ชุมนุมผีเสื้อ วางไข่ สร้างพลเมืองผีเสื้อรุ่นต่อไป

ผีเสื้อทั้งสี่ชนิดนี้แม้ดูแตกต่าง แต่สิ่งที่มีร่วมกันคือเป็นผีเสื้อในวงศ์ขาหน้าพู่ (Family Nymphalidae) หนังสือคู่มือดูผีเสื้อในประเทศไทย “ผีเสื้อ” โดย จารุจินต์ นภีตะภัฏ และ เกรียงไกร สุวรรณภักดิ์ กล่าวไว้ว่า ผีเสื้อในวงศ์ย่อยนี้ทั้งหมดมีพิษในตัว คาดว่าได้รับการสะสมมาจากการกินใบไม้ที่มียางในช่วงระยะที่เป็นหนอน ซึ่งได้แก่ ใบของต้นรัก ยี่โถ ไทรย้อย สลิด ข้าวสาร กระทุงหมาบ้า ฯลฯ มิน่าล่ะจึงมีจำนวนมากมาย เพราะสัตว์อื่นคงรู้และไม่มาจับไปกินหมด ลักษณะที่เหมือนกันของผีเสื้อในวงศ์ย่อยนี้คือ ส่วนอกเป็นลายจุดดำ-ขาว

 

ภาพชุมนุมผีเสื้อกินเลี้ยงน้ำหวานจากดอกหญ้างวงช้างที่ท่าน้ำบ้านอยุธยา ที่เคยนำมาเสนอนั้น ผู้เขียนก็รู้สึกว่าน่าตื่นตา ตื่นใจแล้วเชียว ตามประสาของคนเพิ่งเคยเห็นอย่างใกล้ชิดเป็นครั้งแรก

 

เมื่อไม่นานนี้เอง ตอนเช้าเวลากาแฟ มองจากบนนอกชานลงมาที่ท่าน้ำ ได้เห็นการชุมนุมของผีเสื้อที่ดูมีคลื่นพลังบางอย่าง ส่องกล้องดู มองก็ไม่เห็นดอกหญ้างวงช้าง เห็นแต่ต้นไม้ที่มีแต่ก้านเหี่ยวแห้ง แต่ทว่ากลับมีผีเสื้อมากมายมาเกาะขยับปีกไหวๆ และบินว่อนที่เจ้าต้นนี้ หากไม่ทราบมาก่อน ไม่มีวันจะทราบว่านี่คือซากที่เหลือของต้นหญ้างวงช้าง

 

อดใจไม่ได้ คว้ากล้อง ค่อยๆย่องเข้าไปดูใกล้ๆ จึงเห็นว่ามีผีเสื้อทั้งสี่ชนิด ที่พบบ่อยและพบจำนวนมากที่บ้าน มาร่วมชุมนุมโดยไม่แบ่งพรรคแบ่งพวก ได้แก่ ผีเสื้อหนอนใบรักฟ้า ผีเสื้อจรกา ผีเสื้อหนอนใบรักธรรมดา และผีเสื้อหนอนใบรักลายเสือละเห็นหนอนสีดำๆขาวๆมีลายแดงๆนิดๆ ยังตัวเล็กๆอยู่ตามกิ่งก้านต้นหญ้างวงช้าง คงเป็นตัวการกินใบจนหมด ไม่ได้เห็นเขาวางไข่จริงๆหรอกค่ะ แต่อนุมานว่าผีเสื้อทั้งหมดคงมาวางไข่ คนรู้เรื่องผีเสื้อมากๆอาจมาช่วยให้ความรู้หน่อยว่า ที่เขามาชุมนุมกันมากมายอย่างนี้ เพราะมาวางไข่เพิ่ม หรือมาดูแลหนอนตัวอ่อน

 

ผีเสื้อทั้งสี่ชนิดนี้แม้ดูแตกต่าง แต่สิ่งที่มีร่วมกันคือเป็นผีเสื้อในวงศ์ขาหน้าพู่ (Family Nymphalidae) หนังสือคู่มือดูผีเสื้อในประเทศไทย ผีเสื้อ โดย จารุจินต์ นภีตะภัฏ และ เกรียงไกร สุวรรณภักดิ์ กล่าวไว้ว่า ผีเสื้อในวงศ์ย่อยนี้ทั้งหมดมีพิษในตัว คาดว่าได้รับการสะสมมาจากการกินใบไม้ที่มียางในช่วงระยะที่เป็นหนอน ซึ่งได้แก่ ใบของต้นรัก ยี่โถ ไทรย้อย สลิด ข้าวสาร กระทุงหมาบ้า ฯลฯ มิน่าล่ะจึงมีจำนวนมากมาย เพราะสัตว์อื่นคงรู้และไม่มาจับไปกินหมด ลักษณะที่เหมือนกันของผีเสื้อในวงศ์ย่อยนี้คือ ส่วนอกเป็นลายจุดดำ-ขาว

 

นี่เป็นหลักประกันว่าที่บ้านริมน้ำ จะมีผีเสื้อเหล่านี้ มาบินให้ชื่นชมความงามกันไปอีกนาน

 

เห็นอย่างนี้นึกถึงคนไทยภาคต่างๆที่มีลักษณะทางกายภาพอาจแตกต่างกันไป แต่แท้ที่จริงก็มีลักษณะร่วมที่เป็นคนไทยด้วยกัน อยู่ร่วมกัน แบ่งปัน เกื้อกูลกันได้อย่างมีศานติสุข โดยไม่ต้องแยกเขา แยกเรา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน RiverLife



ความเห็น (53)

