เมื่อรู้ว่าต้องไป..?ไม่มีใครช่วยได้แล้วละ เพราะกำหนดการมาถึงให้ต้องไปกอดแน่นก็ต้องปล่อยนะ..
ยามเช้าวันนี้ยังมีครื้มฝนอยู่เหมือนกัน หลังตื่นมาช่วงตี 5 ผมได้อ่านหนังสือเก่า ๆ ได้สักพักหนึ่งก็ช่วยกันทำหน้าที่ตามบทบาทของครอบครัว
วันนี้เด็ก ๆ ก็ต่างตื่นเร็วและงอแงง่องแง่งจังโดยเฉพาะเจ้าตัวเล็กก็ร้องเรียกหาแม่และพ่อโดยพยายามให้อุ้มอยู่ตลอดเวลาจนเมื่ออาบน้ำเสร็จแล้วแต่งตัวชุดนักเรียนอนุบาล 1 วันแรกของเจ้าตัวเล็ก
สวมถุงเท้าแล้วก็ถอดออกถอดเข้าอยู่ตั้งนานเพราะความไม่คุ้นชินของเด็กนะ

จนเมื่อรถโรงเรียนมารอรับพอไปส่งและเมื่อเจ้าตัวเล็กรู้ว่าต้องไปโรงเรียนเท่านั้นแหละหันมาคว้าคอกอดแนบอกมือเหนียวยังกะมือตุ๊กแกแกะไม่ค่อยจะออกเมื่อคุณครูมาจับอุ้มขึ้นรถนะ บ๊าย บาย ก็มองตาลูกน้อยดูตื่น ๆยังไง
เออ...ใครมีประสบการณ์ส่งลูกไปโรงเรียนวันแรกบ้างนะ ว่าจะตามไปดูที่โรงเรียนดีมั๊ยนี่...เป็นเรื่องของเด็กไปโรงเรียนวันแรกครับ...ฮิ ฮิ ฮิ
ลูกชายของพี่ผม ตอนแรกๆไม่ชอบไปโรงเรียน ต้องบอกว่าเดี๋ยวซื้อของเล่นให้ลูกชายถึงจะไป
หลังๆเริ่มปรับตัวได้ และไปโรงเรียนด้วยความเต็มใจ เพราะโรงเรียนมีเพื่อนเล่นเยอะแยะ
สวัสดีครับ คุณ aonjung
เออ...มีมุมคิดดีนะ ขอนำไปใช้หน่อยนะ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณกวิน
แสดงว่า ขนมนี่ เป็นพลังของเด็ก ๆ ให้อยากไปโรงเรียนดีแท้นะ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณคนไม่มีราก
ใช่ละ มองเห็นภาพเลยเมื่อเกิดขึ้นกับตนเองนะ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ นายสายลม อักษรสุนทรีย์
ขอบคุณครับผม ที่เข้ามาชวน ขออนุโมทนาในกุศลเจตนาที่ดีงามด้วยนะครับผม
ขอขอบคุณครับ
จำได้ดีเลย สำหรับความรู้สึกของการไปโรงเรียนวันแรก
ตอนนั้นทั้งดื้อ ทั้งตื้อไม่อยากไป
แต่หลังๆก็ยอมครับ
สวัสดีครับ คุณ. HeadOfArt
เป็นความทรงจำที่ไม่อาจจะลืมได้เลยนะครับผม ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
น่ารักมากเลยครับ