ครั้งแรกที่มา
ครั้งแรกที่มาเยือนสวนป่ามหาชีวาลัยอีสาน เป็นสิ่งที่อยากมา เมื่อนานมาแล้ว จนลืมไปแล้วด้วยซ้ำ
แต่เมื่อหมอเจ๊ ชวนมาหาความสุข ได้สัมผัสธรรมชาติอย่างแท้จริง เป็นความสุขที่อยากสัมผัสมานานแล้ว
แต่มีสิ่งที่แปลกไปอีก คือได้รู้จักเพื่อนต่างเพศ ต่างวัย ต่างอาชีพในเวลาเดียวกัน บอกได้ว่าเกินความคาดหมายเกินคุ้ม เพราะที่มาไม่ได้หวังในสิ่งที่เหล่านี้เลย
เรื่องเล่าเร้าพลังค่ะ
ได้นั่งฟังคุณเปรมจิตเล่า "น้ำตาก็ไหล"
มันคือความปิติ
เราเป็นกัลยาณมิตรกันแล้วนะคะ
อย่าลืมเขียนเล่าสู่กันฟังนะคะ
เผื่อว่าฝนที่ตกทางใต้ จะทำให้ทางเหนือเย็นสบายกายค่ะ
อิอิอิ
ตามมาทักทายดีใจที่ด้วยพบพวกพี่ๆๆ อยากให้เขียนออกมาบ่อยๆๆครับ
ยินดีด้วย
เข้ามารับน้องใหม่ครับ
ยินดีที่ได้เข้าร่วมเฮฮาศาสตร์ครั้งที่ ๕ ที่สวนป่าแล้วได้รับความรู้สึกดีๆกลับกระบี่
เขียนบ่อยๆนะครับ แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน
ขอขอบคุณ พี่อึ่งอ้อบมากค่ะ
ระหว่างทาง ฝนตกเล็กน้อย
แต่ก็ไม่อบอุ่นเท่าเฮฮาศาตร์ 5
สวัสดีค่ะ อ.ขจิต วันนี้หลังเลิกงาน jumjim และสาวเขียว
กำลังทดสอบความรู้ (เขียน blog กันอยู่ค่ะ)
จะพยายามเต็มที่
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะท่านอัยการ
+ ได้ฟังเพลง 3-4 ครั้ง ชอบมากค่ะ
+ มีความหมาย อบอุ่น ดนตรีก็เพราะมาก
+ ไม่ผิดหวังเลยที่เข้าร่วมเฮฮาศาสตร์ 5
กำลังรออ่านบันทึก "มือคีร์ "ฉบับที่2อยู่นะคะ
แล้วพี่จะกลับมาหลังประชุมวิชาการสธ.นะ
กลับจากสวนป่าฯ แล้วตัวเองก็ ยัง งงๆ อยู่กับการบ้านและสัญญาที่ อ.ขจิตให้ไว้ คือการเขียนบล็อค รวมทั้งพี่ ๆ อีกหลายท่านที่รอลุ้นอยู่ ก่อนหน้านั้นคิดอะไรก็จดลงสมุด และเศษกระดาษไว้ มาวันนี้ ลองเข้ามาอีกครั้ง ทำได้หรือไม่ได้ก็ต้องลองดูสักตั้ง...
วันนั้นเที่ยง กลับมาถึงบ้าน บ่ายก็เข้าไปทำงานตามปกติ แม้งานดูจะมากมายนัก เต็มไปหมด ทั้งซ้ายและขวา แต่หัวใจกลับพองโต เต็มไปด้วยความสุข ความสบายใจเป็นอย่างยิ่ง จึงทำงานด้วยความเป็นสุขใจตลอดมา... จนน้อง ๆ ในที่ทำงานเหย้าแหย่ ว่า
"พี่จิ๋มไปประชุมแล้วได้อะไรมาบ้าง" เลยตอบน้องไปว่า "พี่ไปครั้งนี้ ไปหาความสุขจริง ๆ มันเป็นความสุขใจ ที่หาได้ยากมาก" เขาดูงง ๆ อีกหลายวันต่อมา ค่อย ๆ เล่าให้
น้องฟัง ไปเล่าให้เพื่อนสนิทฟัง เขาดีใจที่เห็นเรามีความสุข จากสิ่งที่ได้รับจากสวนป่าฯ.
และตั้งใจกันแล้วว่า เรา 2 คน จะไปสวนป่าฯ กันทั้งคู่ ***แต่ก็ต้องผิดหวัง ***
เพราะเพื่อนป่วยต้องผ่าตัดและพักฟื้นอีกนาน เหมือนสวรรค์เล่นตลก ที่ตัวเราเอง...
**ต้องทุกข์ใจ**อีกครั้งแทนเพื่อนรักคนนี้ เพราะหลังจากเพื่อนรักคนนี้ป่วยต้องผ่าตัดเนื้องอกที่รังไข่ ผลชิ้นเนิ้อไม่ดีเลย รู้ผลชิ้นเนื้อวันอังคารเช้า แพทย์ส่งตัวไปรักษาต่อที่อื่นทันที ...บ่ายวันนั้นติดต่อเพื่อน ๆ ที่กรุงเทพฯ และหนึ่งทุ่มขึ้นเครื่อง เช้าวันต่อมาจึงจะได้พบแพทย์ เพื่อนรักโทรมาบอก "จิ๊บจ๊อย...แพทย์ให้เคมีอย่างเดียว..ใจสู้ .สู้"
นั่นคือ.. คำพูดของคนไข้...ใจสู้จังเลยเพื่อนเรา..เพื่อนรัก..
6 มิถุนายน เพื่อนกับมาบ้าน ดีใจจังเลย.. แต่นั่นแหละ ..ด้วยสุขภาพยังไม่เอื้ออำนวย ก็ได้แต่เป็นกำลังใจให้เพื่อนรัก... เพื่อนคนนี้ก็ยังอยากให้เล่าเรื่องสวนป่าฯ ให้ฟังอีกนั่นแหละ... คิดกันว่า... สักวันหนึ่ง...คงได้พาเพื่อนรักไปเยี่ยมเยียน
สวนป่าฯ...ชาวเฮฮาศาสตร์...
ชาวเฮฮาศาสตร์...เรายินดีต้อนรับอยู่แล้วใช่ไหมจ๊ะ...