(ผู้ปิดทองรอบหัวใจคนแซ่เฮ)

ชื่อเสียงเกาะภูเก็ตนั้นระบือไปทั่ว ในฐานะแหล่งท่องเที่ยวติดอันดับโลกที่สมบูรณ์ตามมาตรฐานสากล วันนี้ภูเก็ตกำลังพัฒนาตัวเองขนานใหญ่เพื่อต้อนรับนักเดินทางปีละ4-10,000,000คนในอนาคต ปีนี้ชาวสกุลเฮได้ไปเพิ่มจำนวนผู้มาเยือนไข่มุกแห่งอันดามัน

(ครอบครัวญาติมิตรชาวใต้)

ถ้าจะสาธยายถึงจุดท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง คิดว่าท่านคงทราบบ้างแล้วหรือค้นหาได้จากข่าวสารในระบบIT. จึงขอกล่าวถึงไข่มุกอันดามันตัวจริงเสียงจริงที่เราได้ไปเชื่อมสัมพันธไมตรี ผมคิดว่าสิ่งที่เป็นมรดกล้ำค่ากว่าอัญมณีใดๆก็คือคนที่ชื่อ “อัยการภูเก็ต” และเครือข่ายของท่านนั่นเอง ใช่ไหมพวกเรา

การที่คนแซ่เฮได้มารู้จักผูกพันกับผู้หลักผู้ใหญ่ในภูมิภาคใดๆ มีความหมายต่อกระบวนการคนแซ่เฮเป็นอย่างมาก โดยหลักการคนตระกูลเฮ เราให้ความเคารพในตัวคนยิ่งกว่าสิ่งใด เราสัมผัสได้ด้วยตัวเอง ว่าญาติผู้ใหญ่ของเรากลุ่มนี้เทใจให้คนแซ่เฮจนหมดหน้าตัก ทุกท่านทุกฝ่ายล้วนจัดสรรสิ่งที่ดีที่สุดบนเกาะแห่งนี้มอบให้เรา

ตารางไปเที่ยวเกาะเฮ จัดให้อย่างพิเศษ นัดหมายรถไปรับส่ง จัดหาเรือขนาดใหญ่ ทุกอย่างราบรื่นไม่เหมือนคลื่นในทะเล โกแดงเจ้าของเกาะบอกว่าถ้าเป็นของอัยการฟรียกล้อ พวกเราไปสั่งอาหาร แม่ครัวบอกกว่า..ถ้าแขกอัยการจัดให้เลยนะและไม่ต้องเก็บเงิน มันอธิบายไม่ถูก เหมือนกินขนมเข่งเต็มปาก อิ อิ ..ให้รู้ซะมั่งไผเป็นไผ?

ใครเป็นแขกท่านอัยการจะไม่ปลื้มได้อย่างไร?

ใครได้กอดท่านอัยการถือว่าเป็นสิริมงคลเชียวละครับ?

ท่านมีความรอบรู้ มีสัมพันธภาพในสังคมที่ดีเลิศ มีเกียรติภูมิที่ยอดเยี่ยม ทักษะชีวิตล้วนทำให้เราอึ้งกิมกี่ทุกวัน ใครจะนึกว่าญาติแซ่เฮท่านนี้ จะร้องเพลง แต่งเพลง ระดับมืออาชีพเรียกเฮียมาแล้ว ไม่เฉพาะเรื่องเพลงหรอกนะขอรับ อะไรๆอีกมากที่สะสมไว้จนขึ้นลายคราม เพียงท่านแย้มนิดๆหน่วยบันทึกความจำของเราแทบระเบิด กล้องทุกตัวแบตหมดช่วงกลางวัน ก็ได้แต่เจ็บใจทำยังไงเราถึงจะมีกล้องสำรองสัก10ตัว

(คุณจอม แฟนพันธุ์แท้เปลือกหอย ตัวจริงเสียงจริงที่เราภูมิใจแทนคนภูเก็ต)

(ก้นหอยสวย ส่วนก้นคนให้ส่องกระจกดูเอง)

