ผมนั่งอ่านวรรณกรรมพื้นบ้านอีสานเรื่องก่ำกาดำ ซึ่งเป็นวรรณกรรมอีสานเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งและแพร่กระจายได้รับความนิยมทั่วไป
เมื่ออ่านไปหลายตอนก็พบเรื่องราวเกี่ยวกับ ผ้า ที่เขียนในวรรณกรรมชิ้นนี้หลายบท ซึ่งสามารถถอดออกมาให้ทุกท่านอ่านเพื่อบันเทิง เน้นเพื่อบันเทิงครับ หาได้เป็นวิชาการแต่อย่างใด
เมื่ออ่านไป ผมก็พบว่าผ้านั้นเป็นของขวัญหรือของต้อนที่มีค่ามาก โดยเฉพาะเมื่อทำความดีความชอบถูกใจเจ้าถูกใจนาย ท่านก็จะมอบของมีค่าเพื่อให้เป็นบำเหน็จ หนึ่งในข้าวของมีค่า มีราคาเหล่านั้น ในวรรณกรรมก่ำกาดำมีผ้าเป็นองค์ประกอบสำคัญด้วย
ในตอนที่ท้าวก่ำถูกเชิญไปเป่าคนในวัง เมื่อเป็นที่ถูกใจพระเจ้าแผ่นดิน พระองค์ก็มอบของให้ หนึ่งในนั้นมีของจำพวกผ้าด้วยดังบทกลอนที่ว่า
เมื่อนั้น พระยาหลวงเจ้ามีคำโอวาท
จัดพร่ำพร้อมเอาผ้าราชทาน
อันว่าฝูงไปนำบาคานบุตราช
พระก็ให้เสื้อผ้าแพรพร้อมสู่คน
เงินคนละฮ้อย ผ้าแผ่นคนผืน
พระก็มีใจยินดี ซื่นซมดอมท้าว
ในตอนที่นางลุน ฝากของไปต้อน ย่าจำสวน นั้นนางเองก็ได้ฝากผ้าไปด้วย ดังมีในบทกลอนที่ว่า
แต่นั้น นางลุนน้อยเอาแหวนยื่นฝาก
กับทั้งผืนผ้าสะไบแก้วฝากดอม
อันว่านางลุนน้อยมีคำแถลงสั่ง
ให้เจ้าเอาของฝากนี้ถวายเจ้าอียาย แด่น้อ
ขอบคุณทั้งสองท่านครับ