สวัสดีค่ะคุณพี่นุช

มาเรียนรู้จักผีเสื้อ (ที่กลัวอยู่) ค่ะ

เมื่อสิบปีก่อน ต้นไม้หน้าหอสมุดในมช. มีฝูงผีเสื้อตัวเล็กๆ สีเหลืองเต็มไปหมด ปรากฏว่ามีรังดักแด้เกาะเต็มต้นไม้ค่ะ ตอนนั้นลูกสาว และหลานๆ ยังเล็ก อยู่ในวัยเริ่มเรียนรู้ธรรมชาติ ยังขอเด็ดคนละ 1 กิ่ง ไปศึกษาวงจรชีวิตของมันต่อที่บ้านค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นการไปพรากมันจากครอบครัว เพื่อนฝูงของมันไหม...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่นุช

ผีเสื้อเยอะจังค่ะ อยู่กับธรรมชาตินี่ดีที่สุดเลยนะคะ

เมื่อก่อนแถวบ้านแจ๋วตอนค่ำๆ ช่วงน้ำกร่อยๆ เห็นหิ่งห้อยเยอะแยะ สวยมาก

แต่เดี๋ยวนี้หากอยากเห็นหิ่งห้อยต้องไปที่สมุทรสงคราม

ผีเสื้อก็นานๆ จะบินมาให้ตื่นตาตื่นใจสักที

นึกแล้วอยากย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กค่ะ

ชอบจับมดแดงไปขังไว้ในดอกผักบุ้ง

พอให้ดอกไม้เปลี่ยนสีเข้มขึ้นก็ปล่อยมดแดงออกมา

ชอบเก็บฝักเมล็ดดอกต้อยติ่งที่แก่ๆ ไปโยนน้ำให้ดังเปาะแปะ

บางฝักก็แตกในมือที่มีเหงื่อออกเลยค่ะ

เล่ายาวเลย...เพราะเห็นผีเสื้อมาชุมนุมที่บ้านพี่นุชนะคะ

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

มาเยี่ยม...

เข้ามาหลายครั้งแล้วละ ได้ แต่...คำว่า..Proxy Error..นะ เข้ามาใหม่..ฮิ ฮิ ฮิ

ได้มาเห็นผีเสื้อแสนสวยหลายตัวน่ารัก สวยงามตามธรรมชาติเลยนะครับผม

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่นุช...คิดถึงพี่นุชค่ะ...เมื่อสักครู่ใช้ cognitive load เยอะมาก..ก็เลยมาขอแวะพักที่ blog นี้แล้วกัน...

เมื่อเดือนก่อนไปวังเวียง...เล่นน้ำแถวน้ำซอง ริมๆ แม่น้ำมีผีเสื้อเยอะมากค่ะ คนลาวเล่าให้ฟังว่า เขามากินดินโป่งเป็นอาหาร มัวแต่เล่นน้ำก็เลยไม่ได้ถ่ายภาพมาเก็บไว้ค่ะ...

คิดถึง...พี่นุชค่ะ

(^___^)

กะปุ๋ม

เขียนเมื่อ 
  • ผีเสื้อบินมา...อีกแล้ว
  • สวัสดีครับ....
เขียนเมื่อ 
  • สวยมากเลยครับพี่นุช
  • มากกว่าที่คิดไว้
  • เข้าใจแล้วว่าทำไมสัตว์อื่นไม่ค่อยกิน
  • ธรรมชาติไม่ธรรมดาเลยครับ
  • ขอบคุณครับ
เขียนเมื่อ 

มาได้ความรู้เรื่องผีเสื้อที่นี่ค่ะ

เพราะปกติ ไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้ ดูห่างๆว่าสวยๆ เพราะ เป็นภูมิแพ้ กลัวเกสรดอกไม้ที่ขาเขาน่ะค่ะ แต่บางตัวสวยอย่างน่าทึ่งมากๆนะคะ

ที่บ้าน นกเยอะมาก ร้องกันทั้งวัน แต่ผีเสื้อน้อยค่ะ เช้านี้ ก็ร้องกันขรม แย่งอาหารกัน...ที่ต้นไม้ นกมาทำรังกันมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่นุช

สบายดีนะคะ ผีเสื้อเยอะๆ สวยนะคะ เวลาเขาบินไปบินมา ดูเหมือนไม่มี pattern แต่ก็ไปถึงที่หมาย (ไปรวมตัว) กันได้ ^ ^

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณP ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี กลัวอยู่ก็ไม่เป็นไรค่ะ ดูห่างๆก็ยังเห็นความงามของเขาได้อยู่ดีนะคะ ทั้งสีสัน ทั้งลีลาการบิน

เข้าใจว่าสัตว์บางชนิดนั้นคงไม่คิดถึงพี่น้องญาติๆมังคะ ธรรมชาติให้เขามีชีวิตที่ต้องต่อสู้ไปตามระยะอายุ ด้วยตัวเอง

เด็กๆนั้นมักไม่ค่อยกลัวอะไรหากไม่ไปพบกับประสบการณ์ทางลบที่เขาฝังใจกลัว-เกลียดสิ่งต่างๆ ตัวพี่เองก็ยังมีความขนลุกเวลาเห็นหนอนใกล้ๆค่ะ ก็พยายามพิจารณาอยู่ว่าเขาก็เป็นสัตว์ร่วมโลกเดียวกัน (แต่ช่วยไปอยู่ไกลๆได้ก็ดีเนอะ^__^)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณแจ๋วP jaewjingjing คุณแจ๋วนี่ตอนเป็นเด็กๆช่างเล่นอยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาตินะคะ เด็กต่างจังหวัดมักมีโอกาสดีในการได้เรียนรู้จากธรรมชาติซึ่งเป็นโรงเรียนสุดวิเศษที่แสนกว้างใหญ่

