ภาพชุมนุมผีเสื้อกินเลี้ยงน้ำหวานจากดอกหญ้างวงช้างที่ท่าน้ำบ้านอยุธยา ที่เคยนำมาเสนอนั้น ผู้เขียนก็รู้สึกว่าน่าตื่นตา ตื่นใจแล้วเชียว ตามประสาของคนเพิ่งเคยเห็นอย่างใกล้ชิดเป็นครั้งแรก
เมื่อไม่นานนี้เอง ตอนเช้าเวลากาแฟ มองจากบนนอกชานลงมาที่ท่าน้ำ ได้เห็นการชุมนุมของผีเสื้อที่ดูมีคลื่นพลังบางอย่าง ส่องกล้องดู มองก็ไม่เห็นดอกหญ้างวงช้าง เห็นแต่ต้นไม้ที่มีแต่ก้านเหี่ยวแห้ง แต่ทว่ากลับมีผีเสื้อมากมายมาเกาะขยับปีกไหวๆ และบินว่อนที่เจ้าต้นนี้ หากไม่ทราบมาก่อน ไม่มีวันจะทราบว่านี่คือซากที่เหลือของต้นหญ้างวงช้าง

อดใจไม่ได้ คว้ากล้อง ค่อยๆย่องเข้าไปดูใกล้ๆ จึงเห็นว่ามีผีเสื้อทั้งสี่ชนิด ที่พบบ่อยและพบจำนวนมากที่บ้าน มาร่วมชุมนุมโดยไม่แบ่งพรรคแบ่งพวก ได้แก่ ผีเสื้อหนอนใบรักฟ้า ผีเสื้อจรกา ผีเสื้อหนอนใบรักธรรมดา และผีเสื้อหนอนใบรักลายเสือ และเห็นหนอนสีดำๆขาวๆมีลายแดงๆนิดๆ ยังตัวเล็กๆอยู่ตามกิ่งก้านต้นหญ้างวงช้าง คงเป็นตัวการกินใบจนหมด ไม่ได้เห็นเขาวางไข่จริงๆหรอกค่ะ แต่อนุมานว่าผีเสื้อทั้งหมดคงมาวางไข่ คนรู้เรื่องผีเสื้อมากๆอาจมาช่วยให้ความรู้หน่อยว่า ที่เขามาชุมนุมกันมากมายอย่างนี้ เพราะมาวางไข่เพิ่ม หรือมาดูแลหนอนตัวอ่อน

ผีเสื้อทั้งสี่ชนิดนี้แม้ดูแตกต่าง แต่สิ่งที่มีร่วมกันคือเป็นผีเสื้อในวงศ์ขาหน้าพู่(Family Nymphalidae)หนังสือคู่มือดูผีเสื้อในประเทศไทย“ผีเสื้อ” โดย จารุจินต์ นภีตะภัฏ และ เกรียงไกร สุวรรณภักดิ์ กล่าวไว้ว่า ผีเสื้อในวงศ์ย่อยนี้ทั้งหมดมีพิษในตัว คาดว่าได้รับการสะสมมาจากการกินใบไม้ที่มียางในช่วงระยะที่เป็นหนอน ซึ่งได้แก่ ใบของต้นรัก ยี่โถ ไทรย้อย สลิด ข้าวสาร กระทุงหมาบ้า ฯลฯ มิน่าล่ะจึงมีจำนวนมากมาย เพราะสัตว์อื่นคงรู้และไม่มาจับไปกินหมด ลักษณะที่เหมือนกันของผีเสื้อในวงศ์ย่อยนี้คือ ส่วนอกเป็นลายจุดดำ-ขาว

นี่เป็นหลักประกันว่าที่บ้านริมน้ำ จะมีผีเสื้อเหล่านี้ มาบินให้ชื่นชมความงามกันไปอีกนาน
เห็นอย่างนี้นึกถึงคนไทยภาคต่างๆที่มีลักษณะทางกายภาพอาจแตกต่างกันไป แต่แท้ที่จริงก็มีลักษณะร่วมที่เป็นคนไทยด้วยกัน อยู่ร่วมกัน แบ่งปัน เกื้อกูลกันได้อย่างมีศานติสุข โดยไม่ต้องแยกเขา แยกเรา
สวัสดีค่ะคุณพี่นุช
มาเรียนรู้จักผีเสื้อ (ที่กลัวอยู่) ค่ะ
เมื่อสิบปีก่อน ต้นไม้หน้าหอสมุดในมช. มีฝูงผีเสื้อตัวเล็กๆ สีเหลืองเต็มไปหมด ปรากฏว่ามีรังดักแด้เกาะเต็มต้นไม้ค่ะ ตอนนั้นลูกสาว และหลานๆ ยังเล็ก อยู่ในวัยเริ่มเรียนรู้ธรรมชาติ ยังขอเด็ดคนละ 1 กิ่ง ไปศึกษาวงจรชีวิตของมันต่อที่บ้านค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นการไปพรากมันจากครอบครัว เพื่อนฝูงของมันไหม...
