคียวห่วย
พ่อครู ป้าจุ๋ม ปลาบปลื้ม เจ้าโจ้ น้องจิ
สร้างความคิด ตะหนักรู้ รับรู้ ทบทวนตนเอง
สวัสดีเจ้าค่ะ ป้านิดจ๋า
คิดถึงงงงงงงงงงงง กอดดดดดดดดดดดดด รักน๊า จุ๊บๆๆๆ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ --->น้องจิ ^_^
ไปสวนป่าคราวนี้ ดีใจที่ได้กอดพี่นิด แบบเต็ม ๆ ค่ะ
อบอุ่น ค่ะ อบอุ่น
น่าสนุกจังเลยค่ะ
มากอดค่ะ
คิดถึงจัง..ภาพพี่นิดที่ประทับใจเบิร์ดที่สุดคือภาพที่พี่ขุดดินปลูกต้นไม้แบบเอาจริงเอาจัง เป็นภาพที่สวยมากเลยค่ะ และภาพที่คู่กันคือภาพคุณหมอคนชอบวิ่งที่ชี้นิ้วสั่งการ อิ อิ อิ
กอดแน่นๆอีกทีเพราะไม่มีคำใดจะเอ่ยได้ดังใจเลย..แต่กอดคราวนี้ไหงน้ำตารื้นได้น้อ
มาร่วมกอดหมู่ด้วยคนค่ะ พี่นิด :)
อิ อิ อิ
ตามมาอ้อนขอฟังการสนทนากับตัวเองของพี่นิดตามหมอเจ๊ด้วยคนค่ะ..
พี่นิดบอกนะคะ นะคะ นะคะ...จะได้แลกเปลี่ยนกันแบบสุนทรียสนทนาไง อิ อิ อิ
กอดแน่นๆค่ะ คิดถึงจริงๆนะเนี่ย
เห็นคุณน้องนิดตั้งแต่เฮฮาศาสตร์ 4 ภูเก็ต
สาวห้าว..ลุย...มัน...เอาไงเอากัน... มันเป็นแบบนั้นน้า...
ทันทีทันใดไม่ต้องคิดมาก ดูๆตรงข้ามกับวิชาชีพเลยนะ
แต่แบบนี้ เยี่ยม สาวมั่นไง...
พี่นิด คนงามคะ
มะปรางแวะเรียนเชิญร่วมเขียนบันทึก AAR การใช้งาน GotoKnow.org เนื่องในโอกาสครบรอบ 3 ปี GotoKnow.org คะ
หากพอมีเวลา ร่วม aar กันสักนิดนะค่ะ
คนที่ถ่ายรูปนี้เก่งมาก ถ่ายแล้วหล่อกว่าตัวจริง 55555555555
เอารูปสวยๆมาให้น้องนิดสาวมั่นครับ