เมื่อวานได้ลงพื้นที่ติดตามเอกสารรายการหนังสือที่จะซื้อให้กับโรงเรียนบ้านแม่โพธิ์ โรงเรียนบ้านอุหู่ โรงเรียนบ้านทุ่งถ้ำ และโรงเรียนบ้านขุนห้วยแม่ต้าน  โรงเรียนละ 10,000 บาท และซื้อชั้นวางหนังสือให้อีก 2,000  บาท แต่ไปในช่วงตอนเย็นจึงเข้าไปเยี่ยมบ้านเด็กที่บ้านพะนอคี ก่อนถึงบ้านแม่โพธิ์ จึงพักที่บ้านเด็ก 1 คืน เมนู อาหารเย็น เต็มไปด้วยผักและน้ำพริก ต่างๆ มีปลาทู 2 ตัว  และมีอาหารอีกถ้วยหนึ่งที่วางอยู่ เป็นแกงไก่ ผมจะตักมาทานแล้ว แต่โดนห้ามว่าอย่าๆ (ผมนึกในใจว่าทำไมหวงทานอาหารดีๆ จะให้ทานแต่ผักเหรอ) แล้วพี่ของเด็กบอกว่าแกงนี้ เป็นแกงไก่ตังผู้ที่ขันตอนเย็น เป็นความเชื่อของพี่น้องปากาญอว่า ถ้าไก่ขันตอนเย็น ไม่ดี เป็นเสนียดจันไร ไก่ขันบ้านไหนต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นบ้านนั้น ดังนั้น ต้องฆ่าทิ้ง บางครอบครัวฆ่าทิ้งเฉยไม่เอามาทำอาหาร แต่บ้างครอบครัวเอามาทำอาหารกินได้ และถ้าฆ่าเอาทำอาหารกินแล้ว ต้องทานภายในครอบครัว คนอื่นมาทานด้วยไม่ได้ ถ้าทานร่วมกันแล้วจะไม่อยากไปมาหาสู่กันอีก เขากลัวว่าถ้าผมกินแกงไก่นั้นแล้วจะไม่มาบ้านเขาอีกจึงห้ามไม่ให้ผมทานแกงไก่นั้น

    มีหลายความเชื่อที่ ปากาญอ ถือกันเช่น หมูเกิดลูกเป็นตัวเมียทั้งหมดต้องฆ่าทั้งแม่และลูก เช่นเดียวกันกับสุนัขถ้าเกิดเป็นตัวเมียทั้งหมดต้องฆ่าทิ้ง ตอนผมเป็นเด็กๆ โดยความไม่รู้ และอยากได้เงิน มาซื้อขนม ตอนนั้นจะหาเงินสักบาทเพื่อเอาไปโรงเรียนยังหายากมาก ไปโรงเรียนไม่ได้พกเงินไปสักบาทเลยตอนนั้น จำได้ว่าอาหารกลางวันยังไม่มีให้ทาน เลิกเรียนตอนกลางวันผมต้องกลับมาบ้านมาทานข้าวที่บ้าน ขากลับไปเรียนที่โรงเรียน แวะกลางทางบ้าง เพื่อกินของหวาน ก็คือ มะม่วงป่า มะขาม ผลไม้ป่าทั้งหลายเป็นของหวาน (ลืมลอกไปว่า ตอนที่ผมเรียนชั้นประถม หมู่บานผมเป็นป่า และโรงเรียนตั้งอยู่ในป่าจริงๆครับ) นึกถึงสภาพการเป็นนักเรียน ตอนนั้น เงินสลึงเดียวยังไม่ได้พกไปโรงเรียน กลับมาทานข้าวที่บ้านอีกต่างหาก ถ้าเป็นนักเรียนเดี๋ยวคงหนีเรียนกันเป็นแถว ขนาดมีอาหารกลางวันให้ทาน พ่อแม่ให้เงิน วันละ 40-50 บาท ยังหนีเรียนกัน

    วกมาเรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ ตอนนั้นผมเป็นเด็ก ยากจนจริงๆ เขานำขนมมาขายก็อยากกินบ้างแต่ไม่มีเงิน สลึงเดียวยังไม่มี แล้ววันนั้นมีบ้านหลังหนึ่งสุนัขเกิดลูกมาเป็นตัวเมียทั้งหมดเลย แล้วเป็นความเชื่อ ว่าถ้าสุนัข หมู แมว เกิดลูกเป็นตัวเมีย ต้องฆ่าทิ้ง แล้วบ้านหลังจำเป็นต้องฆ่าลูกสุนัขทั้งหมด เจ้าของบ้านไม่กล้าฆ่า จึงมาจ้างผมกับเพื่อน ตัวละ 3 บาท มีอยู่ 4 ตัว ด้วยความที่อยากได้เงินจึงต้องทำ เป็นเพชฆาตจำเป็น ผมกับเพื่อนฆ่าสุนัขไปคนละ  2 ตัว ได้เงินมา 12 บาท ตอนนี้เห็นลูกสุนัขทีไร ก็นึกถึงตอนที่ฆ่าลูกสุนัขใน 4 ตัวนั้น และคิดว่าเขาไม่มีความผิดแล้วฆ่าเขาทำไม ถ้าย้อนกลับไปได้ก็จะไม่ทำจะไม่ฆ่ามัน

    ในโลกนี้ยังมีความเล้นลับ และความเชื่อหลายๆอย่างที่ขัดต่อหลักความเป็นจริงแล้วผู้อ่านหละครับมีความเชื่อแบบไหนบ้าง เคยประสบพบเจอมาบ้างไหม? 

   ส่วนผมคลุกคลีอยู่กับพี่น้องพื้นราบ และพี่น้องชาวเขา (พี่น้องปากาญอ) มีเรื่องราวที่เล้นลับเหนือความเชื่อและขัดต่อหลักความจริงที่จะเล่าให่ท่านฟัง โปรดติดตามตอนต่อไป