แวะมาทักทายกันก่อนครับ หลังจากหายหน้าหายตาไปหลายวัน ต้องเรียกว่า โดนกักบริเวณการเด่นอินเตอร์เน็ทครับ ฮิฮิฮิ ผมได้รับเชิญจากทีมงานของ ศ.ดร.สุวิไล เปรมศรีรัตน์ ไปร่วมถอดบทเรียนจากงานวิจัยทางด้านภาษาครับ ในบทบาทที่ผมจะต้องไปถูกถอดครับ แต่พอเอาเข้าจริงๆ ผมนะเป็นคนถอดคนอื่นมากกว่า (แล้วจะนำมาเล่าสู่กันฟังครับ)

รอบนี้คนจัดการเรื่องการเดินทางและเป็นธุระให้ในทุกๆ เรื่องสำหรับงานผมของผมเป็นของน้องๆ จากโครงการทวิภาษาฯ (ชื่อโครงการยาวมากพอๆ กับระยะเวลาโครงการเลยครับ) จนผมและอาจารย์อีกหลายท่านเป็นงงกับการจัดการการเดินทาง ก็ไม่เป็นไรครับ น้องๆ ยังไม่เข้าใจว่า อาจารย์ประเภทนี้มันประเภทรู้ตัวว่าอายุสั้นเลยจำเป็นต้องรีบเร่งทำไปทุกเรื่อง การทำอะไรโดยใช้เวลานานๆ มันทำให้อาจารย์อย่างผมเสียดายเวลา ฮิฮิ ที่บ่นไปนั้นเนื่องจาก งานจริงๆ สองวันครับคือ 13-14 แต่น้องเขาให้ผมมีไปเที่ยวบินเช้าวันที่ 12 เลย (เสียงานไปหนึ่งวัน) แต่ก็ต้องไปนั่งรอคนมารับที่สนามบินอีกสองชั่วโมง บวกกับชีวิตว่างๆ อีกหนึ่งคืน แล้วก็ให้ผมกลับในวันที่ 15 ตอนแรกเป็นตอนบ่าย ดีที่ขอเปลี่ยนได้เป็นเช้าวันที่ 15 เลย ก็เสียเวลาไปฟรีๆ อีกคืนหนึ่ง แต่ที่ทราบตอนเดินทางกลับคือ มีคนไปเตือนน้องๆ ว่า ต่อไปอย่าทำอย่างนี้กับอาจารย์กลุ่มนี้แบบนี้อีก เขาเสียไปเวลาไป (ผมยังไม่ได้บ่นกลับใครนะครับก่อนหน้าเขียนบันทึกนี้ แต่คนที่ทำงานกับผมมาก่อนจะรู้ว่า อย่าเผื่อเวลาว่างๆ ให้ผมมากนั้น ผมจะลงแดงตายก่อน ฮาฮาฮา)

ระหว่างนั่งรอคนมารับที่ดอนเมืองก็เขียนบันทึกเป็นการฆ่าเวลาเสร็จไปเรื่องหนึ่งครับ แต่พอจะโพสต์ปรากฏว่าเข้าเว็บไม่ได้ (ผมใช้ระบบไวด์เลสของ ais ครับ ซึ่งคราวก่อนใช้ได้ดี แต่รอบนี้ทั้งขาไปและกลับใช้ไม่ได้เลย) ก็เลยมีบันทึกเก้อ อยู่เรื่องหนึ่ง แล้วจะโพสต์หลังจากบันทึกนี้ครับ

ออ. ตอนที่มีคนประสานงานผม ผมได้ยินเขาบอกผมว่า ประชุมที่ กรุงเทพ ครับ แต่เอาเข้าจริงๆ ก่อนวันเดินทางดูที่หนังสือเชิญกลายเป็น อ.กำแพงแสน จ.นครปฐมครับ อันนี้เลยสรุปได้ว่า ถ้าอะไรที่ใกล้ๆ กรุงเทพละก้อ เราจะอนุมานว่าเป็นกรุงเทพหมดแหละครับ