พี่ไม่เคยเล่นจับมดแดงใส่ในดอกผักบุ้งค่ะ ไม่ยักกะรู้ว่ามีวิธีเล่นอย่างนี้ด้วย โชคดีที่มดแดงมีชีวิตรอด^_^

หิ่งห้อยนั้นเดี๋ยวนี้เราก็ไม่ค่อยได้เห็นกันแล้ว ต้องไปสมุทรสงครามอย่างคุณแจ๋วว่า ก็ยังดีนะคะที่ยังมีสถานที่ให้ไปสัมผัสของจริง

ดอกต้อยติ่งสีม่วงกำลังบานเต็มไปหมดเลยค่ะ พี่ชอบเอามาเล่นเหมือนกัน จำได้ว่าเมล็ดต้อยติ่งนั้นเขาเอามาตากแห้งและเอาไปใช้พอกแผลฝีหนองได้ด้วยล่ะค่ะ

ความสวยงามและความน่าพิศวงจากธรรมชาติ ทำให้เรามีเรื่องคุยไม่รู้จบเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะอาจารย์ยูมิP umi ปัญหาเรื่องเข้าไปอ่านไม่ได้ และโพสต์ไม่ได้ช่วงนี้เจอยาวนานมากเลยค่ะ คงเป็นกับคลื่นไฟฟ้าอากาศหรือเปล่าก็ไม่ทราบนะคะ(พยายามจะคิดอย่างเป็นวิทยาศาสตร์อย่างคนที่แทบไร้เรื่องเทคนิคเลยค่ะ)

ซาบซึ้งและขอบคุณในความพยายามค่ะ อาจารย์เลยได้ชมผีเสื้อสวยหลายรอบนะคะ^_^

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องกระปุ๋ม ดร.สาวผู้เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ พี่ได้อ่านเรื่องราวท่องเที่ยวของน้องที่แสนจะใช้พลังงานมากๆและหวาดเสียว (แบบว่าไม่รับสมัครผู้สูงวัยอย่างพี่) แต่ไม่ได้โพสต์ความเห็นมานานให้รู้ว่าไปแวะเพราะมันโพสต์ไม่ได้มาเป็นอาทิตย์ๆค่ะ บางทีโพสต์ได้คนเดียว พอไปอ่านบล็อกเรื่องต่อไปโพสต์ไม่ได้อีกแล้ว เห็นพี่เงียบๆไปก็แอบคิดถึงอยู่นะคะ

ดีใจที่เป็นที่พักสมองของน้องกระปุ๋มได้ค่ะ

ภูมิทัศน์ของวังเวียงเป็นความงามอย่างยิ่งนะคะ พี่ยังประทับใจไม่ลืมกับภาพภูเขาหินปูน และลำน้ำซอง แต่เห็นในบล็อกที่น้องกระปุ๋มเล่าเรื่องและภาพพี่คิดว่า ตอนนี้วัยอย่างพี่ไปคงจะไม่มีความสงบผ่อนคลาย แต่นักท่องเที่ยวอายูยังน้อยๆจะสนุกสนานมาก

ขอบคุณที่นึกถึงในยามต้องการพัก และความคิดถึงที่มีให้พี่เสมอค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณP กวิน  อ้อ เพิ่งทราบว่าเปลี่ยนชื่อเรียกให้สั้นลง พี่เห็นหลายๆท่านเปลี่ยนชื่อ กำลังคิดว่าจะเปลี่ยนให้สั้นและเรียกง่ายขึ้น ยังนึกไม่ออกว่าจะใช้ชื่ออะไรดีน้อ

ผีเสื้อบินมาบ่อยๆ แต่อย่าเพิ่งเบื่อนะคะ อิ อิ ตอนหน้าก็จะให้บินเดี่ยวมาอีกตัว

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิตP ขจิต ฝอยทอง  ถือว่าได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันค่ะ โดยหยิบสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวมาถ่ายทอดเล่าสู่กันฟัง ดีใจที่อาจารย์ชอบนะคะ

 

เขียนเมื่อ 

สนามหญ้าบ้านคุณพี่ศศินันท์P Sasinanda  เขียวสดชื่น สงบเย็นตาดีจังเลยค่ะ(และดูแลอย่างดีมากเลยนะคะ) เดินเล่นเพลิดเพลินกับเสียงนกหลากหลาย เขารู้ว่าเจ้าของบ้านมีเมตตาจึงพากันมาทำรัง เป็นที่ที่เหมาะเลี้ยงหลานนะคะ

เป็นภูมิแพ้ก็ชื่นชมผีเสื้อจากระยะไกลก็ได้ค่ะ เห็นภาพผีเสื้อในหนังสือหลายชนิดที่สวยเหลือบรรยาย ซึ่งมักเป็นผีเสื้อหายาก หรืออยู่ตามป่าเขา แต่แค่ผีเสื้อพื้นๆที่เราพบเห็นกันบ่อยทั่วไป ดูใกล้ๆเขาก็สวยมากๆ ไม่เคยเบื่อที่จะมอเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์P  กมลวัลย์ พี่สบายดี ขอบคุณค่ะ แต่ที่เงียบไปไม่เห็นพี่ไปแวะที่บล็อกอาจารย์ระยะหลังๆนี้เพราะปัญหาเทคนิคที่โพสต์ไม่ได้ และบ่อยที่เข้าไปเที่ยวอ่านแบบคลิกลึกลงไป จากบล็อกอื่นๆเพื่อไปต่อก็ทำไม่ได้ พี่มันพวกโลว์เทค ไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไร ก็ค่อยๆพยามเข้าไปใหม่ ไล่ไปเรื่อยๆค่ะ

