ปางจำปีกลายเป็นที่ชุมนุมของผู้คนที่สนใจใฝ่เรียนรู้ ถนนของนักพัฒนาไว่จะเป็นนักวิชาการ นักพัฒนาชุมชนทั้งหลาย มักจะเลี้ยวมาที่นี่

การร่วมกันออกมาจัดการปัญหาของตนเองของชาวบ้านนับเป็นปรากฎการณ์ที่น่าชื่นชม  และยากจะให้ชาวนาไร่ตาดำ ๆ ทั้งหลายได้ออกมาจัดการกับปัญหาชีวิตของตนเอง..อย่ามัวแต่รอโครงการเอื้ออาทรใด ๆ จากรัฐเลย

เมื่อหลายวันก่อน (๕ พ.ค.๕๑) ผมมีโอกาสไปเห็นตัวอย่างดี ๆ ที่บ้านปางจำปี  กิ่งอำเภอแม่ออน  จังหวัดเชียงใหม่ที่ร่วมกันอนุรักษ์พื้นป่าต้นน้ำลำธาร และร่วมกันจัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างเหมาะสมเพื่อประโยชน์ร่วมกันของคนในชุมชน และความยั่งยืนของผืนป่า 

(พี่เสริฐ นักวิจัยไทบ้าน)

ผมไปถึงบ้านปางจำปี สายมากแล้ว ที่นั่นมี "เสริฐ"  รอต้อนรับพวกเราอยู่  พร้อม ๆ กับการจัดเตรียมสถานที่เพื่อใช้ในการจัดค่ายพัฒนาเด็กและเยาวชนของ อบต.แม่โป่ง  อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่ 

(ตูบ - โรงแรม 5 ดาวของชุมชน มีนักพัฒนาเวียนกันมานอนหลายร้อยแล้ว)

พี่เสริฐเล่าให้ฟังว่า แต่เดิมพื้นป่าแห่งนี้มีความอุดมสมบูรณ์  แต่พอคนเข้ามาบุกรุกมากขึ้นทำให้กลายเป็นป่าขาดความอุดมสมบูรณ์  ในที่สุดลำน้ำ "แม่ลายน้อย" ที่เคยหล่อเลี้ยงคนปางจำปีก็แห้งขอด  เมื่อมีวิกฤติคนในชุมชนก็ออกมาร่วมกันแก้ปัญหา จัดการที่ดินกันใหม่ ส่วนไหนได้มาโดยการบุกรุกก็คืนให้ธรรมชาติ  ออกระเบียบกฎเกณฑ์ในการใช้สอยทรัพยากรธรรมชาติ   มีการจัดระบบป้องกันทรัพยากร  พร้อม ๆ กับการแบ่งสรรทรัพยากรเพื่อคนในชุมชนอย่างเป็นธรรม 

(บรรยากาศภายใน สบาย ๆ สไตล์ชาวบ้าน)

วันนี้ปางจำปีกลายเป็นที่ชุมนุมของผู้คนที่สนใจใฝ่เรียนรู้  ถนนของนักพัฒนาไว่จะเป็นนักวิชาการ นักพัฒนาชุมชนทั้งหลาย มักจะเลี้ยวมาที่นี่ 

แม้ผ่านมาหลายวันผมก็ยังไม่คลายความประทับใจกับธรรมชาติ ป่าเขา และมิตรจิตรของคนที่นี่...ผมคงต้องกลับมาที่นี่อีกหลายครั้งครับ...