มีข้อคิดที่อ่านแล้วติดใจ จดเอาไว้อย่างรีบร้อนโดยไม่ได้จดที่มา วันนี้เผอิญเปิดเจอ รู้สึกว่าน่าจะเอามาเผื่อแผ่กันค่ะ จำได้ว่ารู้สึกเห็นด้วยมากๆแล้วก็เลยพยายามจะลองทำตามให้ได้ทุกๆวัน ตอนหลังๆก็ทำได้ง่ายมากโดยไม่ต้องพยายามเลยค่ะ
"จงรู้คุณค่าของเรื่องธรรมดาในชีวิตและผู้คนรอบตัว ก่อนที่จะไปคิดกังวลวุ่นวายกับเรื่องใหญ่อื่นๆ"
"ให้ทำสิ่งดีๆ ที่ไม่ได้หวังผลประโยชน์เพื่อตัวเองสักวันละอย่าง เพราะการทำอะไรแบบนี้นั้นปกติแล้วจะกินเวลาน้อยกว่า 5 นาทีเสียอีก แต่จะเป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกสุขใจได้เป็นอย่างยิ่ง"
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านบันทึกนะคะ เพราะคุณคือ ส่วนหนึ่งที่ทำให้ได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้ทุกๆวัน
ขอบคุณมากจริงๆ
อิอิ........
ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดีที่มีต่อทุกคน และวันนี้เราได้รับความปรานารถดีนั้น ถ้าคนไทยสักครึ่งหนึ่งคิดอย่างนี้ ประเทศไทยคงจะดีขึ้นนะคะ
3 คำถามข้างต้นนี้ คือ คำถามที่ครูเวียตนามใช้ถามนักเรียน แล้วให้นักเรียนบันทึกเป็นรายวัน ผมได้เอามาใช้ในการถามลูก โดยให้บันทึกไว้ให้พ่ออ่านตอนเรียนมัธยม ดีมากเลยครับ
ดีจังเลยนะคะ ดร.สุพักตร์ เป็นแนวปฏิบัติที่ทำง่ายและท่าทางจะเห็นผลดี ให้ความสุขทั้งคนทำและคนได้รับ ไว้ต้องเอาไปเล่าให้ลูกๆฟังค่ะ ให้มาช่วยกันเติมคำตอบแบบนี้ดูบ้าง
ขอบคุณคุณแณณและคุณบอล
คุณสิทธิรักษ์
คุณนงเยาว์
น้องนิภารัตน์
และ อ.สุพักตร์
มากๆค่ะที่แวะมาลงชื่อให้คนเขียนดีใจ ขอบอกว่าวันนี้คุณๆทั้งหลายก็ทำให้คนเขียนยิ้มได้ทั้งวันแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ
ความดีสวยงามเสมอ นะครับพี่โอ๋
ผมเอาภาพสาวน้อยที่ผมหลงรักมาฝาก เธอชื่อ Vang vieng ครับ