แม่คะ

หนูเพิ่งกลับจากภูเก็ต เฮฮาศาสตร์ครั้งนี้หนูได้เรียนรู้ว่า ผู้ใหญ่หลายท่านทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี ในเรื่องของ ยิ่งสูง ยิ่งต่ำ

ยิ่งสูง ยิ่งต่ำ หนูได้คำนี้ มาจากบันทึกของอาจารย์หมอธนพันธ์ เห็นแล้วถูกใจมาก เลยเอามาใช้ อาจารย์ก็คงไม่ว่า

ไปภูเก็ตครั้งนี้ ไม่ว่า จะเป็นครูบาฯ อาจารย์หมอคนชอบวิ่ง อาจารย์บางทราย อาจารย์ท่านอัยการ อาจารย์พี่จุ๋ม อาจารย์ลุงเอก และอีกหลายท่านล้วนเป็นแบบอย่างที่ดีของหนู ในเรื่องของยิ่งสูงยิ่งต่ำ

 

อาจารย์ทุกท่าน ดูท่านถอดหมวกหรือบางครั้งก็เรียกกันหัวโขนออกทั้งหมด เหลือไว้แต่ความเรียบง่ายความเป็นกันเอง การไปร่วมงานครั้งนี้ทำให้หนูไม่เกร็งเท่าครั้งก่อน หนูแอบมองแล้วก็คิดตามว่า "ดูสิท่านเหล่านี้ไม่มีพิธีรีตองอะไรมากมายเลย ทั้งๆที่หน้าที่การงานใหญ่โต บารมีล้นเหลือ" "ไม่เรียกร้องที่อยู่ที่กว้างขวาง สะดวกสบาย เย็นฉ่ำด้วยแอร์คอนดิชั่น" หนูชี้ประเด็นเหล่านี้ให้หมอกิจได้คิด ไม่อยากให้หลงตัวเอง อยากให้ทำตัวยิ่งสูงยิ่งต่ำ เห็นคนเป็นคน และใส่หัวใจเข้าไปในการให้บริการ

 

อาจารย์ทุกคนล้วนเป็นผู้ให้อย่างแท้จริง เสียสละเพื่อคนอื่น แม้ว่างานจะมีล้นมือ ก็ยังสละเวลามาร่วมงาน แม้ไม่กี่วันไม่กี่ชัวโมงก็ตาม

 

ณ เวลานี้คงเป็นเวลาที่เราจะคืนอะไรดีๆๆให้แก่สังคม หลังจากที่เราอยู่ในสังคมมานาน โดนยึดเอาผู้หลักผู้ใหญ่ใน gotoknow เป็นแบบอย่างในทางที่ดี และช่วยสานต่อเจตนารมย์ที่ดีต่อไป

 

หนูต้องทำให้ได้ทำให้ดี

รักแม่จ๊ะ

ลูก

29 เมษายน 2551 : 21.54 น.