หวังว่าอาจารย์คงสบายดีเช่นกันนะคะ อากาศก็อุ่นขึ้นเรื่อยๆ และอาจถึงร้อนจัดในไม่ช้านี้

เขียนเมื่อ 

วันนี้ปลอดโปร่งมากที่สามารถโพสต์ตอบทุกท่านได้ติดต่อกัน ดีใจจริงๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

  • แวะมาทักทายและมาดูผีเสื้อครับ
  • สวย ๆ ทั้งนั้นเลย
  • ทุกวันนี้ ไม่ค่อยเห็นแล้ว
  • ขอบคุณที่นำมาให้ดูครับ
  • มาชวนไปฟังเพลง และดูคอนเสิร์ตครับ
  • คลิ๊ก ที่นี่ นะครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับอาจารย์

ดีใจกับอาจารย์ที่สามารถใช้งานคอมพิวเตอร์ได้สะดวกราบรื่น

วันนี้ผมก็มีผีเสื้อมาอวดครับ รบกวนอาจารย์แวะไปเยี่ยมชมด้วยครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่นุช

แจ๋วเป็นเด็กบ้านสวนค่ะก็เลยได้เล่นอะไรที่เกี่ยวกับธรรมชาติมากหน่อย

การจับมดแดงไปขังไว้ในดอกผักบุ้งไม่ทำให้มดแดงตายค่ะ

แต่มดแดงอาจกลัวจนฉี่ราดออกมา ทำให้ดอกผักบุ้งเปลี่ยนสี

เหมือนการทดลองวิทยาศาสตร์น่ะค่ะ

แต่โตมาไม่เล่นทรมานสัตว์แบบนั้นแล้วค่ะ ตอนนั้นเป็นเด็กยังไม่รู้เรื่องคิดแต่สนุกค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอโทษครับผมลืมใส่ link ครับ

http://www.savebutterfly.com/forums/index.php?topic=115.0

เขียนเมื่อ 

ผมกดโพสท์ไปทีเดียวทำไมมีข้อความเดียวกันขึ้นมาตั้งสามข้อความ รบกวนอาจารย์ยุวนุชช่วยลบข้อความที่ซ้ำด้วยครับ

เขียนเมื่อ 

พี่นุชคะ...คือ ความผิดพลาดของกะปุ๋มเองค่ะ...ที่นำเล่าการเดินทางเฉพาะแง่มุมโหดๆ...555...แต่จริงๆ แล้วอารมณ์ละไมอย่างพี่นุชกะปุ๋มว่า...อยู่ได้นะคะที่วังเวียง...

เงียบ สงบ ... และค้นหาความงดงามจากธรรมชาติ...

เพียงแต่ว่ากะปุ๋มถอดบทเรียนการเดินทางบางแง่มุมเท่านั้น วันไหนที่ไม่ได้ออกไปไหน ก็อยู่เงียบๆ อย่างอารมณ์ละไมที่บ้านพัก อ่านหนังสือ เขียนหนังสือ หรือบางครั้งก็นั่งดู...ขุนเขาและน้ำไหล อย่างไม่ต้องกังวลเรื่องเวลา...เลยค่ะ...

ใครไปวังเวียง ก็หลงรักวังเวียงค่ะ...

แม้แต่...เพื่อนกะปุ๋มที่อยู่เวียงจันทร์ยังส่งเสียงมาบอกเลยค่ะ ว่าจะกลับไปอีกแบบบ่อยๆ...

เดี๋ยวมีเรื่องเล่าเดินทางเข้าหมู่บ้าน ได้เจอความงดงามของผู้คนค่ะ...พี่นุชรออ่านนะคะ...^__^

คิดถึง...บ้านสวนริมน้ำพี่นุชค่ะ

เพราะแอบไปเที่ยวบ่อย..ในบันทึกคุณเอกค่ะ...อิอิ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณP  ครูโย่ง ขอบคุณที่มาแวะชมความงามผีเสื้อที่นี่นะคะ และขอบคุณในไมตรีจิตที่ส่งลิงค์มาให้ไปฟังเพลงและชมคอนเสิร์ต จะตามไปสวัสดีที่บล็อกของคุณครูบ้างและไปฟังเพลงตามที่ชวนค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณวัลลภค่ะที่นำลิงค์มาชวนไปชมผีเสื้อถึงที่ ขอชวนผู้อ่านท่านอื่นๆตามไปชมด้วยกันนะคะ

ลบให้แล้วค่ะ แสดงว่าต้องมีอะไรผิดปกติ โพสต์แล้วมีขาดมีเกินนะเนี่ย เกินยังดีกว่าโพสต์ไม่ได้นะคะ

เขียนเมื่อ 

โพสต์ตอบคุณแจ๋วสามรอบแล้ว ไม่สำเร็จซักที ลองใหม่ เฮ้อ เขียนตอบตั้งยาว ก๊อปปี้ไว้ไม่ทันค่ะ (ผิดซ้ำซาก)

อาจารย์คงชอบผีเสื้อนะคะ

คนที่ชอบผีเสื้อ ทายว่า..เป็นคนสวย ชอบความสวยงาม มีชีวิตชีวา และธรรมชาติ

ตอนนี้ริเป็นหมอดูค่ะ

เขียนเมื่อ 

 

จะตอบคุณแจ๋ว P  jaewjingjing ว่า เข้าใจค่ะ และไม่ได้ว่าอะไรซักกะหน่อยเรื่องจับมดแดงมาเล่น ออกจะมีความอยากรู้อยากเห็นช่างทดลองตามประสาเด็ก ^__^

 

ตอนแรกแค่สงสัยว่ามดแดงถูกขังอยู่เฉยๆในดอกผักบุ้ง ทำไมดอกผักบุ้งเปลี่ยนสีได้ เพิ่งได้คำตอบว่า ...

