แวะไปที่บันทึกของพี่อัยการชาวเกาะเพื่อติดตามข่าวการนัดพบที่ภูเก็ต ซึ่งกัลยาณมิตรใหม่คนชอบวิ่ง ยั่วชวนไว้ให้แวะมาร่วมก๊วน
ภูเก็ตเป็นบ้านเกิดที่ได้จากไปนาน การงานและครอบครัวใหม่คือเหตุให้ต้องละจาก จึงคิดว่าไม่ยากที่จะมาร่วมก๊วน แต่ต้องรังสรรค์เวลาของการงานและครอบครัวให้ลงตัวก่อน
ได้สัมผัสเพลงรำวงที่พี่บรรจงแต่ง อารมณ์อยากมีส่วนร่วมจึงเกิดเพลงแปลงนี้เสนอมาเพื่อพิจารณา รับไว้หรือไม่รับไว้ หาใช่ปัญหาไม่ เพียงแต่อยากสื่อถึงใจที่ให้ใจร่วมกัน แค่นั้นเอง
แจกใจ ( แปลงโดยหมอเจ๊)
(สร้อย )แจกใจแจกใจแจกใจ จะทำอะไรก็แจกใจไปก่อน แจกไปเราไม่เดือดร้อน แจกใจไปก่อนเพราะเรามีมากมาย
จะให้เขาร่วมมือทำงาน เอาใจไปแจกปันก่อนเป็นไร ทำอะไรทำด้วยดวงจิต (ซ้ำ) แล้วจะพิชิตถ้าทำด้วยใจ (สร้อย)
ให้เขาได้ใจเราก่อน ที่แข็งก็หย่อนด้วยมันผ่อนคลาย ทำอะไรทำด้วยความรัก (ซ้ำ) ของที่หนักๆมันให้เบาสบาย(สร้อย)
คนแซ่เฮนั้นใจใหญ่มาก มีใจมาฝากผู้คนมากมาย แจกหัวใจเท่าไหร่ก็ไม่หมด (ซ้ำ) เลยแถมแจกกอดพร้อมกับแจกใจ (สร้อย)
ด้วยความคารวะ
16 เมษายน 2551
ขอบคุณหมอเจ๊ที่ช่วยแก้ไขให้ครับ มีส่วนร่วมครับ อดใจรอเพลงจริงๆครับ เพราะเพิ่งเขียนเสร็จยังไม่ได้แก้ให้ให้มันสละสลวย เอาอารมณ์ไปก่อน เพิ่งดูหนังในเคเบิ้ลเรื่องหนึ่ง ที่ตัวเอกเป็นเด็กผิวดำ ไปพบนักเขียนที่ซ่อนตัวอยู่ พอขอให้นักเขียนแนะนำการเขียน นักเขียนบอกให้เขียนโดยไม่ต้องคิด เขียนด้วยอารมณ์ไปก่อนแล้วค่อยมาตรวจสอบถ้อยคำให้มันสละสลวยอีกที แรกๆตัวเอกเขียนไม่ออกเพราะคิดว่าจะเขียนเรื่องอะไรดี แต่พอนักเขียนเอาบทความเก่ามาให้พิมพ์ตามสักพักได้อารมณ์ก็เขียนด้วยอารมณ์ตนเอง พอกลับไปเขียนที่บ้านเอาไปส่งอาจารย์ ทำเอาอาจารย์ทึ่งและไม่เชื่อว่าเขียนเพีงคืนเดียวจะได้บทความดีอย่างนั้น
เสียดายที่ยังไม่ได้ดูตั้งแต่ต้นก็เลยไม่รู้ว่าที่ดูอยู่นั้นมันเรื่องอะไร แฮ่...
แวะมาอ่านเพลงรำวงครับ