งานนี้จัดที่ชาลีณารีสอร์ทครับ เข้าไปอยู่ที่นั้นไม่มีอินเตอร์เน็ท ไม่มีรถออกไปไหนมาไหนเลยครับ แถมทีวีในห้องพักก็ดูไม่ชัดเอาเสียเลย จึงเป็นสามวันที่อยู่กับธรรมชาติสวยๆ อย่างแท้จริง ออ.แต่มีสนามไดรว์กอล์ฟนะครับ ทีมงานนักวิจัยท้องถิ่นจากสามจังหวัดหลายคนให้ฝึกวงสวิงจนพร้อมประกาศตัวจะเทิร์นโปรในปีหน้านี้แล้ว ฮาฮาฮา ส่วนผมขอไม่ทดลองจับไม้ครับ แต่พอจะแนะคนอื่นๆ ได้ว่า ถูกหรือผิด เนื่องจากสมัยเรียนป.โท อาจารย์ที่ปรึกษาเป็นคนหนึ่งที่ชอบกับการตีกอล์ฟมากจริงๆ ขนาดสวนหย่อมหน้าบ้านยังทำเป็นกรีนกอล์ฟเลยครับ ก็เลยพอแนะคนอื่นได้ว่า จับไม้ผิดหรือเปล่า วงสวยหรือเปล่า ฮาฮา แต่อย่าให้ทำเองเลย กลัวไหลหลุด

ส่วนเรื่องอาหารการกิน ผมไม่ถามคนจัดงานครับว่า อาหารนี้ทานได้หรือเปล่า ด้วยเหตุผลสองประการ คือ ทีมงานที่จัดโครงการรู้จักกับทีมที่ไปจากสามจังหวัดดีว่า อาหารต้องเป็นอย่างไร และจากเหตุผลข้างต้นจึงไม่ควรทำให้เขาต้องลำบากใจในการตอบคนทานจุอย่างผมเกี่ยวกับที่มาของอาหารแล้ว และในพื้นที่แบบนั้นคงลำบากหน้าดูสำหรับหาแม่ครัวมุสลิม เลยไม่ถามดีกว่า กินเลย

ตอนนี้ถึงบ้านเรียบร้อยแล้วครับ ก่อนไปโทรศัพท์ทั้งที่บ้านและที่ทำงานใช้ไม่ได้เลย ที่บ้านของผมๆ คิดว่าเนื่องจากลืมจ่ายค่าโทรฯ แน่เลย ปรากฏวันนี้กลับมาถึงก็ลองทดสอบดูก็พบว่าใช้ได้แล้ว คงเป็นเหตุผลเดียวกับที่ทำงาน คือ ฟ้าฝ่า ในคืนที่ฝนตกหนักแน่เลย

หายไปนาน ได้รับการติดต่อโดยอีเมลผ่านทาง g2k มาสองฉบับครับ ฉบับหนึ่งเขียนมาดังนี้

หัวเรื่อง: อยู่สบายดีไหม

ข้อความ:
อัสสลามมู่อ้าลัยกุ้ม
สบาสดี บ่
นายน้อยเงียบหายไปเลยนะ
งานยุ่งมากไหมค่ะ
รีบกลับมาทำหน้าที่ที่
บล็อกgotoknow
ได้แล้วนะคะทุกคนรออยู่

ไม่ได้อ่านบล็อกของอาจารย์หลายวัน

รู้สึกเหมือนชีวิตขาดรสชาด ฮิฮิ 

ไม่ต้องเดาว่าใครครับ ลูกศิษย์ผมเอง ส่งมา (แหม่ อาจารย์หายไปนิดหน่อย เป็นทวงเชียว)

หวังว่า เพื่อนสนิท มิตรสหายในเว็บไซด์แห่งสายสัมพันธ์ g2k คงสบายดีกันทุกคนนะครับ