 

แต่มดแดงอาจกลัวจนฉี่ราดออกมา ทำให้ดอกผักบุ้งเปลี่ยนสี

คุณแจ๋วปัจจุบันเป็นผู้มีจิตใจอ่อนโยน เข้าถึงธรรมชาติ ถึงได้สามารถเก็บภาพงามๆซึ้งอารมณ์มาฝาก ดูแล้วนึกถึงคนถ่ายภาพค่ะ

 

เขียนเมื่อ 

พี่นุชคะ

ข้อสันนิฐานที่ว่า มดแดงกลัวจนฉี่ราด แจ๋วคิดเองค่ะ

จะใช่จริงๆ หรือเปล่าไม่แน่ใจสงสัยต้องหาผู้รู้มาเฉลยนะคะ

แต่ถ้าไม่ใช่ฉี่มดแดงก็น่าจะเป็นสารเคมีบางอย่างในตัวมดแดงนั่นเอง

ที่มีรสเปรี้ยวๆ เหมือนกรด คล้ายๆ รสชาดของไข่มดแดง

เท่าที่สังเกตุและจำได้ ถ้าจับมดแดงมาขังในดอกผักบุ้งหนึ่งดอกมากกว่าหนึ่งตัว

ดอกผักบุ้งจะเปลี่ยนสีเร็วกว่าเดิมด้วยค่ะ :)

แต่เราจะเสี่ยงต่อการถูกมดแดงกัดมาขึ้น อย่างนี้เรียกให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัวค่ะ

ขอบคุณพี่นุชค่ะ

ยุวนุช
IP: xxx.47.51.217
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณน้องกระปุ๋มP  Ka-Poom ที่มาให้ข้อมูลใหม่ ให้กำลังใจคนสูงวัย พี่ก็คิด่าจะวางแผนไป โดยไปจากขอนแก่น เพราะจะต้องไปประชุมที่ขอนแก่นอีกครั้งค่ะ ต้องขอเรียนรู้และตามรอยจากน้องกระปุ๋มและคุณจตุพรค่ะ

ยุวนุช
IP: xxx.47.51.217
เขียนเมื่อ 

ตอบคุณอุบลP ค่ะ ว่าที่จริงไม่ใช่รักแรกพบ แต่มาชอบเพราะได้มองดูบ่อยๆและเห็นในความงาม ความน่าพิศวงทีหลังค่ะ

ฝึกวิทยายุทธหมอดูไว้ให้ชำนาญนะคะ ไปขอนแก่นจะไปขอให้ดูให้ใกล้ๆเลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ


เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่นุช

แจ๋วมาหาพี่นุชบ่อยๆ เพราะติดใจเจ้าบ้าน

แต่หากพี่นุชไม่สะดวกไปเที่ยวบ้านแจ๋วไม่เป็นไรค่ะ(แต่ไปทีไรก็ดีใจยิ้มแก้มปริ)

เพราะแจ๋วก็ยังอยากแวะมาหาพี่นุชบ่อยๆ อยู่ดี

กลัวแต่พี่นุชจะเบื่อหรือเปล่าว่า ยัยคนนี้มาบ่อยจัง :)

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

มาอีกรอบค่ะ :) พี่นุชจะมากรุงเทพฯ ใกล้ๆ นี้บ้างมั้ยคะ เผื่อมีเวลาไปชมนิทรรศการภาพถ่ายดีๆ ค่ะ คลิก ที่นี่ นะคะ

เขียนเมื่อ 

เมื่อไหร่คอมพิวเตอร์จะหมดปัญหาโพสต์ยากเย็นเสียทีหนอ อยากแวะไปบ้านทุกท่านแบบให้ทราบว่าไปจะได้ดีใจ(เพระตัวเองจะดีใจที่มีคนแสดงตัวโพสต์ความเห็นนะคะ)

ต้องขอบคุณคุณแจ๋วPjaewjingjing ที่มาบ่อยๆอบอุ่นดีค่ะ

เพิ่งถ่ายภาพผีเสื้อตัวนี้ได้เช้านี้เอง หลังจากที่เคยพ้อว่า ผีเสื้อกะทกรกธรรมดาไม่เคยแวะมาที่บ้านเลย วันนี้เขาเลยมาเกาะที่ตนมะนาวข้างศาลา จับภาพไว้ได้ชัด ทีแรกนึกว่าเป็นผีเสื้อหนอนใบรักธรรมดา แต่สังเกตที่ลายซิกแซกจึงทราบว่าเป็นผีเสื้อกะทกรกธรรมดาค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ พี่คุณนายลูกช้าง

* ตามมาจากบันทึกท่านพี่ลูกช้างบางทรายค่ะ

* ยินดีนะคะ เห็นพี่คุณนายแล้วนึกถึงย่ารหัสปู เมื่อช่วงอยู่ ม.เฌองดอย

....

* ชอบดูผีเสื้อเช่นกันค่ะพี่คุณนาย แต่ถ่ายรูปไม่เคยทันเลย

พี่คุณนายถ่ายเก่งนะคะ มีเทคนิคอะไรพิเศษ ค่ะ

... แท้ที่จริงก็มีลักษณะร่วมที่เป็นคนไทยด้วยกัน อยู่ร่วมกัน แบ่งปัน เกื้อกูลกันได้อย่างมีศานติสุข โดยไม่ต้องแยกเขา แยกเรา

* คิดถึงประโยคนี้ค่ะ

" Unity in Diversity"

ชื่นชม พี่คุณนายลูกช้างอีกคนค่ะ

มีความสุข เพลิดเพลินกับธรรมชาตินะคะ   

อ่าวโละบาเกา เกาะพีพี กระบี่ค่ะ

คิดถึง อาจารย์จังครับ

เมื่อวานผมเพิ่งกลับมาจาก หาดใหญ่ ถึง กทม. มีเรื่องราวมากมายในช่วงที่ไป แต่กลับนำมาเล่าไม่ได้สักเรื่อง...

