ขับรถมาโรงเรียน ใจเย็น เหมือนกับความเย็นข้างนอกรถที่เกิดจากหลังฝน ฟังรายการวิทยุ ได้ยิน....หนังพึ่งเนื้อ เนื้อพึงเอ็น เอ็นพึ่งกระดูก เป็นความจริงดังท่านกล่าว
ชีวิตความเป็นอยู่ การทำงาน ในสังคม หากคิดถึงเรื่องนี้บ้าง ก็จะเกิดผลดี แห่งการอยู่ร่วมกัน
หากโลกจะแตก ฟ้าจะสลาย มลายไป ก็ขอตายไปกับมิตรรักร่วมโลก
ไม่ขออยู่คนเดียวหรอก....เหงา ดังนั้น เมื่อมีชีวิตอยู่ในยามนี้ ที่ดีที่สุด ก็คือ..... ความมีน้ำใจ
เอื้ออาทรต่อกัน แบ่งปัน ในสิ่งที่ไร้ค่าสำหรับเรา แต่อาจจะมีค่ายิ่งสำหรับผู้อื่น
ความพอเพียงและเพียงพอ หากเกิดขึ้นกับใคร ก็มีแต่จะมีความสุข ไม่เกิดความละโมบ
น้ำเหล้าอาจจะมีสุขเพียงชั่วคืน เมียน้อยอาจจะมีความสุขเพียง 1- 2 ปี ต้นไม้สิ จะให้ความสุขเราตลอดชีวิต ดต.วิชัย กล่าวไว้ เพื่อให้คนไทย รู้จักปลูกต้นไม้ ไม่ว่าวิธีการใดใด คนละ 1 ต้น ปัจจุบันและอนาคตประเทศไทยจะร่มเย็น เพราะ....หนังพึ่งเนื้อ เนื้อพึงเอ็น เอ็นพึ่งกระดูก
*****
ครูอ้อย ขับรถเข้าปั๊มน้ำมัน เติมน้ำมันเต็มถังในยามเช้ามึดนี้ เขาบอกว่า....ได้กำไร เพราะ น้ำมันมันหดตัว เราจะได้ปริมาณน้ำมันมามากกว่า เติมน้ำมันในตอนกลางวัน....
ครูอ้อยเติมเต็มถัง ก็จ่ายเงินไป 1,270 บาท ครูอ้อย เติม เดือนละ 4 ครั้ง ในแต่ละเดือน ครูอ้อยต้องจ่ายค่าน้ำมันเป็นจำนวนมากมาย
ไหนลองกดเงินที่ตู้ ATM ลองดูว่า ....ค่าผ่อนส่งบ้านที่ต้องส่งทางธนาคาร หมดหรือยัง วันนี้วันที่ 13 แล้ว เพราะจะต้องส่งผ่านธนาคารทุกวันที่ 11
พบว่า....อูยยยย ยังมีเงินอยู่ ไม่มีการกดออกไป ดังนั้น ค่าผ่อนส่งบ้าน 15 ปีที่โคราช ได้หมดลงแล้ว....
ไชโย!
ไม่ต้องดีใจมากหรอกครูอ้อย เพราะเงินที่เหลือจากการที่ไม่ต้องผ่อนส่งบ้าน ต้องนำมาจ่ายค่า...เน็ต โทรศัพท์ น้ำมัน และ...เอ้อ...ข้าวสารที่ราคาแพงเหลือเกิน...
