เมืองไทยยังต้องการ องค์ความรู้ และผู้เชียวชาญ ด้านนิติจิตเวช (forensic mental health) เพราะจากข่าวที่ผ่านมาๆ มา พบว่า หลายๆ ข่าวเกิดข้อคำถามมากมายเกียวกับวินิจฉัย และตัวของผู้กระทำผิดเอง ยังไม่ได้รับการคุ้มครองเท่าที่ควร

เช้านี้ผมสะดุดตากับข่าว  พระคว้านท้องตัวเอง และ ฆ่าคนอื่นตายอีก ก็ทำให้ผมคิดถึง ข่าวอีกหลายๆ ข่าว เช่น กรณีของหมอประกิตเผ่า  หรือ ลูกชายนางงามที่ขับรถชนคน พอไปให้ปากการที่ศาลก็หวาดกลัว กรีดร้อง เป็นต้น  อันนี้สะท้อนให้เห็นว่า  ในปัจจุัับัน เรืองของ  นิติจิตเวช (forensic mental health) มีความจำเป็น เพราะมีหลายๆ คดีที่มีความเกี่ยวข้องกับภาวะบกพร่องทางอารมณ์และจิตใจ  ปัญหาอยู่ตรงที่ว่า  กระบวนการที่จะระบุว่าผู้กระทำผิดมีภาวะบกพร่องทางจิตขณะกระทำผิดหรือไม่ยังเป็นเรืองที่หายคนสงสัย  ตลอดจนหากพบว่า บุคคลนั้นมีความผิดปกติทางจิตจริง  เขามีความสามารถในทางนิติกรรมหรือไม่ และเขาควรจะได้รับการคุ้มครอง พิทักษ์สิทธิ์ ในฐานะเป็นคนไข้คนหนึ่ง

ในความเห็นของผมคิดว่า น่าจะมีการส่งเสริมในมีผู้เชียวชาญด้านนิติจิตเวช เนื่องจากประเด็นการวินิจฉัย และการดูแลพิทักษ์สิทธิ์ เป็นเรืองที่มีความละเอียดอ่อน  และต้องมองปัญหาต่างๆ อย่างครอบคลุม