เวลามีปัญหา ผมยังนึกคิดถึง เรื่องราวที่อาจารย์เล่าให้ฟัง ธรรมะแบบถอดบทเรียนจากการปฏิบัติของอาจารย์ทำให้ผมได้ตระหนักมากขึ้น

มีความสุขดีครับ กับชีวิตวันนี้

ได้แอบเข้ามาชม"ผีเสื้อ" ของอาจารย์ สวยและน่าประทับใจมากครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์

ผีเสื้อเยอะและสวยมากๆค่ะ สมัยเรียนกีฎวิทยาต้องจับแมลงส่งอาจารย์ 100 ชนิด ลงในกล่องเก็บแมลงผีเสื้อกระทกรกที่อาจารย์ถ่ายภาพมาจะเป็นสีสันให้กับกล่องแมลงค่ะ สวยมากๆ

เมื่อปลายเดือนที่แล้วน้องหนอนอาละวาดต้นไม้ใบหมดกันเป็นต้นๆ ผลจากโลกร้อนรึปล่าวเนี่ย?  และเมื่อต้นเดือนนี้น้องหนอนเหล่านั้นก็ออกมาชมโลกค่ะ เป็นผีเสื้อตัวสีเหลืองกับสีขาวบินกันว่อนไปทั่วบริเวณที่เธอเข้าดักแด้ไว้ค่ะ สวยมากๆ

เมื่อเด็กๆ จะไม่ชอบต้นงวงช้างมากๆค่ะ เพราะจะมีน้องหนอนอยู่บนต้นทุกครั้งที่พบ จึงเป็นความจำฝังใจว่าต้นหญ้างวงช้างเป็นที่อยู่ของน้องหนอนบุ้ง (ไม่ชอบหนอนบุ้งแต่ชอบผีเสื้อค่ะ) จากที่อาจารย์ถ่ายภาพมาหนอนบุ้งเต็มต้นหญ้างวงช้าง แสดงต้นหญ้างวงช้างเป็นอาหารอันโอชะของน้องหนอนบุ้ง ... ไม่ทราบว่ามีผีเสื้อชื่อ หญ้างวงช้างบ้างมั้ยค่ะ...

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

พยามโพสต์ตอบหลายรอบไม่สำเร็จค่ะ ทดลองกันไปเรื่อยๆค่ะ

อยากคุยด้วยกับทุกท่านนะคะ แวะไปตอบน้องปูตั้งยาวเมื่อเช้ามืด ก็โพสต์ไม่ได้ข้อความหายหมดเลย

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับภาพและเรื่องราวสวยงาม....สมัยเรียนไม่ชอบวิชาชีววิทยาเพราะมีแล็ปผ่าตัดกบ ผ่าตัดปลา....ณ วันนั่นลืมคิดถึงผีเสื้อไปค่ะ...ชอบมากผีเสื้อเป็นศิลปะของธรรมชาติอย่างหนึ่งค่ะ....

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องปู P  poo
พี่ลูกช้างดีใจที่น้องมาเยี่ยมแบบเคาะประตูเปิดเข้ามาให้ได้รู้จักกัน พี่ไปเยี่ยมบล็อกน้องเมื่อเช้ามืด เลยได้เห็นและภูมิใจว่าน้องมีความสามารถมาก และเป็นผู้มีอารมณ์สุนทรีย์แต่งกลอนได้อารมณ์อย่างยิ่ง เสียดายที่พี่ตอบไปตั้งยาวแล้วข้อความหายหมดเพราะโพสต์ไม่ได้ ไม่คิดว่าจะเจอปัญหาแต่เช้ามืดเนาะ

เรียกพี่ว่า พี่นุช ได้ค่ะด้วยความยินดี ขอบคุณที่มาเยี่ยมและนำภาพท้องทะเลเกาะพีพีมาฝากนะคะ พี่ไม่ได้ไปมาหลายปีแล้วค่ะ คงเปลี่ยนไปมากพราะนักท่องเที่ยวมากเหลือเกิน (เกินพอดี) และต้องขอบคุณพี่บางทรายที่ทำให้น้องปูได้ตามรอยมาได้นะคะ

คิดถึงย่ารหัสเพราะอาวุโสเท่ากันใช่หรือเปล่าคะ^___^

การถ่ายภาพผีเสื้อนั้น พี่ไม่มีเทคนิคอะไรเลยค่ะ อาศัยความฟลุค หรืออาจเป็นเพราะเป็นช่วงเช้าที่เขากำลังเพลินๆ และพี่ก็ดื่มกาแฟเช้าเงียบๆคนเดียว ตาต้องไวเห็นเวลาเขามาเกาะค่ะ จะลุกถ่ายภาพก็ต้องค่อยๆ หรือหากลงไปถ่ายภาพที่ท่าน้ำ เวลาจะเข้าใกล้ก็ต้องค่อยๆขยับเข้าไปแล้วหยุดเป็นระยะ เพราะเขาจะรู้สึกไวมาก แต่ตอนเช้าเขากำลังห่วงกินน้ำหวาน เวลาตกใจบินหนี แป๊ปเดียวก็จะกลับมาใหม่ค่ะ เหตูผลอีกอย่างที่พี่มักเก็บภาพผีเสื้อได้คือเป็นช่วงที่เขากำลังวุ่นๆอยู่กับการวางไข่ มักจะเกาะนิ่งๆ ผีเสื้อที่เก็บภาพได้ส่วนใหญ่จะมาเป็นประจำทุกวัน พี่เลยมีโอกาสด้วยมังคะ

แวะมาอีกนะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณจตุพรP จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ในความคิดถึงที่มีให้นะคะ เป็นความยินดีอย่างยิ่งค่ะ และดีใจที่การสนทนาของเราได้เกิดประโยชน์ในการนำไปใช้กับชีวิตการงาน นี่เป็นความสุขของคนที่เป็นครูค่ะ

วันหลังมานั่งคุยกันอีกนะคะ จะได้ฟังเรื่องราวที่เขียนเล่าไม่ได้ คุณจตุพรมีเรื่องราวชีวิตผู้คนมากมาย ได้ฟังก็ได้เรียนรู้เช่นกันค่ะ มาช่วงมีฝนลงมาแล้วนี่ต้นไม่เขียวขจีสดชื่น ไม่เหมือนครั้งที่มาซึ่งร้อนและแห้งแล้งนะคะ

การปฏิบัติธรรมของตัวเองนั้นช่วยในการดำเนินชีวิตทุกวันอย่างยิ่ง ทำให้รู้สึกพอใจเช่นเดียวกับคุณจตุพรที่บอกว่า

มีความสุขดีครับ กับชีวิตวันนี้

อีกทั้งยังรู้สึกโชคดีที่มีชีวิตอย่างที่เป็นอยู่ ได้มีความรู้ตัว และเกิดปัญญาที่จะจัดการกับทุกสิ่งที่มากระทบแล้วสามารถมีความสุขอยู่ได้ ไม่ฟุ้งซ่านเสียสติค่ะ

ดูผีเสื้อก็ยังได้เรียนรู้ด้วยนะคะทั้งทางวิชาการ และธรรมะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์แป๋วP paew

เห็นผีเสื้อมากมายอย่างนี้อาจารย์เชื่อมั้ยคะว่าที่บ้านไม่ค่อยได้เห็นรังดักแด้เลยค่ะ เห็นเมื่อตอนเขาเป็นตัวเต็มวัยมาบินอวดโฉม

อาจารย์ยังได้รู้จักหญ้างวงช้างตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ตัวเองได้รู้จักก็เมื่อมาอยู่บ้านริมน้ำหลังนี้แหละค่ะ เรียกว่าได้เรียนรู้ธรรมชาติ และธรรมะก็เมื่อมาอยู่ที่นี่ค่ะ เป็นบ้านที่ร่มเย็นและบ่มเพาะปัญญาจริงๆค่ะ

เมื่อก่อนจะเกลียดและกลัวหนอนทุกชนิดมากกกๆๆ แต่พอได้เรียนรู้จากธรรมชาติ และได้ศึกษาและปฏิบัติธรรมอยู่บ้างทำให้มีเมตตาต่อสัตว์เหล่านี้ค่ะ

ผีเสื้อหญ้างวงช้าง...ยังไม่เคยได้ยิน หรืออ่านพบเลยค่ะ พวกผีเสื้อหนอนหญ้า เห็นอยู่ไม่กี่ชื่อ เช่น ผีเสื้อหนอนหญ้ากานดา ผีเสื้อหนอนหญ้าตาลหนึ่งจุด ผีเสื้อหนอนหญ้าลายแฉกกว้าง ผีเสื้อหนอนหญ้าสิกขิม

ไปขอนแก่นเมื่อต้นเดือน นั่งรถจากสนามบินเข้ามข. เห็นดอกคูนที่เกาะกลางถนนออกช่อเหลืองอร่ามและมีผีเสื้อหนอนคูนบินว่อน สวยมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณP noktalay นะคะที่มาแวะในเช้าวันหยุด ผีเสื้อนั้นหากเราพอมีเวลาดูเขาอย่างพินิจ เราจะเห็นความงามอย่างเป็นศิลปะเช่นที่คุณนกทะเลว่าจริงๆค่ะ

เห็นผีเสื้อแสนสวยบินไปมา มีชีวิตชีวา และยังเป็นประโยชน์ด้วย นับ่าเป็นสิ่งวิเศษที่ธรรมชาติมอบให้โลกเรานะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่นุช

มาช้าไปหน่อยค่ะ เพิ่งมาเห็นบันทึกผีเสื้อของพี่นุชค่ะ โอ้โห.. ผีเสื้อสวยงามมากมายหลายชนิดมาปาร์ตี้กันใหญ่หน้าบ้านพี่นุชนะคะ น่าตื่นเต้นดีค่ะ น่าสงสัยเหมือนกันค่ะว่าทำไมถึงมาอยู่รวมกันตรงนั้นนะคะ ทั้งที่ไม่มีดอกไม้..สงสัยจะมีแหล่งอาหารให้ตัวอ่อนนะคะ

ขอบคุณพี่นุชมากค่ะ ที่แนะนำให้ได้รู้จักชื่อผีเสื้อต่างๆ ดีจังเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณอุ๊P a l i n l u x a n a =) ก็เล่นมาวางไข่เป็นตัวหนอนกัดกินใบเป็นอาหารจนหมดเหลือแต่ก้านค่ะ รุมกินโต๊ะ หมดเป็นต้นๆเลยค่ะ ดีที่เขาชอบต้นไม้ที่ขึ้นเองเช่นหญ้างวงช้างนี้ หากเขามาวางไข่กินต้นไม้ที่พี่ปลูกคงเสียดายต้นไม้เหมือนกัน แต่หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ คงต้องคิดเมตตาไป และนึกว่าก็ดีเหมือนกันจะได้เห็นผีเสื้อเยอะๆแบบอาจารย์แป๋วนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่นุช

