ขอบคุณทุกสิ่งดีๆที่ทำให้เวลา 3 วันที่สวนป่า มหาชีวาลัยอีสาน มีค่าจนยากที่จะหาคำอธิบาย


     วันนี้เมื่อกิจกรรมก่อนอำลาที่อาจารย์ประสาท และอาจารย์มนตรีช่วยนำพาให้เกิดขึ้น อย่างสุดซาบซึ้ง  เป็นบรรยากาศที่โปร่งเบา  สบายๆในการการแสดงความห่วงหาอาลัย เมื่อยามที่ เหล่าคน "ร่วมใจ" ต้องอำลาจากกันตอนใกล้เที่ยง
     การบันทึกภาพการแสดงออกซึ่งความรัก ความห่วงใย ความประทับใจ มีอย่างต่อเนื่องและยาวนาน  จากในห้องโถงใหญ่ มาจนถึงหน้าบ้าน  จนได้เห็นการเคลื่อนตัวออกของรถของรถทีละคัน เริ่มจากของครอบครัวของน้องชาย นาย สิงห์ป่าสัก  ตามด้วยรถตู้ของทีมวิทยากร และผู้ติดสอยห้อยตาม จนสุดท้ายเหลือพวกเราอยู่ 7 คน ทีจะออกมาเป็นระลอกสุดท้าย ตามเวลาที่กะไว้ประมาณบ่ายสองโมงครึ่ง  ทีมนี้ก็มีตัวผม และทีมจากกระบี่ของหมอเจ๊ อีก 6 ชีวิต  
    พอรู้ว่ารถบขส.ของพวกเรา  ต้องออกจากบุรีรัมย์ตอนบ่าย 3 โมง ท่านเจ้าสำนักคือ ครูบาสุทธินันท์ ก็แสดงความพอใจพร้อมบอกว่า .. "อาจารย์ไม่ได้สอนผมเรื่องนั้น จึงยังกลับไม่ได้ " เรื่องนั้นที่ว่าคือเรื่องทางลัดในการใช้งาน Software ที่ใช้ในการสร้งอัลบั้มภาพอิเล็กทรอนิกส์ หรือ Multimedia e-book อย่างง่าย
   ผมเริ่มรายการด้วยการแนะนำเรื่องการใช้ฟังก์ชั่น สำคัญของ Blog ให้กับทีม กระบี่ ของหมเจ๊ก่อน  เล่าเรื่องประกอบการยกตัวอย่างโดยเปิดเครื่องเพียงเครื่องเดียวและฉาย   ขึ้นจอ Projector แล้วต่อด้วยการใช้โปรแกรม FlipAlbum
   ทานข้าวกลางวันกันอีกมื้อแล้วจึงอำลากลับเป็นทีมสุดท้าย  โดยแม่หวีขับรถมาส่งถึงบุรีรัมย์  เป็นระยะทางกว่าครึ่งร้อยกม. แม้จะพลาดรถเที่ยวที่ติดต่อไว้แต่เราก็ได้รถที่มาจากศรีษะเกษ ที่ออกในเวลาไล่เลี่ยกันคือ 16.15 น.
    ขณะจะนำบันทึกนี้ขึ้น  รถอยู่ในโคราชครับ  เพิ่งออกจากสถานีขนส่ง หลังพักทานอาหารเย็น 20  นาที  มีเรื่องน่ารู้ที่ไม่สู้ดีที่สถานีขนส่ง แต่เพื่อความสะดวก เอาไว้ค่อยขยายความต่อภายหลังครับ
    ขอบคุณทุกสิ่งดีๆที่ทำให้เวลา 3 วันที่สวนป่า มหาชีวาลัยอีสาน มีค่าจนยากที่จะหาคำอธิบาย
           แล้วจะเล่าต่อนะครับ .. ขอสัญญา