การให้ความรัก ความสนิทสนมก็ช่วยให้ครูได้รับรู้ข้อมูลเชิงลึก

โรงเรียนของครูเปิดเรียนเตรียมความพร้อมเด็กๆ มาหลายวันแล้ว 
ต่างฝ่ายต่างก็เพิ่งจะรู้จักกัน คงต้องเรียนรู้กันอีกหลายยกทีเดียว

          ระยะแรกๆ ครูจะเฝ้าสังเกตพฤติกรรมเด็กๆ ในหลายๆ ด้าน
เพื่อเตรียมการคัดกรอง  รวมทั้งตรวจสอบความรู้พื้นฐาน ซึ่งจะใช้
ทั้งการสัมภาษณ์(อย่างเป็นกันเอง) เล่นเกม ร้องเพลง และทดสอบ

         คุ้นเคยกันได้ ๒ วัน ก็มีเด็กจำนวนหนึ่งเฝ้าเวียนกันมาพูดคุย
กับครู  เรียนเสร็จ ทำงานเสร็จก็จะรี่เข้ามาหา  จากคนเดียวเป็น ๒ คน
๓ คน ๔ คน  จนล้อมเต็มโต๊ะครู  แต่ละคนก็จะชวนคุย  คนหนึ่งคุยจบ
คนอื่นๆ ก็รอจังหวะคุยต่อกันเป็นทอดๆ แม้แต่เด็กที่ย้ายเข้ามาเรียนใหม่
๒ คน ก็ยังเข้ามาร่วมวงสนทนาอย่างไม่ขัดเขิน เล่าเรื่องราวของตนเอง
ให้ครูฟังอย่างสนุกสนาน   วันต่อมาครูจึงไปนั่งในกลุ่มเด็กๆ จนทั่วห้อง
ได้รู้จักมักจี่กับทุกๆ คนพอสมควร   สังเกตว่าเด็กที่ชอบเข้ามาคุยกับคุรู
เป็นเด็ก L.D. อยู่  ๒ คน   เขาจะถามครูทุกครั้งที่มีปัญหาในการเรียน  
ครูจึงรู้สึกชื่นชมในความเพียรพยายามที่จะเรียนรู้   และมีกำลังใจใน
การสอนยิ่งขึ้น  ดูสิคะ เขาร่าเริงเบิกบาน และสดใสมากๆ 

                           

      เมื่อได้รู้จัก ได้ทักทายกันค่อนข้างสนิทสนมแล้ว  ก็ไม่ยากที่ครูจะ
จำแนกเด็กๆ  (เหมือนกับนพลักษณ์ที่เคยอ่านในบล็อค gotoknow) 
เรียนรู้บุคลิกลักษณะนิสัยเด็กๆ แล้ว ครูจะได้จัดการเรียนรู้ให้สอดคล้อง
เหมาะสมกับความต้องการ (แกมบังคับ) เพื่อว่าเด็กๆ จะได้เรียนอย่าง
มีความสุข สนุกสนาน  และครูก็ทำงานอย่างมีความสุขไปด้วย

      การรู้จักเด็กเป็นรายบุคคลเป็นสิ่งจำเป็นและสำคัญยิ่งในการจัด
การเรียนรู้  การให้ความรัก ความสนิทสนมก็ช่วยให้ครูได้รับรู้ข้อมูล
เชิงลึก  รู้ถึงสภาพแวดล้อม ความเป็นอยู่ ตลอดจนถึงความรู้สึกนึกคิด
ของเด็กๆ  ประเมินถึงคุณภาพชีวิตได้   ผ่านไป ๑ สัปดาห์  ครูรู้สึก
เหมือนกับว่าได้ไปนั่งอยู่ในบ้านของเด็กหลายคนทีเดียว 

       ใครมีเรื่องราว  เทคนิคดีๆ  ขอแบ่งปันบ้างค่ะ