แวะมาทักทายค่ะ เห็นรูปผีเสื้อฝีมือพี่นุชแล้ว สวยค่ะ

และได้เสนอให้เปลี่ยนกล้องตามคนข้างกายพี่นุชแนะนำด้วยค่ะ

เลือกแบบเน้นถ่ายซูมได้เยอะๆ ก็เหมาะนะคะ

พี่นุชอย่ากังวลเรื่องการใช้งานนะคะ เดี๋ยวนี้กล้องใช้งานไม่ยากแล้วค่ะ

พี่นุชต้องเรียนรู้ได้แน่นอนค่ะ :)

เขียนเมื่อ 

สบายดีนะครับ คุณนายดอกเตอร์

อยู่กับธรรมชาติ 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับพี่นุชครับ

นำรูปผีเสื้อสีเหลือง ที่พบในยามบ่ายวันหนึ่ง ที่ริมห้วยปลาที่ไหลมาบรรจบกับห้วยนุ่น เขตห่างไกลของเมืองหงสา มาแลกเปลี่ยนครับ

แถมด้วยรูปดอก rain tree ที่บรรจงถ่ายจากอัคราศรม รีสอร์ท สกลนครครับ

ฝนมาเร็วอย่างนี้ต้นโสนที่ชายน้ำออกดอกงามดีไหมครับ

 

ส่วน

เขียนเมื่อ 
  • มาร่วมงานชุมนุมผีเสื้อค่ะ
  • แสดงว่าแถวบ้านพี่นุชปลอดสารเคมี จึงมีผีเสื้อมากมาย
  • แถวบ้านพักไม่มีผีเสื้อให้เห็นเลยค่ะ ทั้งๆที่มีดอกไม้มากมาย
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณแจ๋วP jaewjingjing อิ อิ พี่ออกจะเป็นคนมักน้อย กลัวกล้องใหม่ดีเกิน ติดใจถ่ายแต่รูปคน พืช สัตว์ ไม่เป็นอันทำงานซีคะ ที่จริงกลัวว่าใช้กล้องดีแล้วถ่ายได้ไม่ดี ก็ไม่รู้จะโทษอะไร ตอนนี้ยังมีคุณภาพกล้องให้โทษนะคะ

อืมมมม...รอเก็บตังค์ก่อนดีมั้ยคะ แล้วตัวที่ใช้อยู่ก็ยังใช้ไม่ถึงปีเลยค่ะ จะให้ใครซะก็เสียดาย(แก้ตัว บ่ายเบี่ยงไปเรื่อยๆ :) แบบว่าต้องให้คุณแจ๋วมีเวลาติวให้ซักวัน แล้วค่อยซื้อ ^___^

 

 

เขียนเมื่อ 

ตอบคุณแจ๋วได้คนเดียว หลังจากนั้นโพสต์ไม่ได้ยาวนาน ขอโทษด้วยนะคะ ลองใหม่ค่ะ

ขอบคุณคุณหมีแพนด้าP สิทธิรักษ์ ที่มาแวะเยี่ยมค่ะ

สบายดีค่ะ อยู่ท่ามกลางธรรมชาติก็มีความสุขแบบนี้แหละค่ะ เข้าเมืองและเข้ากรุงเทพเป็นครั้งคราวเมื่อมีธุระ ความไม่สะดวก ความลำบากก็พอมีแต่ไม่เป็นปัญหาเมื่อเข้าใจกฏธรรมชาติค่ะ

ตอนนี้ต้นไผ่ที่บ้านทุกกอกำลังมีหน่อแทงขึ้นมาหลายหน่อเลยค่ะ

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณส่วนP  paleeyon รูปใหม่เห็นสีสื้อสว่างดีนะคะ

ขอบคุณที่นำภาพสวยๆมากำนัลค่ะ ผีเสื้อสีเหลืองนี่ดูในหนังสือเขาบอกว่ามันชื่อ "ผีเสื้อแมวลาย" (Tabby) นะคะ ดอกสีชมพูในภาพคือชนิดเดียวกับจามจุรีใช่มั้ยคะ

เพิ่งทราบนะคะนี่ว่าสกลนครมีรีสอร์ทชื่อหรูเชียว

โสนชายน้ำออกดอกก่อนฤดูมากๆเลยค่ะ ได้เก็บมาทานหลายครั้ง ทานแทบไม่ทัน ขนาดให้ป้านวล พี่น้อยช่วยกันทานด้วย เมื่อไหร่จะแวะมาทานด้วยกันล่ะคะ

 

เขียนเมื่อ 

กว่าจะโพสต์ตอบอาจารย์อ็อดP naree suwan ได้ก็สามรอบแล้วค่ะ

ภาพการชุมนุมอย่างนี้เราไมค่อยเคยเห็นกันนะคะ พี่เห็นแล้วยังตื่นเต้นเลยค่ะ

ผีเสื้อมากมายคงใช่อย่างที่อาจารย์ตั้งข้อสังเกตค่ะว่าที่บ้านนั้นต้นไม้ใบหญ้าปลอดสารเคมี และช่วงนี้ดอกไม้อารมณ์ดีสุดขีดออกดอกอยางบ้าคลั่งเกือบทุกชนิด เห็นแล้วประหลาดใจมากค่ะ ทำให้คิดว่าต้นไม้เขาเซนซิทีฟกับบรรยากาศ และ ความชื้น ความแห้ง ชนิดที่เราไม่รู้สึก กลัวว่าออกดอกปีนี้แล้วปีหน้าไม่ออกเลย เหมือนมะม่วงที่ลูกดกสลับปี