วันหยุด 3 วันได้อ่านหนังสือหลายเล่ม เล่มหนึ่งที่อยากนำมาเล่าสู่กันฟังคือ  “เสียดายคนตายไม่ได้อ่าน เล่ม 2”  ของดังตฤณ  หลังจากที่เคยได้อ่านเล่ม 1 ไปนานแล้ว  ซึ่งเล่ม 2 นี้เป็นเหมือนคู่มือการฝึกมีสติอย่างเข้าใจ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการให้ข้อคิดว่า “มีสติอย่างไรไม่ให้เป็นทุกข์”  และ  “มีสติอย่างไรจึงจะรู้จักความสุขที่แท้จริง” 
       เรื่องสำนวนการเขียนยังคงคุณภาพของดังตฤณเช่นเคย  อ่านแล้วเข้าใจง่าย  เห็นภาพชัดเจน  โดยนำเสนอวิธีเจริญสติอย่างเป็นลำดับขั้นตอนตั้งแต่หมวดกาย  หมวดเวทนา  หมวดจิต  และหมวดธรรม  เช่น ตอนหนึ่งในหมวดกายที่เห็นกายโดยความเป็นของสกปรก มีข้อเขียนที่ทำให้เห็นภาพว่า 
       “...พอทำความรู้สึกตัวขณะขับถ่าย  รู้สึกถึงกายในท่านั่ง  เราก็อาจเห็นกายเหมือนถุงใส่อึ  ที่ต้องปล่อยส่วนเกินให้เล็ดไหลออกมาจากทวารหนักวันละรอบเป็นอย่างน้อย  หากไม่มีส้วมมารองรับ  กายก็จะสำแดงความเรี่ยราดเลอะเทอะ  ส่งกลิ่นฟุ้งกระจายเป็นแน่...”
      “...กายทั้งกาย...ราวกับเป็นถุงยาวๆที่มีปากสองข้าง  ด้านบนเอาไว้ใส่ของดี  ด้านล่างเอาไว้ถ่ายของเสีย  และเห็นในถุงนั้นยัดทะนานอยู่ด้วยเส้นเอ็น  โครงกระดูก  ไขกระดูก  ม้าม  หัวใจ  ตับ  พังผืด  ไต  ปอด  ลำไส้ใหญ่  ลำไส้เล็ก  อาหารใหม่  อุจจาระ  ปัสสาวะ  ดี  เสลด  หนอง  เลือด  เหงื่อ  มันข้น  น้ำตา  มันเหลว  น้ำลาย  น้ำมูก  ไขข้อ...”
     “...ความเห็นกายโดยความเป็นธาตุ(ดิน น้ำ ลม ไฟ)แต่ละครั้ง  จะสะสมความรู้สึกเหินห่าง  และวางเฉยในกาย  จิตอยู่ส่วนจิต  กายอยู่ส่วนกาย  ความรู้สึกของเราจะไม่อยากเอากาย  ไม่ต้องการเป็นพวกเดียวกับกาย  โปร่งเบาเป็นอิสระ  แม้กายกำลังนั่งก็เหมือนจิตไม่ได้นั่งอยู่กับกาย แต่แยกเป็นต่างหากออกมา รู้ออกมาดูว่าธาตุ 4 นั่งอยู่  และนั่นก็คือความพร้อมจะสละความหลงผิด  ติดยึดกายให้เด็ดขาดในขั้นสุดท้ายต่อไป...”
                                                  ฯลฯ