ตรงจุดที่คนท้องถิ่นเป็นเจ้าภาพต้อนรับ ทำให้เราได้รับแต่สิ่งที่พิเศษ ใครจะมารู้เรื่องภูเก็ตดีกว่าคนภูเก็ตก็ตลกแล้ว เราได้รับการแนะนำให้รู้จักอาจารย์ที่เขียนสารคดีเรื่องเมืองถลาง ได้รู้จักคุณหมอนักพัฒนาสังคมชนเผ่าบรรพบุรุษ ได้รู้จักคฤหาสน์เจ้าสัวที่อลังการณ์ ได้รู้จักคุณจอมคนพันธุ์แท้ฯ สร้างพิพิธภัณฑ์เปลือกหอยมากับมือ จนกระทั้งมีชื่อเสียงติดอันดับโลก ใครมาภูเก็ตไม่แวะพิพิธภัณฑ์เปลือกหอยถือว่ามาไม่ถึง เราได้รู้จักชมรมนักถ่ายภาพเมืองภูเก็ต ได้รู้จักผู้อำนวยการโรงเรียนและคณะผู้บริหารโรงเรียนสตรีภูเก็ต ที่ตั้งเป้าหมายว่าจะยกระดับแข่งกับโรงเรียนในปีนังหรือสิงคโปร์ในระยะเวลาอันใกล้นี้

   

(ชมมโนราห์มาร่ายรำ ชวนทำอาหาร รับประทาน อร่อยจนทีม2แควเกือบตกเครื่องบิน)

เราได้ไปเยี่ยมชมชุมชนตัวอย่าง ได้รู้จักนักพัฒนาชั้นเซียนของภาคใต้ ที่สร้างกระบวนการชุมชนเข้มแข็ง แสดงมโนราห์ให้ชมสดๆ ชวนพวกเราสาธิตทำอาหาร ขนม ยังมีทุเรียนพันธุ์พื้นเมืองมาให้ชิม แถมด้วยข้าวหลามตามติดกระเป๋ามาจนถึงบ้าน

  

(อิ่มอร่อยทุกมื้อ ถามมณีแดงได้ ว่าจริงไหม?)

เราได้นั่งคุยกับเพื่อนใหม่ หมอเจ๊ เอื้องแซะ คุณอร คุณเล็ก คุณเอก และหนุ่มๆเพื่อนน้องชายท่านอัยการ ที่กรุณามาช่วยเติมสีสันปันบรรยากาศยามค่ำคืน ถามว่าทำไมไม่รายงานเหมือนการจัดเฮฮาศาสตร์ทุกครั้ง วัฒนธรรมคนบ้าบล็อกแย่งกันส่งข่าวไม่หลับไม่นอน แต่คราวนี้เปลี่ยนไป เป็นโรคอึ้งกิมกี่ทั่วหน้า เจอน้ำใจไมตรีท่วมท้น ขนของฝากกลับบ้านจนไหลแอ่น เมื่อกลับถึงบ้านการรายงานข่าว-ภาพ-ก็คงจะออกมาเพ่นพ่าน

ผมไปเห็นแมลงพลัด(จินูนยักษ์)ที่นี่ เด็กๆช่วยกันเก็บจะเอามาขยายพันธุ์ที่อีสาน คุณแอ๊ดมาดามท่านอัยการกรุณาหากล่องเจาะรูใส่ให้อย่างดี ตอนนี้ขึ้นเครื่องมาถึงแล้ว เวลา23.40น.แมลงทุกตัวปลอดภัย ปล่อยบินว่อนไปทั้งป่าอีสานแล้วครับ ถ้าขยายพันธุ์ได้ คุณแอ๊ดคงดีใจที่ชาวอีสานจะได้โปรตีนจากจินูนยักษ์ คุณแอ๊ดเล่าว่ามันชอบกินใบมะม่วงหิมพานต์ สบายครับงานนี้ อาหารปลูกไว้รอมา30ปีแล้ว ขอบคุณแทนแมลง..

..ทุกครั้งที่เราใส่เสื้อคนแซ่เฮ ร้องเพลงกอดคนแซ่เฮ คิดถึงมิตรภาพที่อบอุ่น จนหลายคนต่อมน้ำตาแตกที่สนามบิน!ผมนี่นะ ท่านลงทุนทำเสื้อให้พิเศษ เขียนข้อความว่า "ต้นตระกูลเฮ" นึกดูสิว่า.. อัยการชาวเกาะนั้นลึกซึ้งในการดึงใจเราจนไม่เหลือกลับบ้าน

(คู่นี้วันเกิดตรงกัน มาเที่ยว มาฉลองวันเกิดที่เกาะเฮ)

: ทุกเวลานาทีภูเก็ตมีค่ามหาศาล

มาภูเก็ดคราวนี้มีเรื่องเสียดายหลายชั้น

·       เสียดายแทนญาติมิตรที่ติดภาระกิจมาไม่ได้

·       เสียดายแทนสมาชิกที่มาแล้วอยู่ไม่ครบโปรแกรม

·       เสียดายแทนคนที่ไม่เอาโน้ตบุคส์มา

·       เสียดายแทนคนที่แบตเตอรี่กล้องเสื่อม