สวัสดีค่ะพี่นุช
ผีเสื้อเยอะจังค่ะ อยู่กับธรรมชาตินี่ดีที่สุดเลยนะคะ
เมื่อก่อนแถวบ้านแจ๋วตอนค่ำๆ ช่วงน้ำกร่อยๆ เห็นหิ่งห้อยเยอะแยะ สวยมาก
แต่เดี๋ยวนี้หากอยากเห็นหิ่งห้อยต้องไปที่สมุทรสงคราม
ผีเสื้อก็นานๆ จะบินมาให้ตื่นตาตื่นใจสักที
นึกแล้วอยากย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กค่ะ
ชอบจับมดแดงไปขังไว้ในดอกผักบุ้ง
พอให้ดอกไม้เปลี่ยนสีเข้มขึ้นก็ปล่อยมดแดงออกมา
ชอบเก็บฝักเมล็ดดอกต้อยติ่งที่แก่ๆ ไปโยนน้ำให้ดังเปาะแปะ
บางฝักก็แตกในมือที่มีเหงื่อออกเลยค่ะ
เล่ายาวเลย...เพราะเห็นผีเสื้อมาชุมนุมที่บ้านพี่นุชนะคะ
ขอบคุณค่ะ
มาเยี่ยม...
เข้ามาหลายครั้งแล้วละ ได้ แต่...คำว่า..Proxy Error..นะ เข้ามาใหม่..ฮิ ฮิ ฮิ
ได้มาเห็นผีเสื้อแสนสวยหลายตัวน่ารัก สวยงามตามธรรมชาติเลยนะครับผม
สวัสดีค่ะพี่นุช...คิดถึงพี่นุชค่ะ...เมื่อสักครู่ใช้ cognitive load เยอะมาก..ก็เลยมาขอแวะพักที่ blog นี้แล้วกัน...
เมื่อเดือนก่อนไปวังเวียง...เล่นน้ำแถวน้ำซอง ริมๆ แม่น้ำมีผีเสื้อเยอะมากค่ะ คนลาวเล่าให้ฟังว่า เขามากินดินโป่งเป็นอาหาร มัวแต่เล่นน้ำก็เลยไม่ได้ถ่ายภาพมาเก็บไว้ค่ะ...
