ก็ตามติดจากบันทึก นี้ แล้วก็ถึงตอนที่เข้าสู่การเรียนรู้จากครูบาอาจารย์ที่สวนป่า

   ถ้าจะนับว่ามหัศจรรย์การเรียนรู้ ก็น่าจะเรียกได้

เมื่อนึกและพยายามจะถามหลายๆคนว่า คราวนี้เป็นการรวมตัวที่มากที่สุดของบรรดา Blogger ของ Gotoknow แล้วหรือไม่ ..คำตอบก็คงเดาได้นะคะว่า ใช่

ที่ว่าใช่ คือ ถ้านับจากการไปรวมกันเมื่อ งานKMเชียงใหม่ แล้วคราวนี้ก็นับว่า ได้กลับมาเจอกันอีกเช่น ท่านครูบา อาจารย์ Handy อาจารย์แป๋ว อาจารย์ลูกหว้า อาจารย์ขจิต ซูซาน น้องอึ่งอ๊อบแล้วยังรวม Blogger ที่อยากได้เจอท่านอีกหลายๆคน อย่างเช่น พี่บางทราย น้องหมอเบิร์ด อาจารย์พิสูจน์ คุณหมอคนชอบวิ่ง อาจารย์แสวง น้องจิ อาจารย์กั๊ตจัง ป้าแดง น้องแป๊ด น้องราณีฯลฯ (คิดถึงอาจารย์พิชัย อาจารย์หมู น้องกมลวัลย์ น้องเอก น้องกะปุ๋มและน้องมะปรางเปรี้ยวด้วยค่ะ)

และที่รู้สึกดีใจมากก็คือได้ฟังอาจารย์ธวัชชัยและคุณ conductor พูดถึงอนาคตของ Gotoknow โดยมีพี่บางทรายเป็นผู้นำการอภิปราย และมีการเปิดเวทีให้ทุกๆคนได้ร่วมเสนอความเห็น ท่ามกลางดงไผ่หลังจากซาบซึ้งกับหมอลำ พิธีบายศรีสู่ขวัญ และฟังแหล่แล้ว

มาคราวนี้คุณหมอคนชอบวิ่งพาทีมวงน้ำชามาเปิดมิติของการฝึกฝน "จิต" เพื่อนำพาให้ผู้เข้าอบรมได้รู้จักตัวเองและการอยู่ร่วมกับสังคมด้วยการฟังอย่างมีคุณภาพ และการเปิดพื้นที่การพูดให้กับคนอื่น โดยกิจกรรมหลายๆ อย่าง ที่ดูเหมือนว่าท่านวิทยากรเน้นๆ คือการพัฒนาจิต (ดูเหมือนว่าท่านใช้คำว่า จิตวิวัฒน์)

กิจกรรมในห้องประชุมดำเนินไปอย่างมีธรรมเนียมของเรื่องเวลาและรูปแบบกิจกรรมที่นำพาให้ใจสงบสบายและเป็นสุขกับทุกสภาวะจิต ที่ทำให้เกิดความคิดว่า การจัดการความเครียดและการผ่อนคลายนั้นมีหลากหลายวิธีการ  และการผ่อนคลายอย่างแท้จริงนั้นทำให้ "จิต" มีพลังขับไล่ความเครียดไปอย่างง่ายดาย

การเรียนรู้จัดการกับตัวเอง ผ่านกระบวนการ "เพลงยุทธ์ไร้ข้อจำกัด" จากท่านครูบา ด้วยการพาเดินป่าและพูดคุยอย่างสุนทรียสนทนาก็เสริมสร้างพลังของการมีชีวิตร่วมกันและนอบน้อมกับธรรมชาติ อย่างมีคุณค่ามหาศาลด้วย

ไม่เพียงแต่การฝึกฝนผ่านเจ้ายุทธจักรต่างๆ ข้างบนแล้ว ในภาคส่วนที่กลมกลืนนั้น...ตัวเองก็ค้นพบว่าการเฝ้าฟังถ้อยคำจากแม่หวีที่ถ่ายทอดอย่างเรียบง่าย ชัดเจนและมีประเด็นแน่น รวมทั้งความสงบเย็นและเคลื่อนช้าแต่ต่อเนื่องในการบริหารจัดการให้ทุกคนได้ "อยู่ดี อิ่มอุ่น" ก็คือการเรียนรู้การปฏิบัติเมตตาธรรมที่จับต้องได้

การเรียนรู้ถอดระหัสธรรมชาติผ่านผู้รู้และเมตตาสูงอย่างท่านครูบา แม่หวี รวมทั้งการได้มีโอกาสได้เรียนรู้ "ฟัง" ใจตัวเอง จากการนำทางของทีมวิทยากร "วงน้ำชา" นับเป็นโอกาสที่หายากและคิดว่าการมีโอกาสในคราวนี้นับเป็นวาสนาอย่างแท้จริง....

และที่สำคัญมากอีกประการสำหรับตัวเองคือ

  • การได้เห็นผู้มี "ใจ" อันเป็นกุศลมารวมตัวกันในสถานที่อันดีงามเพื่อนำทางทางปัญญาให้กับผู้อื่นๆ
  • พลังของความเมตตาต่อตัวเองและผู้อื่น จะนำทางให้เกิดความสงบและมั่นคงในจิตใจ และสิ่งนี้จะเป็นเกราะป้องกันการประมาทในการดำเนินชีวิต
  • ได้เห็น ได้คุยกับ Blogger เก่งๆ และเรียนรู้วิถีการพัฒนาตัวเองของท่านทั้งหลายเช่นนี้จึงนับว่า เป็นโอกาสทองที่หายาก และเป็นการเรียนรู้ที่สำคัญยิ่งอีกครั้งหนึ่งในชีวิต

 ที่กล่าวกันว่า "โอกาสเป็นของผู้แสวงหา" นั้น บล็อกเกอร์ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนในคราวเดียวกันนี้ด้วย

ขอขอบคุณทุกๆท่านที่ร่วมกันถอดระหัสความงดงามออกมาเป็นกิจกรรมให้ได้ก้าวเดินเพื่อเรียนรู้ตัวเองในคราวนี้ค่ะ