ตอนนี้รีบไปทำงานค่ะ เอาความคิดถึงมาฝากก่อนค่ะ ตอนเย็นมาอ่านใหม่ค่ะ คิดถึงแม่มากเช่นกันค่ะ
สวัสดีค่ะท่าน ผอ..นายประจักษ์
สวัสดีค่ะ ลูกมิม...มะขามอ่อน/ครูมิม
สวัสดีค่ะ
* ครูอ้อยขา...คราย ๆๆ ก็เป็นทุกข์แบบครูอ้อยค่ะ
* กะมะต้องกลัวเหงาแย้ววววว...มีเพื่อนร่วมทางค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์....นาง พรรณา ผิวเผือก (ไม่มีชื่อกลาง)
หมายความว่า เรามี มิตรรักมากมาย ใช่ไหมคะ อิอิ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ.........มายินดีด้วย เห็นด้วยครับ
สวัสดีครับพี่ครูอ้อย
ตอนนี้ห้อยหมดแล้วละครับพี่ครู...ทั้งเนื้อ...ทั้งเอ็น...ทั้งกระดูก...เหลืออีกอย่างที่ไม่ห้อย...คือ ลิ้นครับ....ไม่ไหวเดี๋ยวน้ำลายก็ยืดตามมา...กึ๋ยยยยย...คิดแค่นี้ดีก่า...มีแต่เรื่องหนัก ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะท่านพี่เหลียง ..... สิทธิรักษ์
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่ครูอ้อย
เราไม่ควรยึดติดกับเนื้อหนัง สังขาร ใช่ไหมคะ ตอนนี้บ้านพี่ครูอ้อย หมดแล้ว แต่บ้านน้องครูนงเยาว์เพิ่งผ่อนได้ 2ปีเอง มีนาก็ไม่มีปัญญาปลูกข้าว ..น่าจะผอมนะคะ แต่ไม่หรอก..แก้มยุ้ยกันทั้งแม่ทั้งลูก..ฮา....
สวัสดีค่ะ น้องชาย ... นายช่างใหญ่
เป็นกำลังใจให้กันค่ะ
สวัสดีค่ะน้องรัก.... NONGYAO - CHAMCHOY
ขอบคุณคี อยู่ที่โรงเรียนค่ะ วันนี้
สวัสดีครับ.....คุณครูอ้อยครับ
หนังพึ่งเนื้อ เนื้อพึ่งเอ็น เอ็นพึ่งกระดูก ....ต้องอาศัยซึ่งกันแล้วกัน เหมือนกับการที่ภิกษุจาริกไป ป่าชัฎ (ป่าช้า) หรือคามวาสี(บ้านคน) ถ้าป่าช้านั้นหรือบ้านเรือนนั้น ภิกษุเข้าไปอยู่ ไม่เกิดสมาธิ จิตหวั่นไหว ทำให้ตกซึ่ง กายสมาจาร วาจาสมาจาร มโนสมาจาร ไม่สามารถรักษาศึล พรหมจรรย์ สติ ปัญญา ให้มั่นคงได้ ถึงแม้ว่าจะบริบูรณ์ด้วย บิณฑบาตร ,จีวร,เสนาสนะ,คิลานปัจจยะ พระพุทธองค์ กล่าวว่าไม่สมควรอยู่ ให้หลีกหนีให้ไกล....
แต่ถ้าป่าช้าหรือบ้านเรือนนั้น ภิกษุเขาไปอยู่แล้ว จิตที่ไม่เกิดสมาธิ พลันเกิดสมาธิ ไม่หวั่นไหว ทำให้บังเกิดซึ่ง กายสมาจาร วาจาสมาจาร และมโนสมาจาร สามารถรักษาศีล รักษาพรหมจรรย์ รักษาสติ รักษาปัญญาไว้ได้ ถึงแม้ว่าจะหายากซึ่ง บิณฑบาตร,จีวร,เสนาสนะ,คินาปัจจยะ พระพุทธองค์ กล่าวว่าสมควรอยู่ในสถานที่นั้นต่อไป ..
สรุปว่า สมาธิไม่ดีเปรียบได้กับหนังที่ไม่ดี ย่อมไม่เป็นที่พึ่งของเนื้อได้ จนเนื้อเน่า เนื้อไม่ดีย่อมไม่เป็นที่พึ่งของเอ็นได้ และเอ็นไม่ดีก็ไม่เป็นที่พึ่งของกระดูกได้ครับ .....อาการดังนี้ เมื่อถึงโรงพยาบาล หมอและพยาบาลท่านเลาะออกหมดครับ คุณครูครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์..นาย สมพงศ์ ตันติวงศ์ไพศาล
ขอบคุณค่ะ