คิดถึง...พี่นุชค่ะ
(^___^)
กะปุ๋ม
มาได้ความรู้เรื่องผีเสื้อที่นี่ค่ะ
เพราะปกติ ไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้ ดูห่างๆว่าสวยๆ เพราะ เป็นภูมิแพ้ กลัวเกสรดอกไม้ที่ขาเขาน่ะค่ะ แต่บางตัวสวยอย่างน่าทึ่งมากๆนะคะ
ที่บ้าน นกเยอะมาก ร้องกันทั้งวัน แต่ผีเสื้อน้อยค่ะ เช้านี้ ก็ร้องกันขรม แย่งอาหารกัน...ที่ต้นไม้ นกมาทำรังกันมากค่ะ
สวัสดีค่ะพี่นุช
สบายดีนะคะ ผีเสื้อเยอะๆ สวยนะคะ เวลาเขาบินไปบินมา ดูเหมือนไม่มี pattern แต่ก็ไปถึงที่หมาย (ไปรวมตัว) กันได้ ^ ^
สวัสดีค่ะคุณ
ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี กลัวอยู่ก็ไม่เป็นไรค่ะ ดูห่างๆก็ยังเห็นความงามของเขาได้อยู่ดีนะคะ ทั้งสีสัน ทั้งลีลาการบิน
เข้าใจว่าสัตว์บางชนิดนั้นคงไม่คิดถึงพี่น้องญาติๆมังคะ ธรรมชาติให้เขามีชีวิตที่ต้องต่อสู้ไปตามระยะอายุ ด้วยตัวเอง
เด็กๆนั้นมักไม่ค่อยกลัวอะไรหากไม่ไปพบกับประสบการณ์ทางลบที่เขาฝังใจกลัว-เกลียดสิ่งต่างๆ ตัวพี่เองก็ยังมีความขนลุกเวลาเห็นหนอนใกล้ๆค่ะ ก็พยายามพิจารณาอยู่ว่าเขาก็เป็นสัตว์ร่วมโลกเดียวกัน (แต่ช่วยไปอยู่ไกลๆได้ก็ดีเนอะ^__^)
สวัสดีค่ะคุณแจ๋ว
jaewjingjing คุณแจ๋วนี่ตอนเป็นเด็กๆช่างเล่นอยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาตินะคะ เด็กต่างจังหวัดมักมีโอกาสดีในการได้เรียนรู้จากธรรมชาติซึ่งเป็นโรงเรียนสุดวิเศษที่แสนกว้างใหญ่
พี่ไม่เคยเล่นจับมดแดงใส่ในดอกผักบุ้งค่ะ ไม่ยักกะรู้ว่ามีวิธีเล่นอย่างนี้ด้วย โชคดีที่มดแดงมีชีวิตรอด^_^
หิ่งห้อยนั้นเดี๋ยวนี้เราก็ไม่ค่อยได้เห็นกันแล้ว ต้องไปสมุทรสงครามอย่างคุณแจ๋วว่า ก็ยังดีนะคะที่ยังมีสถานที่ให้ไปสัมผัสของจริง
ดอกต้อยติ่งสีม่วงกำลังบานเต็มไปหมดเลยค่ะ พี่ชอบเอามาเล่นเหมือนกัน จำได้ว่าเมล็ดต้อยติ่งนั้นเขาเอามาตากแห้งและเอาไปใช้พอกแผลฝีหนองได้ด้วยล่ะค่ะ
ความสวยงามและความน่าพิศวงจากธรรมชาติ ทำให้เรามีเรื่องคุยไม่รู้จบเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะอาจารย์ยูมิ
umi ปัญหาเรื่องเข้าไปอ่านไม่ได้ และโพสต์ไม่ได้ช่วงนี้เจอยาวนานมากเลยค่ะ คงเป็นกับคลื่นไฟฟ้าอากาศหรือเปล่าก็ไม่ทราบนะคะ(พยายามจะคิดอย่างเป็นวิทยาศาสตร์อย่างคนที่แทบไร้เรื่องเทคนิคเลยค่ะ)
ซาบซึ้งและขอบคุณในความพยายามค่ะ อาจารย์เลยได้ชมผีเสื้อสวยหลายรอบนะคะ^_^
สวัสดีค่ะน้องกระปุ๋ม ดร.สาวผู้เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ พี่ได้อ่านเรื่องราวท่องเที่ยวของน้องที่แสนจะใช้พลังงานมากๆและหวาดเสียว (แบบว่าไม่รับสมัครผู้สูงวัยอย่างพี่) แต่ไม่ได้โพสต์ความเห็นมานานให้รู้ว่าไปแวะเพราะมันโพสต์ไม่ได้มาเป็นอาทิตย์ๆค่ะ บางทีโพสต์ได้คนเดียว พอไปอ่านบล็อกเรื่องต่อไปโพสต์ไม่ได้อีกแล้ว เห็นพี่เงียบๆไปก็แอบคิดถึงอยู่นะคะ
