พอแล้วเป็นเศรษฐีมหาศาล

ความไม่รู้จักพอ..?  ของคนเรานี้มีมากหรือน้อยกันนะ  แล้วคุณรู้จักพอรึยัง...

ผมขับรถอยู่ก็เห็นคนเดินไปตามเกาะกลางถนนประเภทที่ว่า  มีสิ่งของทั้งแบกทั้งหิ้วเต็มไปหมดเลยนะ  ทำให้ย้อนมองดูวิถีชีวิตของแต่ละคนนี้มีการกอบโกยเอาไว้กับตัวเยอะแยะไปหมด 

 พอรถวิ่งไปใกล้เลยแอบดูหน้าหน่อยแต่เขามองไม่เห็นผมนะ ประเภทขี้สงสัยนะ  เอ..

ใบหน้าดูมีความสุขดีนี่  ในใจเราคิดว่าคนนี้เป็นบ้าหอบฟางแน่ ๆ แต่เขาอาจจะมีความสุขที่มีสิ่งของเยอะแยะอย่างนั้นนะ 

 พอมาถึงที่ทำงานเราก็หอบของมากินเยอะ  เอ..มีอะไรบ้าง  มีไข่ต้มหนึ่งฟอง  มีผัดกุ้งตัวเล็กหวาน  มีขั้วกลิ้ง  มีแตงกวา  มีมังคุด  มีกล้วยหอม มีกล้วยเล็บมือนาง 

 เออ...ใช่แล้วเป็นเรานี่เองที่ไม่รู้จักพอ  ไปว่าคนอื่นเขาทำไมวะ  ต้องว่าตนเองสิ  ใช่ไหมครับคุณ...ตนเองก็เป็นบ้าหอบฟางอยู่ได้เมื่อไหร่จะรู้จักพอนะ...ฮิ ฮิ ฮิ 

ความไม่รู้จักพอเป็นคนเข็ญ

พอแล้วเป็นเศรษฐีมหาศาล

จนทั้งในจนทั้งนอกไม่ได้การ

จงคิดอ่านแก้จนเป็นคนพอ..เอย

(  นิรนามของเก่า )