แต่ที่สะดุดเป็นพิเศษสำหรับวันนี้ก็คือ ได้ยินเพลง ๆ หนึ่ง ที่ลูกชายชอบร้องเล่นเมื่อเวลาอยู่บ้านหรือเวลาที่เล่นของเล่น

วันนี้  (12  พฤษภาคม  2551)  คุณแม่ส่งลูกชายไปโรงเรียนเช่นปกติ  (น๊อตอยู่ชั้นก่อนปฐมวัยโรงเรียนเลยไม่มีปิดเทอมค่ะตอนนี้ได้เลื่อนชั้นมาอยู่กลุ่มเด็กโตแล้วค่ะซึ่งเจ้าตัวรู้สึกยินดีและภาคภูมิใจมาก) 

          บังเอิญได้ยินเพลงที่โรงเรียนเปิด  (ขออนุญาตเล่าเสริมสักนิดว่าที่โรงเรียนอนุบาลราชภัฏกำแพงเพชรนี้ในทุกวันช่วงเช้าตั้งแต่ประมาณ 08.00  น.  จะเปิดเพลงเพื่อสร้างบรรยากาศในโรงเรียน  เป็นเพลงสำหรับเด็กน่ารัก  เนื้อหาดีสอนเรื่องราวต่าง ๆ ไปในตัว)

                แต่ที่สะดุดเป็นพิเศษสำหรับวันนี้ก็คือ  ได้ยินเพลง ๆ หนึ่ง  ที่ลูกชายชอบร้องเล่นเมื่อเวลาอยู่บ้านหรือเวลาที่เล่นของเล่น  เวลาลงกะละมังอาบน้ำก็ชอบร้องบ่อย ๆ คุณแม่เลยหยุดยืนฟัง   

                เพลงนี้ไม่ทราบว่าชื่อเพลงอะไร  แต่เป็นเนื้อเพลงเกี่ยวกับส้มตำ  คุณแม่เลยหยุดฟังจนจบเพลง  พลางนึกในใจว่าเนื้อเพลงที่ลูกชายเราร้องค่อนข้างจะเพี้ยนไปนิดจากเนื้อเพลงที่กำลังยืนฟังอยู่  ไม่รู้ว่าไปเอาเนื้อเพลงที่ไหนมาเพิ่มเติม  กล่าวคือ 

เพลงที่ได้ยินโรงเรียนเปิดมีเนื้อเพลงดังนี้

 

ส้มตำ  ๆ  มะละกอ  อร่อยจริงหนอมะละกอส้มตำ  ใส่เปรี้ยว  เค็ม  หวาน  ชิมกัน....

 

เนื้อเพลงที่น๊อตใส่ท่วงทำนองร้องเป็นบทเพลงมีดังนี้

 

ส้มตำ  ๆ  มะละกอ  เหยาะน้ำปลานิดหน่อย  ใส่กุ้ง  ใส่ถั่วด้วยหน่อย  ใส่กระเทียมนิดเดียว  พริกไม่ใส่  เผ็ด  เด็กกินไม่ได้  ส้มตำ  ๆ  มะละกอ  ....  (ร้องใส่ท่วงทำนองตามประสาแบบน๊อต  ๆ)

 

คุณแม่เลยได้บทสรุปหลังจากที่ได้ยินท่วงทำนองและเนื้อเพลงที่ถูกต้องจากการที่ยืนฟังเพลงที่โรงเรียนเปิดว่า  ลูกชายคงจะแต่งเนื้อเพลงร้องเพิ่มเติมเอง  ซึ่งอาจจะเห็นจากคุณแม่ไปซื้อส้มตำรับประทานด้วยประการนี้นั่นเอง

มิน่า...ว่าแล้ว  ทำไมเนื้อเพลงและทำนองรู้สึกเปล่ง ๆ

.........................................................................................