ดีใจที่เป็นที่พักสมองของน้องกระปุ๋มได้ค่ะ
ภูมิทัศน์ของวังเวียงเป็นความงามอย่างยิ่งนะคะ พี่ยังประทับใจไม่ลืมกับภาพภูเขาหินปูน และลำน้ำซอง แต่เห็นในบล็อกที่น้องกระปุ๋มเล่าเรื่องและภาพพี่คิดว่า ตอนนี้วัยอย่างพี่ไปคงจะไม่มีความสงบผ่อนคลาย แต่นักท่องเที่ยวอายูยังน้อยๆจะสนุกสนานมาก
ขอบคุณที่นึกถึงในยามต้องการพัก และความคิดถึงที่มีให้พี่เสมอค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ
กวิน อ้อ เพิ่งทราบว่าเปลี่ยนชื่อเรียกให้สั้นลง พี่เห็นหลายๆท่านเปลี่ยนชื่อ กำลังคิดว่าจะเปลี่ยนให้สั้นและเรียกง่ายขึ้น ยังนึกไม่ออกว่าจะใช้ชื่ออะไรดีน้อ
ผีเสื้อบินมาบ่อยๆ แต่อย่าเพิ่งเบื่อนะคะ อิ อิ ตอนหน้าก็จะให้บินเดี่ยวมาอีกตัว
สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิต
ขจิต ฝอยทอง ถือว่าได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันค่ะ โดยหยิบสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวมาถ่ายทอดเล่าสู่กันฟัง ดีใจที่อาจารย์ชอบนะคะ
สนามหญ้าบ้านคุณพี่ศศินันท์
Sasinanda เขียวสดชื่น สงบเย็นตาดีจังเลยค่ะ(และดูแลอย่างดีมากเลยนะคะ) เดินเล่นเพลิดเพลินกับเสียงนกหลากหลาย เขารู้ว่าเจ้าของบ้านมีเมตตาจึงพากันมาทำรัง เป็นที่ที่เหมาะเลี้ยงหลานนะคะ
เป็นภูมิแพ้ก็ชื่นชมผีเสื้อจากระยะไกลก็ได้ค่ะ เห็นภาพผีเสื้อในหนังสือหลายชนิดที่สวยเหลือบรรยาย ซึ่งมักเป็นผีเสื้อหายาก หรืออยู่ตามป่าเขา แต่แค่ผีเสื้อพื้นๆที่เราพบเห็นกันบ่อยทั่วไป ดูใกล้ๆเขาก็สวยมากๆ ไม่เคยเบื่อที่จะมอเลยค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
กมลวัลย์ พี่สบายดี ขอบคุณค่ะ แต่ที่เงียบไปไม่เห็นพี่ไปแวะที่บล็อกอาจารย์ระยะหลังๆนี้เพราะปัญหาเทคนิคที่โพสต์ไม่ได้ และบ่อยที่เข้าไปเที่ยวอ่านแบบคลิกลึกลงไป จากบล็อกอื่นๆเพื่อไปต่อก็ทำไม่ได้ พี่มันพวกโลว์เทค ไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไร ก็ค่อยๆพยามเข้าไปใหม่ ไล่ไปเรื่อยๆค่ะ
หวังว่าอาจารย์คงสบายดีเช่นกันนะคะ อากาศก็อุ่นขึ้นเรื่อยๆ และอาจถึงร้อนจัดในไม่ช้านี้
วันนี้ปลอดโปร่งมากที่สามารถโพสต์ตอบทุกท่านได้ติดต่อกัน ดีใจจริงๆค่ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีครับอาจารย์
ดีใจกับอาจารย์ที่สามารถใช้งานคอมพิวเตอร์ได้สะดวกราบรื่น
วันนี้ผมก็มีผีเสื้อมาอวดครับ รบกวนอาจารย์แวะไปเยี่ยมชมด้วยครับ
สวัสดีค่ะพี่นุช
แจ๋วเป็นเด็กบ้านสวนค่ะก็เลยได้เล่นอะไรที่เกี่ยวกับธรรมชาติมากหน่อย
การจับมดแดงไปขังไว้ในดอกผักบุ้งไม่ทำให้มดแดงตายค่ะ
แต่มดแดงอาจกลัวจนฉี่ราดออกมา ทำให้ดอกผักบุ้งเปลี่ยนสี
เหมือนการทดลองวิทยาศาสตร์น่ะค่ะ
แต่โตมาไม่เล่นทรมานสัตว์แบบนั้นแล้วค่ะ ตอนนั้นเป็นเด็กยังไม่รู้เรื่องคิดแต่สนุกค่ะ